Χόρευε, χόρευε!

Posted: 19/02/2017 by vequinox in Literature

LATE NITE T R I S T A N ,

Οι περισσότεροι από εμάς πηγαίναμε σε παιδικά πάρτι όταν ήμασταν μικροί. Από αυτά θυμάμαι παραδόξως αρκετά πράγματα, αλλά όχι πάντα τα πιο σημαντικά: θυμάμαι σαν χθες, π.χ., μία γενική γεύση τούρτας – αυτή της σαντιγί, όπως επίσης ότι πάντα έπινα πορτοκαλάδα, με αποτέλεσμα να έχω φρέσκια ακόμα στο στόμα, όποτε το σκέφτομαι, την παράξενη αίσθηση που άφηνε αυτός ο συνδυασμός λιπαρής ουσίας και ανθρακικού. Πιο έντονα από όλα, όμως, θυμάμαι την πικρία με την οποία σχεδόν πάντα αποχωρούσα.

Στα πάρτι αυτά που όλα τα παιδιά χόρευαν άκουγα συχνά τη μητέρα μου, αν βρισκόταν μαζί μου, να με παρακινεί να χορέψω κι εγώ. Κι όχι μόνο αυτή,  ακόμα ακούω τις φωνές των άλλων, τις γειτόνισσες και οικογενειακές φίλες να ρωτάνε, «Γιατί δεν χορεύεις κι εσύ;» Και πιο επιτακτικά, «Σήκω, πήγαινε χόρεψε μαζί τους!» Και τότε αποφάσιζα να χορέψω. Ναι, τα χέρια μου ίδρωναν και άλλαζα συνέχεια θέσεις, λέγοντας διαρκώς από μέσα…

View original post 628 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s