Archive for April, 2015

Image of Dawn

Posted: April 28, 2015 by vequinox in Literature

dawn-0710-0718-Hayes-Farm-lucy-paintbox

ubermensch_cover

POTTER

At the edge of the village we arrived at the half-lit
house with the small yard and the bloomed jasmine.
The air smelled of love undone, as though all evil was
forgiven. Before we entered we heard the potter’s wheel
singing circular notes and joyous messages that with
intensity reflected on our wild youth.
Methodically the wheel transcended mud into exquisite
vessels. Palms pressed, fingers morphed birds and
miracles; suddenly the world gained its meaning like
the sun in the thought of a cloudy day.
An amphora, a cylix, and Ubermensch closed
the curtains that creation wouldn’t escape His movement
as easy as the potter’s. Two Ubermenschen and a hovel
full of beautiful words.

ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ

Στην άκρη του χωριού φτάσαμε στο μισοφωτισμένο
σπίτι με τη μικρή αυλή κι ένα μοναχικό ανθισμένο γιασεμί.
Αγέρας μύριζε ατημέλητη αγάπη σαν να `χε όλο το κακό
συγχωρεθεί. Πριν μπούμε ακούστηκε του αγγειοπλάστη
ο τροχός που τραγουδούσε στρογγυλές νότες, μηνύματα
χαρούμενα που πυρπολούσαν την ασυμβίβαση νιότη μας.
Μεθοδικά ο τροχός μετάλλαζε το χώμα σε υπέροχα
δοχεία οι παλάμες πίεζαν, τα δάχτυλα ζωγράφιζαν πουλιά
και θαύματα, ξαφνικά ο κόσμος έπαιρνε σημασία όπως
κι ο ήλιος στη σκέψη της συννεφιασμένης μέρας.
Ένας αμφορέας, ένας κύλικας κι ο Υπεράνθρωπος
έκλεισε τις κουρτίνες η δημιουργία να μη δραπετεύσει,
η κίνησή του εύκολη σαν του αγγειοπλάστη: Δυο
Υπεράνθρωποι κι ένα χαμόσπιτο γιομάτο ωραίες λέξεις.
~Ubermensch, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013

Νostos and Algos by Manolis Aligizakis

Posted: April 25, 2015 by vequinox in Literature

Manolis

nostos and algos cover_300

Delphi

Even this solemn remnant
of the ancient temple standing
like an anchorite in meditation
at the slope of the tired hill
even this they shall defile
remember this—I said

half-breed men with wide shoulder-blades
and hierodules with exquisite cheekbones
swaying their provocative buttocks
for the amusement of the winds
and the sea’s virgin salinity
even this they shall defile—I said

aimlessly before the innocent statues
they shall desecrate and life the whore
they shall name and with stamina
and unyielding persistence they shall
bury the primeval customs and after
they exhume the ancestral hatred
and guilt they shall imprison pneuma
to be guarded by Herculean arms in the fiery
prehistoric evil and theirs the wealth
of the valley and my kin’s reward
their blood shed in streets and neighborhoods
where you and I once roamed and played
drawing plans for achievements and deeds

and you said—it would had been…

View original post 211 more words

Posted: April 24, 2015 by vequinox in Literature

5428639632_7a02b23b3e_b

Akhilleus_Patroklos_Antikensammlung_Berlin_F2278

Achilles tending the wounded Patroclus

ILIAD The Iliad in Classical Attic; sometimes referred to as the Song of Ilion or Song of Ilium) is an ancient Greek epic poem in dactylic hexameter, traditionally attributed to Homer. Set during the Trojan War, the ten-year siege of the city of Troy (Ilium) by a coalition of Greek states, it tells of the battles and events during the weeks of a quarrel between King Agamemnon and the warrior Achilles. Although the story covers only a few weeks in the final year of the war, the Iliad mentions or alludes to many of the Greek legends about the siege; the earlier events, such as the gathering of warriors for the siege, the cause of the war, and related concerns tend to appear near the beginning. Then the epic narrative takes up events prophesied for the future, such as Achilles’ looming death and the sack of Troy, prefigured and alluded to more and more vividly, so that when it reaches an end, the poem has told a more or less complete tale of the Trojan War. The Iliad is paired with something of a sequel, the Odyssey, also attributed to Homer. Along with the Odyssey, the Iliad is among the oldest extant works of Western literature, and its written version is usually dated to around the eighth century BC. Recent statistical modelling based on language evolution has found it to date to 760–710 BC. In the modern vulgate (the standard accepted version), the Iliad contains 15,693 lines; it is written in Homeric Greek, a literary amalgam of Ionic Greek and other dialects.

Wrath_of_Achilles2

The Wrath of Achilles (1819), by Michel Drolling

ΙΛΙΑΔΑ Η Ιλιάδα (Ιλιάς) είναι ένα από τα ομηρικά έπη, μαζί με την Οδύσσεια και σώζεται ολόκληρη στις μέρες μας. Η σύνθεσή της, που κατά την παράδοση έγινε από τον Όμηρο, τοποθετείται στον 8ο αιώνα π.Χ. και βασίζεται στην παράδοση προφορικής σύνθεσης και απαγγελίας ηρωικών ποιημάτων που είχε αναπτυχθεί τους προηγούμενους αιώνες. Το ποίημα, που περιγράφει κάποια γεγονότα του δέκατου και τελευταίου χρόνου της πολιορκίας της Τροίας (Ιλίου) από τους Έλληνες (Αχαιοί ή Αργείοι ή Δαναοί στο έπος), είναι γραμμένο σε δακτυλικό (ή ηρωικό) εξάμετρο σε μια έντεχνη ποιητική γλώσσα και έχει 15.693 στίχους

Slays_Hector

Achilles Slays Hector, by Peter Paul Rubens (1630–35).

Ψάλε μου, θεά την οργή του Αχιλλέα, του γιου του Πηλέα, αυτή την καταραμένη οργή, που προξένεσε στους Αχαιούς αμέτρητες συμφορές κι έστειλε τις ατρόμητες ψυχές πολλών ηρώων στον Άδη, αφήνοντας τα σώματά τους βορά (τροφή) στα σκυλιά και στα όρνεα· αυτό ήταν το θέλημα του Δία από τότε που έπεσε μίσος για πρώτη φορά ανάμεσα στο βασιλιά γιο του Ατρέα και το θεόμορφο Αχιλλέα. Αρχή του ποιήματος είναι η μῆνις, η οργή του Αχιλλέα, μετά από διαφωνία με τον Αγαμέμνονα για τη διανομή των λαφύρων από τις μάχες, που οδηγεί στην αποχώρηση του Αχιλλέα από τις πολεμικές επιχειρήσεις. Στην Ιλιάδα περιλαμβάνονται τα γεγονότα που ακολουθούν την αποχώρηση του Αχιλλέα και οι επιτυχίες των Τρώων, η είσοδος του Πάτροκλου στον πόλεμο με τον οπλισμό του Αχιλλέα, ο θάνατος του Πάτροκλου, η επιστροφή του Αχιλλέα στη μάχη για εκδίκηση, ο θάνατος του Έκτορα και η βεβήλωσή του από τον Αχιλλέα. Τέλος, η παράδοση του νεκρού Έκτορα στους Τρώες για την ταφή του. Τα επεισόδια που έχουν προηγηθεί στα δέκα χρόνια του πολέμου, καθώς και η προϊστορία του πολέμου, περιλαμβάνονται στα Κύπρια έπη, ενώ τα γεγονότα μετά την ταφή του Έκτορα μέχρι και την άλωση της Τροίας περιέχονται στα επόμενα έργα του τρωικού κύκλου, Αιθιοπίς, Μικρά Ιλιάς, Ιλίου πέρσις. Από τα κύρια χαρακτηριστικά της Ιλιάδας πρέπει ν΄αναφερθεί η μεγάλη συμμετοχή των θεών στα δρώμενα με αποτέλεσμα το έπος να αποπνέει μεγάλη θρησκευτικότητα, αφού οι θεοί παρεμβαίνουν στις διαφωνίες των ισχυρών προσώπων. Ο Απόλλωνας υπακούοντας στον αδικημένο Χρύση και ο Δίας στον Αχιλλέα στέλουν λοιμό στους Αχαιούς. Πρέπει και οι δυο να ικανοποιηθούν. Οι ήρωες του έπους είναι αληθινοί άνθρωποι, αγαπούν την πατρίδα τους, είναι γενναίοι, έχουν υψηλό φρόνημα, είναι ευσεβείς, πολλές φορές είναι ορμητικοί και κάποτε ιδιοτελείς και στο έπακρο φιλόδοι. Αγαπούν τους οικείου τους, αγαπούν επίσης τις τιμές και τον πλούτο και δεν αρνούνται τις τέρψεις και τις απολαύσεις της ζωής. Καθένας απ΄ αυτούς έχει τη δική του προσωπικότητα και κάποιοι ιδιαίτερο γνώρισμα, όπως συμβαίνει με τον Αχιλλέα, τον Οδυσσεά, τον Αγαμέμνονα ή Νέστωρα. Σαφώς επίσης διαγράφονται από τον ποιητή και οι γυναικείες μορφές, όπως η Ελένη, η Εκάβη, η Ανδρομάχη κλπ. ~Wikipedia ~Wikipedia

images

C

And I grew under Apollo’s sun

minutes of expressiveness
alone in darkness and
before I opened my eyes
I was accompanied
by the rule of failure
born blind and
accused of heresy
a revolution in its making
even before I could utter
a groan or a begging cry

I gathered all my strength
to set a date with Death
hours before I appeared
in my mother’s arms
newborn festivity
error permitted
two legs just to walk
a heart as if
to feel emotion and
other human traces
of grandeur

ΙΙΙ

Στον ήλιο του Απόλλωνα μεγάλωσα

λεπτά εκφραστικά
μόνος στα σκοτεινά
πρoτού τα μάτια ανοίξω
είχα για συνοδεία
το νόμο της αποτυχίας
που εγεννήθηκα τυφλός
μ’ είπαν κι αιρετικό
μια επανάσταση στη γέννησή της
πριν καν μια λέξη να ειπώ
κλάμα λυπητερό ή πόνου

συγκέντρωσα όλη τη δύναμη
κι εταχτοποίησα
το ραντεβού μου με το θάνατο
ώρες πριν γεννηθώ
στα χέρια μάνας
νιογέννητη γιορτή
λάθος επιτρεπτό
δυο πόδια για να περπατώ
μία καρδιά
για να αισθάνομαι
κι άλλα ανθρώπινα
μεγαλοσύνης σημάδια

~ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑ, συλλογή εν εξελίξει.
~SECOND ADVENT OF ZEUS, collection in progress

cavafy copy

THE CITY

You said: “I’ll go to another land, to another sea;
I’ll find another city better than this one.
Every effort I make is ill-fated, doomed;
and my heart —like a dead thing—lies buried.
How long will my mind continue to wither like this?
Everywhere I turn my eyes, wherever they happen to fall
I see the black ruins of my life, here
where I’ve squandered, wasted and ruined so many years.”
New lands you will not find, you will not find other seas.
The city will follow you. You will return to the same streets.
You will age in the same neighborhoods; and in these
same houses you will turn gray. You will always
arrive in the same city. Don’t even hope to escape it,
there is no ship for you, no road out of town.
As you have wasted your life here, in this small corner
you’ve wasted it in the whole world.

Η ΠΟΛΙΣ

Είπες «Θά πάγω σ’ άλλη γή, θά πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μιά πόλις άλλη θά βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μιά καταδίκη είναι γραφτή
κ’ είν’ η καρδιά μου—σάν νεκρός—θαμένη.
Ο νούς μου ώς πότε μές στόν μαρασμό αυτόν θά μένει.
Όπου τό μάτι μου γυρίσω, όπου κι άν δώ
ερείπια μαύρα τής ζωής μου βλέπω εδώ,
πού τόσα χρόνια πέρασα καί ρήμαξα καί χάλασα.»
Καινούριους τόπους δέν θά βρείς, δέν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θά σέ ακολουθεί. Στούς δρόμους θά γυρνάς
τούς ίδιους. Καί στές γειτονιές τές ίδιες θά γερνάς
καί μές στά ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στήν πόλι αυτή θά φθάνεις. Γιά τά αλλού—μήν ελπίζεις—
δέν έχει πλοίο γιά σέ, δέν έχει οδό.
Έτσι πού τή ζωή σου ρήμαξες εδώ
στήν κώχη τούτη τήν μικρή, σ όλην τήν γή τήν χάλασες.

“C. P. Cavafy-Poems”, Libros Libertad, 2008/Translated by Manolis Aligizakis
http://www.libroslibertad.ca

Manolis

The Circle
Review by Roxana Necsulescu

Born in Crete, the publisher, poet and novelist known as Manolis moved to Thessaloniki for his childhood, and went on to receive his Bachelor’s degree in Political Science from the Panteion University of Athens. He served in the armed forces for two years before immigrating to Canada in 1973, where he took classes in English Literature at Simon Fraser University. Manolis now writes in both English and Greek.

Primarily set in Pasadena and Los Angeles, his new novel The Circle features two Iraqi men, Hakim and Talal, who are studying in the United States. The third-person narration follows the relationship of the two men as well as their relationship with the United States, which becomes further complicated when the two of them fall in love with American women. Emily and Jennifer are the wife and daughter of Matthew Roberts: a member of the CIA…

View original post 426 more words

sea

LOGOGRIPH

Longing descends
at low tide
ascends a languorous
watery apex
at high pulse
chthonic impulse of
movement pushes
earth’s bottom
to the surface
lethargic ache
tsunami of ideas
to gulp a mortal
or two and their belongings

resurrection
renewal
rebirth of tidal love

ΛΟΓΟΓΡΙΦΟΣ

Επιθυμία που ελαττώνεται
σαν άμπωτη
κι εντείνεται χαυνωτική παλίρροια
στου νερού το κορύφωμα
υποχθόνια παρόρμηση
που σπρώχνει τα έγκατα της γης
στην επιφάνεια ληθαργικού πόνου
τσουνάμι ιδεών να καταπιεί
ένα ή δυό θνητούς
και τα συμπράκαλά τους

ανάσταση
ανανέωση
αναγέννηση παλιρροιακής αγάπης

images of absence cover
HASTE

It was still too early for us to choose our new path
when the door of the morgue opened and
we went inside to identify our dead relative while
the ones with the money hidden in the worn out
mattresses, pointed their finger to the scale with
the lone feather on one side and

with no words or hesitation they began to write down
the weight of his soul with numbers that
represented the size of the coffin into which
its eternal beauty would fit forever
ΒΙΑΣΥΝΗ

Ήταν πολύ νωρίς και ψάχναμε το δρόμο μας να βρούμε
όταν ξαφνικά άνοιξε η πόρτα του νεκροτομείου
και μέσα μπήκαμε να βεβαιώσουμε
ταυτότητα του πεθαμένου συγγενή μας
καθώς εκείνοι με χρήματα κρυμμένα
στα ξεχαρβαλωμένα στρώματα
έδειξαν με το δάχτυλο τη ζυγαριά
με το φτερό στη μια μεριά

χωρίς πολυλογία και κατάγραψαν το βάρος
της ψυχής του με αριθμούς που αντιπροσωπεύαν
το μέγεθος του φερέτρου που μέσα του
θ’ αναπαυόταν του κάλλους της η αιωνιότητα

~IMAGES of ABSENCE, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2015
http://www.ekstasiseditions.com
http://www.authormanolis.wordpress.com
http://www.libroslibertad.ca