Author Archive

Poem by Miltos Sachtouris

Η Μαρία

Η Μαρία σκεφτικὴ έβγαζε τις κάλτσες της
Απὸ το σώμα της έβγαιναν
φωνὲς άλλων ανθρώπων
ενὸς στρατιώτη που μιλούσε σαν ένα πουλὶ
ενὸς αρρώστου που είχε πεθάνει απὸ πόνους προβάτων
και το κλάμα της μικρής ανεψιάς της Μαρίας
που αυτὲς τις μέρες είχε γεννηθεί

Η Μαρία έκλαιγε έκλαιγε
τώρα η Μαρία γελούσε
άπλωνε τα χέρια της το βράδυ
έμενε με τα πόδια ανοιχτὰ

Ύστερα σκοτείνιαζαν τα μάτια της
μαύρα μαύρα θολὰ σκοτείνιαζαν

Το ραδιόφωνο έπαιζε
Η Μαρία έκλαιγε
Η Μαρία έκλαιγε
το ραδιόφωνο έπαιζε

Τότε η Μαρία
σιγὰ-σιγὰ άνοιγε τα χέρια της
άρχιζε να πετάει
γύρω-γύρω στο δωμάτιο

MARIA

Maria in thought takes off her nylons.

Voices of other people

came out of her body:

of a soldier who spoke like a bird

of a sick man who had died in the pain of sheep

and the cry of Maria’s little niece

to be born these days.

Maria cried, cried

now Maria laughed

she spread her arms, evening time

she stayed with her legs open

Then Maria’s eyes darkened

dark, black, blurred

The radio was loud

Maria cried

Maria cried

the radio was loud

Then Maria

opened her arms slowly

started flying

around the room.

To Koskino

Φωτογραφία: Σοφία Αντωνακάκη Φωτογραφία: Σοφία Αντωνακάκη

Τη πρώτη νύχτα πλησιάζουνε

και κλέβουν ένα λουλούδι

από τον κήπο μας

και δε λέμε τίποτα.

Τη δεύτερη νύχτα δε κρύβονται πλέον

περπατούνε στα λουλούδια,

σκοτώνουν το σκυλί μας

και δε λέμε τίποτα.

Ώσπου μια μέρα

-την πιο διάφανη απ’ όλες-

μπαίνουν άνετα στο σπίτι μας

ληστεύουν το φεγγάρι μας
γιατί ξέρουνε το φόβο μας
που πνίγει τη φωνή στο λαιμό μας.
Κι επειδή δεν είπαμε τίποτα
πλέον δε μπορούμε να πούμε τίποτα
Ποίηση:Βλαδ.Μαγιακόφσκι
Photo: Sofia Antonakaki.

View original post

ΕΛΛΑΣ

Απάντηση της Λίνας Μενδώνη στη Βουλή για την Αρχαία Ιερά Οδό

Με τη διευκρίνιση ότι τα ακίνητα αρχαία μνημεία, τα οποία χρονολογούνται πριν το 1453, δεν χρήζουν ειδικής κήρυξης, καθώς προστατεύονται αυτοδικαίως από το νόμο, απάντησε η Λίνα Μενδώνη στον Βουλευτή του ΜέΡΑ25 Κρίτωνα – Ηλία Αρσένη με θέμα: «Αρχαία Ιερά Οδός, 850 μέτρα σε Χαϊδάρι και λίμνη Κουμουνδούρου βρίσκονται σε επικίνδυνη εγκατάλειψη και απαιτούν προστασία».


View original post 268 more words

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books

Posted: 24/01/2022 by vequinox in Literature

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume I

Replacements

Αποφυγή απάντησης

Πώς έμειναν έτσι χωρίς νόημα μες στο ήσυχο απόγευμα

οι ωραίες γραμμές των λόφων, οι φωνές στ’ αμπέλια,

τα δυο λεωφορεία στον απέναντι δρόμο, πίσω απ’ τα ηλιοτρόπια

τα λιόδεντρα, μισά στο φως, μισά στον ίσκιο, το ρολόι της εκκλησίας,

κι αυτός που πριονίζει αόρατος — πιθανόν ένα δέντρο

ή το σκαμνί της κωφάλαλης γριάς ή το μεγάλο τραπέζι

του παλιού πυρπολυμένου πανδοχείου. Και τ’ άλογο ακόμη

που φάνηκε μλεσα στις κίτρινες καλαμποκιές — δεν ξέρω

τί ν’ απαντήσω, δεν ξέρω γιατί. Και το φως κοκκινίζει

και το μενεξεδένιο αχνίζει λίγο λίγο τα βουνά και τα χαρτιά μου.

Avoiding to Answer

How the beautiful lines of hills the voices from vineyards

remained so meaningless in the quiet afternoon

the two buses on the opposite street behind the heliotropes

the olive trees half lit half dark the church clock

and the one who saws quite unseen – a tree perhaps

or the stool of the deaf old woman or the big table

of the old burnt-up hostel And even the horse

that appeared amid the yellow corn fields – I don’t know

what to answer I don’t know why And the light turns red

and the violet slowly steams up the mountains and my papers

Tasos Livaditis-Selected Poems

Posted: 24/01/2022 by vequinox in Literature

ΤΩΡΑ μαθαίνουμε την υπομονή, πρόσωπα γεμάτα ρήγματα, όπου

      χωρούσαν

λογιών κατατρεγμοί, κι άλλοτε παλιοί μύθοι έστεκαν στο δρόμο

και μας γύριζαν πίσω, λεηλασίες, πανικός, ερήμωση. Όμως είναι

     στιγμές που στη μνήμη κάποιου περνάει, άξαφνα,

μια αχνή σκηνή απ’ τ’ αλλοτινά μεγάλα, και τότε οι ζητιάνοι

     μαζεύουνε το χέρι τους

σαν να `ναι αρκετό, για σήμερα, το κέρδος.

NOW we learn of patience, faces full of cracks, where

     could one fit;

various persecutions and sometimes old myths stood in the road

and turned us back: lootings, panic, devastation. But there’re

     moments when suddenly a fresh scene from old great events

goes through someone’s memory and then the beggars

     pull back their hand

as if the profit was enough for today.