Archive for the ‘Literature’ Category

ΕΛΛΑΣ

Η παράξενη ιστορία με τα δέντρα της

Οι περισσότεροι δρόμοι της Αθήνας δεν έχουν διατηρήσει το πρώτο όνομα που τους είχε δοθεί και άλλαξαν στην πορεία. Διάφορα πρόσωπα ή γεγονότα συντέλεσαν σε αυτό. Ένας από αυτούς τους δρόμους είναι και η πάλαι ποτέ Οδός Ακακίων. Ποια είναι σήμερα αυτή ο οδός στην Αθήνα; Μα φυσικά η Σταδίου. Και πού είναι οι ακακίες; Πρόκειται για μια ιδιαίτερη ιστορία…


View original post 277 more words

To Koskino

Από 3.000 χιλιόμετρα μακριά είχαν έρθει γυναίκες.
Η τιμή δεν ήταν εμπόδιο,
δεν ήταν θέμα η θρησκεία ακόμη.
Οι γυναίκες δεν ξέραν Γερμανικά ούτε λέξη,
μα είχαν θάρρος,
είχαν κουράγιο,
να βγουν στον πηγαιμό για τον μεγάλο κόσμο,
για να ζήσουν τη φαμελιά τους.
Άγνωστο σ’ αυτές πως όφειλαν
να ‘ναι η τιμή των άντρων τους,
άγνωστο στους Γερμανούς
ούτε συνειδητό στις γυναίκες.
Η μετανάστευση κατήργησε τα δεσμά τους
και συνέρρεαν στις ταβέρνες, στις πλατείες.
Πασίγνωστες ήσαν
οι εστίες γυναικών της Ζίμενς
μακριές ουρές οι θαυμαστές τους
που περιμέναν στον δρόμο.

Namus, η τιμή, μια λέξη μικρή πιστοποιεί
πως ο άντρας αποφασίζει για της γυναίκας το σώμα,
για χάρη της δικής του τιμής,
αποφασίζει ο άντρας, ποιον αυτή να παντρευτεί,
για χάρη της δικής του τιμής.
αποφασίζει ο άντρας αν θα βγει η γυναίκα απ’ το σπίτι,
για χάρη της δικής του τιμής,
Αποφασίζει ο άντρας πότε πρέπει να επιστρέφει

View original post 142 more words

Tasos Livaditis-Selected Poems

Posted: 12/10/2021 by vequinox in Literature

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΣΧΟΛΙΟ

     Το ουσιώδες στη μικρή ιστορία μου ήταν μια μαύρη κουνιστή

πολυθρόνα — αλλά πού είναι τώρα το σπίτι, πού είναι η φρουτιέρα

με τα παλιά επισκεπτήρια, οι πετσέτες που πνίγαμε τα γέλια —

μόνον η λάμπα καίει ακόμα στην άδεια κάμαρα, σαν κάποιον που

συνομιλεί με τον εαυτό του αγνοώντας τους κινδύνους ή όπως μια

γυναίκα που δεν τη γνώρισες ποτέ κι όμως θα πρέπει κάποτε να

`χατε αγαπηθεί πολύ

     μες στην ατέλειωτη ερήμωση μιας μέρας του φθινοπώρου.

AUTUMNAL COMMENT

     The gist of my story was a black reclining chair — but

where is the house now? Where is the fruit bowl with the old

invitations, the napkins that concealed our laughter? — Only

the lamp is lit in the empty room like someone who talks

to himself, ignorant of the danger or like a woman you never

knew yet, once you must have fallen in love with her

     amid the endless loneliness of an autumn day.

ΕΛΛΑΣ

Σίγουρα πολλοί – και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου – θα μετάνιωσαν που εκείνο το βράδυ του περασμένου Ιούνη δε βρέθηκαν στην Αθήνα. Εκείνο το βράδυ που οι νότες από τη λύρα του Ψαραντώνη πλημμύρισαν το Ωδείου Ηρώδου Αττικού, σε μία μουσική παράσταση που μόνο η λέξη «μυσταγωγία» θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει. «Από το ουρανό της Κρήτης, ο Ψαραντώνης στο Ηρώδειο» ήταν ο τίτλος της βραδιάς και όσοι είχαν την τύχη να βρεθούν εκεί, έζησαν μία εμπειρία που θα τη θυμούνται για πολύ καιρό, για όλη τους τη ζωή ίσως…

View original post 409 more words

Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 11/10/2021 by vequinox in Literature

Titos Patrikios-Selected Poems, translated by Manolis Aligizakis

ΑΝΤΙΔΙΚΙΕΣ

ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ

Μέσα στο πλήθος που αραιώνει κανείς δε με γνωρίζει,

ο λογιστής, ο ταχυδρομικός διανομέας, οι ορχήστρες

των τυφλών, κανείς δε βλέπει πως τα χέρια μου

μεςς το παλτό κρατάν ένα φθαρμένο χάδι.

ι καταστηματάρχες κατεβάζουν τα ρολά

ο διπλανός μου χτενίζεται στη βιτρίνα

και τούτη η νύχτα ανοίγει λάκκους για νεκρούς.

Οι δρόμοι του κορμιού είναι τόσο μακρινοί

πώς ν’ αρνηθείς τη ζέστη ενός κινηματογράφου;

Για το φεγγάρι που φυτρώνει στον καθρέφτη

του αβέβαια ερωτευμένου εαυτού σου

δε φτάνει μόνο το λίπασμα φιλιών.

EVES

No one recognizes me in the dispersing crowd:

the accountant, the postman, bands of blind people,

no one sees that my hands, in the pocket of the coat,

hold a worn out caress.

The store owners lower the rollers

the guy next to me combs his hair

in front of the display window and

this night digs pits for the dead.

The paths of the body are so long that

you can’t refuse the warmth of a cinema;

the fertilizer of kisses isn’t enough

for the moon of your enamoured self

that springs out of the mirror.