Archive for November, 2016

Source: Cindy Mawle | Member of the MyArtClub.Com Art Community

Advertisements

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

Maria Polydouris’

Σαν πεθάνω

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη,
όταν αντικρύ θανοίγη μέσ’ στη γάστρα μου δειλά
ένα ρόδο – μια ζωούλα. Και θα μου κλειστούν τα χείλη
και θα μου κλειστούν τα μάτια μοναχά τους σιωπηλά.

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα θλιβερή σαν την ζωή μου,
που η δροσιά της, κόμποι δάκρι θα κυλάη πονετικό
στο άγιο χώμα που με ρόδα θα στολίζη τη γιορτή μου,
στο άγιο χώμα που θα μου είνε κρεβατάκι νεκρικό.

Όσα αγάπησα στα χρόνια της ζωής μου θα σκορπίσουν
και θαφανιστούν μακριά μου, σύννεφα καλοκαιριού.
Όσα μ’ αγάπησαν μόνο θάρθουν να με χαιρετίσουν
και χλωμά θα με φιλάνε σαν αχτίδες φεγγαριού.

Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική του Απρίλη.
Η στερνή πνοή μου θάρθη να στο πη και τότε πια,
όση σου απομένει αγάπη, θάναι σα θαμπό καντύλι
– φτωχή θύμηση στου τάφου μου την απολησμονιά

WHEN I DIE I’ll die during a melancholy April dawnwhen a rose will shyly bloom in my pota little new life — and my lips will closeand my eyes will close automatically, silently. I’ll die during a dawn grieving like my life its freshness like a consoling tear flowingto the holy ground that will adorn my joy with rosesthe holy ground that will become my death bed. What I loved in my life will scattervanish far away like summer cloudsonly who loved me will come to say goodbyeand they will kiss me like pale moon rays. I’ll die during a melancholy April dawnmy last breath will come to let you knowthe love you felt will become foggy candle,poor memory, forgetfulness in my grave.

 

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

 

Kostas Karyotakis’

ΒΡΑΔΥ

Τὰ παιδάκια ποὺ παίζουν στ᾿ ἀνοιξιάτικο δείλι
μιὰ ἰαχὴ μακρυσμένη —
τ᾿ ἀεράκι ποὺ λόγια μὲ τῶν ρόδων τὰ χείλη
ψιθυρίζει καὶ μένει,

τ᾿ ἀνοιχτὰ παραθύρια ποὺ ἀνασαίνουν τὴν ὥρα,
ἡ ἀδειανὴ κάμαρά μου,
ἕνα τραῖνο ποὺ θά ῾ρχεται ἀπὸ μία ἄγνωστη χώρα,
τὰ χαμένα ὄνειρά μου,

οἱ καμπάνες ποὺ σβήνουν, καὶ τὸ βράδυ ποὺ πέφτει
ὁλοένα στὴν πόλη,
στῶν ἀνθρώπων τὴν ὄψη, στ᾿ οὐρανοῦ τὸν καθρέφτη,
στὴ ζωή μου τώρα ὅλη…

EVENING

The children that play in the spring dusk

far away echo —

the breeze whispers and remains

in the lips of the rose petals

the open windows that breath the hour

my vacant room —

a train coming from a foreign land

my vanished dreams

chime of bells that fades, evening that descends

onto the city —

onto the faces of people, into the mirror of the sky

in all my life right now.

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

dimart

—του Ηλία Μαγκλίνη—

«Οτζοβισμός. Σου λέει κάτι ο όρος;» Κοίταξα απορημένος τον κύριο Γκρι. Κάτι νόστιμο είχε πάλι ανακαλύψει. «Ήταν μια δυναμική πολιτική τάση μέσα στους Μπολσεβίκους, η οποία ξεπήδησε αμέσως μετά την αποτυχημένη εξέγερση του 1905. Οι Οτζοβιστές αντέδρασαν στις, έτσι κι αλλιώς λιγοστές, μεταρρυθμίσεις του τσαρικού κατεστημένου, θεωρώντας πως ο μόνος γνήσιος δρόμος προς την ανατροπή είναι η βία.

»Ο πιο επιφανής Οτζοβιστής ήταν ο Αλεξάντρ Μπογκντάνοφ. Υπάρχει μια ωραία φωτογραφία του να παίζει σκάκι με τον Λένιν στο Κάπρι της Ιταλίας, την ίδια περίοδο που εξέδωσε το μυθιστόρημα Κόκκινο άστρο: σε αυτό, ο Μπογκντάνοφ φαντάζεται μια κομμουνιστική ουτοπική κοινωνία στον πλανήτη Άρη, περιγράφοντας μαζικές μεταγγίσεις αίματος μέσω των οποίων οι Αρειανοί κομμουνιστές μπορούν να πετύχουν μακροζωία και, κυρίως, αέναη νιότη. Α προπό, οι μεταγγίσεις αίματος και το κυνήγι της νιότης ήταν ισόβια εμμονή του.

»Ο Μπογκντάνοφ και οι Οτζοβιστές είχαν εντυπωσιαστεί από τις ριζοσπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις…

View original post 356 more words

Παιδείας Εγκώμιον

Αποτέλεσμα εικόνας για μαθητες με αναπηρία

Προτεραιότητα στην ειδική αγωγή τώρα!

      Η πολιτική και εκπαιδευτική προτεραιότητα στην ειδική αγωγή προκύπτει επιτακτικά για πολλούς και σημαντικούς λόγους. Δεν αποτελεί κάποιου είδους παραχώρηση αλλά μορφωτικό και κοινωνικό δικαίωμα για την πρώτιστη επιλογή της διαρκούς και συστηματικής προαγωγής «ίσων ευκαιριών γι’ όλους τους μαθητές και όλες τις μαθήτριες».

View original post 505 more words