Archive for June, 2016

THE SECOND ADVENT OF ZEUS

Posted: June 29, 2016 by vequinox in Literature

merging dimensions cover

ΚΑΘΗΚΟΝ

Κάποια στιγμή αναγνώρισα το καθήκον μου
ποίημα που χρειάστηκε να κρυφτεί
πίσω απ’ το άσπρο της σελίδας
στα τρία μου δάχτυλα αλλοιώσιμο
και σαν από ψηλά αντίκρυζε τον κόσμο
τούτο του μυαλού μου το αθάνατο
ενώ στεκόμουν μπρος στο μέλλον μου
στο χέρι μου η μάσκα κι αναρωτήθηκα
γιατί με περιγέλασε ο Εωσφόρος, μοιχός
που ήμουν της σάρκας νομισματική αξία
πισσώδες κι αχυρένιο εργαλείο
μέσο κοινωνικής προώθησης
βορά σαρκοφάγων ζώων που μοστράριζαν
μουστάκια και λείους δυνατούς βραχίονες
που κουβαλούσαν λαγήνια δροσερά
εκεί που το κορμί ξεκούραζα σε ύπνο
ελαφρύ, εσπερινός καλοκαιριού
κυμάτων παφλασμός και λιγοστό το μαύρο
ανάμεσα στίς γάμπες της παρθένας
που αγάπησα μέχρις και του σημείου
μη επιστροφής κι αυτό το γελαστό
καθήκον μου στη μελανή τούτη ζωή μου

Duty

And when finally I met with my duty
even the poem needed to hide
behind the white page
to vanish between my three fingers
to gaze the world from afar
to understand its deathlessness
while I stood before my future
with the mask on hand and I wondered
why the Lucifer mocked me, an adulterer
that I was, numismatic value
of the flesh, cheap and tarry, made of
straw tool for advancement
and used to feed carnivorous beasts
who displayed moustaches
and smooth arms heavy and strong
that carried fresh water pitchers
to where I slept lightly
an evening vesper
whoosh of the waves
little black between the virgin’s legs
that I love
to the point of no return
and this the duty of my leaden life

 

 

 

 

 

 

My big fat Greek wedding, μέρος 2ο

Posted: June 29, 2016 by vequinox in Literature

Απολύτως Διαλλακτικός

gonusaecczrk4onqcyh2

That’s it, time for something not serious. I remembered when I first watched the first part and it was hilarious, but this time seeing this in the US is another story. Maybe it is funny because deep inside I might end up behaving just like that grouchy old man. So plot, what plot? -It’s a parody. A propos the old man figures out that he is not married and they set up the ceremony. In the mean time the young girls tries not go as far as possible for college to avoid her big fat loud overprotective family. The movie is basically a transition from one awkward situation to another, constantly joking around the Mediterranean unrestrained temperament. Best moment: when aunt Voula gives sex advises to mom Toula! Please enjoy.

Α.Δ.

View original post

Μελέτη… αναμνήσεων

Posted: June 29, 2016 by vequinox in Literature

Παιδείας Εγκώμιον

ΔΙΟΝΥΣΗΣ Π. ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ*, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12.7.2015

Ο​​πως μας λένε οι ειδικοί, στις πέντε κύριες γενεσιουργές αιτίες καταστάσεων αυξημένου άγχους περιλαμβάνεται και η μετακόμιση από έναν τόπο σε άλλον, ή από ένα σπίτι σε κάποιο άλλο. Μία τέτοια κατάσταση αναγκάστηκα να βιώσω κι εγώ τον περασμένο μήνα. Αλλά όπως έλεγαν και οι αρχαίοι στωικοί «ουδέν κακόν αμιγές καλού», γιατί σε κάθε πράγμα, όσο και αν φαίνεται αρνητικό, βρίσκεται πάντοτε κάτι το θετικό.

View original post 786 more words

ΕΛΛΑΣ

Η Χαράδρα του ΒίκουfΕναν εναλλακτικό ταξιδιωτικό οδηγό στα καλύτερα φαράγγια και χαράδρες της Ευρώπης δημοσιεύει η βρετανική Telegraph, στον οποίο εκθειάζονται δύο ελληνικά: αυτό του Βίκου και αυτό της Σαμαριάς.

View original post 254 more words

ΕΛΛΑΣ

athens708-sosΟλες οι σημαντικές πόλεις από την αρχαιότητα, τον μεσαίωνα και μέχρι τον τελευταίο αιώνα χτίζονταν πάνω σε ποτάμια και συνδέονταν με ποτάμια. Εκτός από την Αθήνα, τα ποτάμια της οποίας μπαζώθηκαν και έγιναν άσχημοι αυτοκινητόδρομοι.

View original post 1,137 more words

Surrey Muse Writers: a Bi-Monthly Drop-In event

Posted: June 24, 2016 by vequinox in Literature

ΚΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

cover_high

MEHMET YAŞІN

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ     Ζ. Δ. ΑΪΝΑΛΗΣ

 

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ

Ο πόλεμος τέλειωσε, λένε,

όσοι ήταν στο μέτωπο γύρισαν

έτρεξα στο Σαραιγιονού

ρώτησα για σένα τη στήλη του Ντικιλιτάς

«Δεν τον είδα», απαντάει.

 —

Ρίχτηκα πίσω από ένα παιδί κλαμένο

Πέρασα μπροστά από ένα σπίτι καμένο

Βρήκα μια μικρή κατσίκα νεκρή

Ρώτησα, γιε μου, για σένα.

—-

Ρώτησα την αμυγδαλιά

Ρώτησα το τζιτζίκι

«Δεν τον είδα», απαντάνε

Κοίταξα στους δρόμους παντού έκλαψα

έκλαψα έκλαψα.

—-

Ρώτησα για σένα τον πόλεμο

Ρώτησα το αίμα που κυλάει

τα μυρμήγκια, το χώμα.

 —-

Τραγούδησα τα τραγούδια που σ’ άρεσαν

Έδειξα τις φωτογραφίες σου

Ήταν μόλις δεκαεφτά, είπα,

«Δεν τον είδα, δεν τον είδα, δεν τον είδα…»

 —-

Κοίταξα στον πόλεμο παντού έκλαψα

έκλαψα έκλαψα.

—-

Περνάνε μπροστά απ’ την πόρτα μας τανκς

εσύ δεν περνάς,

περνάν οι φυλακισμένοι

οι μέρες κι οι μήνες

εσύ δεν περνάς.

 —-

Περίμενα, αφουγκράστηκα, πρόσμενα

View original post 950 more words

Κωστής Παλαμάς//Kostis Palamas

Posted: June 17, 2016 by vequinox in Literature

 Kostis_Palamas

ΤΟ ΗΛΙΟΓΕΝΝΗΤΟ

Η χαρὰ τρανὴ στον Όλυμπο!
Οι θεοὶ μοιράζονται τη γη,
λείπει ο Φωτοδότης, και άκληρος
θα λησμονηθή.
Και ήρθε ο Φωτοδότης κ᾿ έγνεψε
προς τη θάλασσα, και αυτὴ
σάλεψε και ράγισε καρπόφορη,
και γεννήθη του Ήλίου το νησί!
Και ήταν το νησὶ χιλιόκαλο,
κ᾿ έζησαν εκεί τεχνίτες
και είτανε σαν υπεράνθρωποι,
γιατί κάποια αγάλματα έπλαθαν,
όλα ὡραία σα θεοί,
και όλα ζωντανὰ σαν άνθρωποι.

 

BORN TO THE SUN

The joy was great at the Olympus.

the Gods parceled the earth

while the Light Giver was absent

without a heir he’ll be forgotten.

But the Light Giver came and

signaling to the sea, the fertile being

stirred and the Sun’s island was born.

And it was the most beautiful

where craftsmen lived

who were like supermen

since they created some statues

as beautiful as Gods

and all alive like people.

 

Translated by Manolis Aligizakis

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis//Τάσος Λειβαδίτης

Posted: June 17, 2016 by vequinox in Literature

cover

ΥΠΟΜΝΗΣΗ

Το δωμάτιο συνοικιακό, με λιγοστά έπιπλα, σαν περικοπή απ’

το Ευαγγέλιο — έτσι τέλειωσαν όλα γρήγορα κι η Ιωάννα κλαί-

γοντας πίσω απ’ το σταθμό, εξάλλου ήταν ένα μυστικό υπέροχο που

το ξεχνούσα μόλις πήγαινα να το πω, άνοιξα τότε τη θήκη του

βιολιού — και μόνο, καμιά φορά, με πιάνει το παράπονο και φοράω

τη γραβάτα μου μ’ έναν τέτοιο τρόπο, που να καταλάβουν, επιτέλους,

ότι είμαι από καιρό κρεμασμένος.

 

 

REMINDER

The room was in the suburbs, with a few pieces of furniture

like a Gospel quotation — so everything finished quickly and

Joanna cried and run back to the station; on the other hand it was

a secret that I’d forget it as I tried to mention it; then I opened the

violin case — and only, at sometimes when I grieve, I put on my

tie in such a way that they at least understand

I have been hanging for a long time.

 

~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.ca

 

Το Κάστρο του Πλαταμώνα

Posted: June 17, 2016 by vequinox in Literature

ΕΛΛΑΣ

Σε μικρή απόσταση από τον Πλαταμώνα, στους πρόποδες του Ολύμπου, σώζονται τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου. Στο κάστρο συναντάμε τα τρία βασικά χαρακτηριστικά των μεσαιωνικών φρουρίων: Τον πρώτο περίβολο, τον δεύτερο περίβολο, που αποτελεί και την ακρόπολη και τον κεντρικό πύργο. Ο εξωτερικός τοίχος του κάστρου έχει σχήμα πολυγωνικό. Το Κάστρο του Πλαταμώνα είναι το σημαντικότερο ίσως αξιοθέατο του νομού Πιερίας!

Με την είσοδο των Φράγκων στην Ελλάδα, η Πιερία παραχωρήθηκε στον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό, ο οποίος έφυγε προς τη Νότια Ελλάδα, το 1204. Το κάστρο του Πλαταμώνα το παραχώρησε στον Ρολάντο Πίκε, ο οποίος το επισκεύασε πρόχειρα και χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή ανεπιθυμήτων Φράγκων αιχμαλώτων από την μάχη της Πελαγονίας κι αργότερα για τον έλεγχο του περάσματος από την Μακεδονία στην Θεσσαλία. Ο Πλαταμώνας ξαναχρησιμοποιήθηκε σαν φυλακή για τους Επαναστάτες Ζηλωτές το 1345, μετά την ήττα τους από τον Απόκαυκο. Τον 14ο αιώνα το κατέλαβαν οι Τούρκοι. Για μικρό…

View original post 96 more words