Παπουτσόσυκο!!!

Posted: November 18, 2017 by vequinox in Literature

Της Iστορίας το περιθώριο

fragkosyko-1728x800_c.jpg

Το σημερινό μας κείμενο θα είναι για το παπουτσόσυκο, ένα φρούτο που μου αρέσει ιδιαίτερα και περιμένω πως και πως το καλοκαίρι για να το φάω!.

Το παπουτσόσυκο, αν και ευδοκιμεί ιδιαίτερα στις περιοχές μας (μεσογειακό κλίμα), μας έρχεται από πολύ μακριά. Συγκεκριμένα από το Μεξικό. Είναι το εθνικό φρούτο της χώρας τους και απεικονίζεται στην σημαία τους. Ο λόγος που βρίσκεται στην σημαία τους το φρούτο, έχει να κάνει με την μυθολογία τους. Σύμφωνα μ’ αυτήν, οι Θεοί διέταξαν τους Αζτέκους, να χτίσουν την πόλη τους εκεί που θα δουν ένα αετό, να σκοτώνει ένα φίδι, που θα βρίσκεται σε μια παπουτσοσυκιά! Εκτός του Μεξικού, το εθνόσημο της Μάλτας από το 1975 μέχρι το 1988 είχε μια παπουτσοσυκιά.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ονομασία του φρούτου που διαφέρει πολύ από περιοχή σε περιοχή. Εμείς στην Κύπρο το ονομάζουμε παπουτσόσυκο λόγω των πλατιών του φύλλων που μοιάζουν σαν σόλες παπουτσιών. Στην…

View original post 218 more words

Advertisements

Της Iστορίας το περιθώριο

john-hume-first-on-the-left-on-carmania-last-photo-taken-of-him-21.jpg

Αν και η ιστορία του Τιτανικού (RMS Titanic) είναι λίγο – πολύ γνωστή σε όλους μας, χάρη στις ταινίες, εμείς θα αναφερθούμε σε κάποια αληθινά πρόσωπα, που ήταν στο πλοίο εκείνες τις μέρες και διαδραμάτισαν ένα διαφορετικό ρόλο από τους άλλους.

Το πρώτο πρόσωπο είναι ο ιερέας Thomas Roussel Davids Byles (26/02/1870 – 15/04/1912). Ο Άγγλος καθολικός ιερέας, ταξίδεψε με το άμοιρο πλοίο ώστε να παραστεί στον γάμο του μικρού του αδερφού, William, στην Νέα Υόρκη. Όταν το πλοίο βυθιζόταν, βοήθησε πολλά άτομα, που είχαν εισιτήρια 3ης τάξης (φθηνά), να επιβιβαστούν στις σωσίβιες λέμβους αφού οι επιβάτες αυτών των εισιτηρίων δεν είχαν την ίδια εξυπηρέτηση με τους άλλους. Επιπλέον, αρνήθηκε πολλές φορές να επιβιβαστεί στην σωσίβια λέμβο δίνοντας την θέση του σε άλλα άτομα, στάθηκε υπομονετικά ακούγοντας και εξομολογώντας διάφορους ανθρώπους που παγιδεύτηκαν και ήθελαν να πουν τα εσώψυχα τους ενώ δεν σταμάτησε μέχρι τέλους να προσεύχεται για την…

View original post 140 more words

Στο Γυμνάσιο του Λυκείου, στην ανατολική πλευρά της πόλης των Αθηνών, ιδρύθηκε το 335 π.Χ. η σχολή του Αριστοτέλους, ο επονομαζόμενος Περίπατος. Πρόσφατες ανασκαφές οριοθέτησαν οριστικά τον χώρο και τα βασικά κτήρια της Σχολής.

via Το Λύκειο του Αριστοτέλη (χώρος και λειτουργία) — ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Anthony Dalton – Surrey Muse — Surrey Muse

Posted: November 18, 2017 by vequinox in Literature

Anthony Dalton is a writer, scholar and explorer who has combined his passions to create four novels and fourteen books of nonfiction. An award-winning author, he has launched his latest publication, a novel titled ‘The Mathematician’s Journey'(August Words Publishing) in 2016. Working as a photojournalist he has covered assignments in the Arctic, the Falkland Islands, […]

via Anthony Dalton – Surrey Muse — Surrey Muse

 

merging dimensions cover

ΔΙΔΑΧΗ

 

Κι έβαλαν σε σκοτεινό κελί τη Θέμιδα

κι εγώ αντιμετώπισα τα ξέφρενα μάτια

της συγγένειάς μου κι είχα πολλά να πω

μα σιώπησα για ένα λεπτό χρόνο να δώσω

στην αφέλειά τους που αργά κυλούσε

σαν το κελαρυστό ριακάκι, αθώο παιδιού

χαμόγελο που πάνω του στήριξα ελπίδα

πως τη δικαιοσύνη ξανά θ’ ανακάλυπτα

 

για να γιατρέψω μ’ ανοιξιάτικα λουλούδια

τις φλέβες τ’ ανεπίληπτου Έρωτα

 

έγκλειστοι κι αλλόφρονες οι φίλοι μου

κι εγώ με κουρέλια τον τόπο γύριζα

μ’ απαλή φωνή και νέα σύμβολα

με νέους εχθρούς και νέα ανέκδοτα

ν’ αλλάξω τα πιστεύω τους πεθύμησα

νέοι Ιούδες που είχαν γεννηθεί με δόντια

σουβλερά ό ένας τον άλλο να ξεσχίσουν

για τους αγέρηδες καθαρούς κληρονόμους

των διδαγμάτων μου τίποτα να μη μείνει

 

 

Lesson

 

And they put Themis in dark dungeon

and I faced my kin’s delirious eyes

yet though I had much to say

I kept silent, momentarily, time

to give to their simple mindedness

bubbling along with the creek’s murmur

innocent smile of child upon which

I entrusted my hope to rediscover justice

 

with spring flowers to rejuvenate

the veins of impeccable Eros

 

imprisoned were my distraught friends

dressed in rags I walked over my lands

so-spoken and with new symbols

with new follies and new anecdotes

I wished to revert their beliefs

new Judases born with sharpened teeth

ready to devour each other nothing to leave

for the winds rightful inheritors of my teachings

 

SECOND ADVENT OF ZEUS, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2016

Ἑκηβόλος

kion1Η τραγωδία του εμφυλίου πολέμου

(ανά τους αιώνες, όπως την ανατέμνει ο Θουκυδίδης)[1]

 

Γεράσιμου Καζάνα

 

          Οι σκηνές φρίκης της εμφύλιας τραγωδίας στη Γιουγκοσλαβία και σε άλλα μέρη του κόσμου, που παρακολουθούμε από την τηλεόραση, μας θύμισε το αντίστοιχο κλασικό κείμενο του μεγάλου ιστορικού Θουκυδίδη για τον εμφύλιο πόλεμο των Κερκυραίων. Το κείμενο αυτό περιέχει όλες τις πολύπλοκες πτυχές εσωτερικών καταστάσεων και εξωτερικών επεμβάσεων μιας εμφύλιας τραγωδίας. Είναι ένα κείμενο περιεκτικό και απλό πολιτικής παιδείας και παρέχει τη δυνατότητα στον καθένα, σε μια έκρηξη εμφυλίου πολέμου όπου γης, να φανταστεί ανάλογες σκηνές, να κάμει λογικές εκτιμήσεις των γεγονότων και των εξελίξεων και να τις επηρεάσει στο μέτρο των δυνάμεών του.

View original post 1,481 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Το πρακτορείο
(τραγούδι: Σταύρος Ξαρχάκος / δίσκος: Ρεμπέτικο (1983))

[Ενότητα Ελεγεία]

Μνήμη Θεόδωρου Στυλιανού

Τελευταία Πέμπτη,
Βραδύτητα και Κούντερα.
Να τηλεφωνήσω…
Να πω πάλι πως τα κατάφερες να ρίξεις ακόμη ένα λιθάρι
στο τέλμα του αγκομαχητού.
Να πω πάλι πως έδωσες μορφή
στα βάθη της ήβης των ονείρων.

Δεν οδήγησες ποτέ.
Το λεωφορείο της γραμμής
σ’ έβγαζε στα Πάναγρα
«στ’ ασήμι που στραφτάλιζε τα δειλινά…»
Όλο το περιβόλι κι η θάλασσα
δικά σου χωρίς τίτλο ιδιοκτησίας.
Με το λεωφορείο της γραμμής
ταξίδεψες την έφηβη ματιά σου
ακουμπισμένη στο παράθυρο
να γράφει εκείνο το ήρεμο μειδίαμα
στο αιώνιο πρόσωπο της πλησμονής και καρτερίας.

Πάντα ξεχώριζες χωρίς να ασκητεύεις.
Δεν οδηγούσες.
Κι οδήγησες την ψυχή σου
πέρα από τα ξένα λημέρια της μαλαματένιας επιτήδευσης.
Πιο πλούσιος απ’ όλους χωρίς να το ξέρεις.
Αρνήθηκες τους ρόλους και την εναλλαγή των σκηνικών.

Το λεωφορείο της γραμμής,
το…

View original post 52 more words

10 Classic Autumn Poems Everyone Should Read

Posted: November 16, 2017 by vequinox in Literature

Interesting Literature

The best poems about Fall (or autumn)

‘Now the leaves are falling fast’: so begins W. H. Auden’s ‘Autumn Song’, which features below in this compilation of ten of the best autumn poems in all of English literature. The following classic autumnal poems (or, to our readers in the US, the best poems about Fall) all capture, in their own way, the moods and sights of the autumn season, so as the leaves are already beginning to fall, let us turn the leaves of our poetry anthologies and discover some of the greatest autumn poems literature has to offer. Click on the title of each poem to read it.

Anonymous, ‘Merry it is while summer lasts’. This poem heads our list of great autumn poems because it was written the earliest – some time in the thirteenth century – but it’s also a convenient starting-point since this little…

View original post 755 more words

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Με τον όρο ρωμαϊκή εποχή, εννοούμε την περίοδο από τον 1ο αιώνα π.Χ. και πιο συγκεκριμένα από το 86 π.Χ. που γίνεται η κατάληψη της Αθήνας από τον Σίλα και το 31 π.Χ. που γίνεται η κατάληψη της Αιγύπτου από τον Οκταβιανό έως και τον 2ο αιώνα μ.Χ. με την αρχή της εμφάνισης του χριστιανισμού σε πρώιμο και όχι επίσημο στάδιο.

View original post 907 more words

ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

«Αγαπητέ μου φίλε, αυτοί που αγάπησαν πολύ, αν καταλάβουν το ανώφελο του έρωτά τους, τον αποδιώχνουν έστω κι αν ζοριστούν, έτσι κι εμείς, που μας ανέθρεψε μια πόλη ευγενής και αγαπήσαμε πολύ την ποίηση την τερπνή, για το χατίρι της παλιάς μας αγάπης θα ευχόμαστε να φανεί άριστη και αληθινή. Οσο όμως δεν τα καταφέρνει να απολογηθεί, θα την ακούμε μονολογώντας και λέγοντας τα δικά μας λόγια, από φόβο μήπως πέσουμε πάλι στον έρωτα που ταιριάζει στα παιδιά και στους πολλούς».

View original post 2,015 more words