Archive for May, 2017

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

A dive

He said, he did not love her.
That was not all he said
but that was all that mattered.

Her little cosmos ruined.
She took her steps
to the nearest bar
and there drank herself drunk.

Then she gave herself
to the first sailor she met.
“What’s the idea lady”, he said
when he found she was a virgin.

When he went away,
her steps more unsteady than ever,
she dived in the Thames.

Πνιγμός

Είπε πως δεν την αγαπούσε.
Δεν ήταν μόνο αυτό που είπε,
όμως αυτό ήταν που ’χε σημασία.

Ο μικρός της κόσμος ρημάχτηκε.
Σύρθηκε στο πιο κοντινό μπαρ
κι έγινε σκνίπα στο μεθύσι.

Ύστερα παραδόθηκε
στον πρώτο ναύτη που συνάντησε.
«Τι πράμα είσαι συ!» της είπε
σαν είδε πως ήταν παρθένα.

Όταν εξαφανίστηκε κι αυτός,
τότε κι εκείνη
τρεκλίζοντας όσο καμιά άλλη φορά
έπεσε μες στον Τάμεση.

μετάφραση Ντίνου Χριστιανόπουλου

Από τη συλλογή Σαχάρα…

View original post 23 more words

Φαίδων ο Πολίτης, Λύση

Posted: May 26, 2017 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Λύση

Το ωραίο του άρεζε πάντα
Είχε και κάποια δική του πρωτοτυπία
Κάτι στο ντύσιμο στην κίνηση στην ομιλία
Όμως τον πήρε κι αυτόν το ρεύμα
Όπως και τόσους άλλους
Στο τέλος κατετάγη στο στρατό
Κατήντησε να κατακρίνει
Τους ανυπότακτους και τους λιποτάκτας
Το παρελθόν το είχε φαίνεται
Με ευκολία πλήρως λησμονήσει

Την έλλειψη μνήμης
Πολλοί την θεωρούν έξυπνη λύση

Φεβρουάριος 1952

Από τη συλλογή Κασσάνδρες και τυφλοί κροκόδειλοι (1961) του Φαίδωνα του Πολίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φαίδων ο Πολίτης

View original post

Bye Bye Blackbird

Posted: May 26, 2017 by vequinox in Literature

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1035
Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης

Pack up all my care and woe
Here I go, singing low
Bye-bye, blackbird

Γράφτηκε το 1926. Η μουσική είναι του Ray Henderson και οι στίχοι του Mort Dixon. Είναι ένα από τα κλασικά jazz standards.

Υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) απόψεις για το τι σημαίνουν οι στίχοι: είτε μιλούν για λύτρωση, για το τέλος κάποιας δυστυχίας (όπως και στον δικό μας πολιτισμό, το «μαυροπούλι» είναι σύμβολο της αναποδιάς) είτε αποτελούν τον μονόλογο μιας πόρνης που αποχαιρετά το επάγγελμα (στην περίπτωση αυτή, blackbird είναι όρος της αργκό που σημαίνει τον άντρα που συχνάζει στις πόρνες).

Το 1965, κατά τη διάρκεια της πορείας των μελών του American Civil Rights Movement από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι, οι segregationists στις αντισυγκεντρώσεις τους έπαιζαν κοροϊδευτικά από τα μεγάφωνα το Bye Bye Blackbird.

Το ακούμε από τη θεά Ella Fitzgerald:

Και από την εξαιρετική ζωντανή εκτέλεση του John Coltrane το…

View original post 68 more words

ΕΛΛΑΣ

Έναν ενοποιημένο αρχαιολογικό χώρο θα αποκτήσει ο Πειραιάς, μια πόλη που γενικώς στερείται χώρων.

View original post 666 more words

ΕΛΛΑΣ

06Της Νανάς Ιωαννίδου

Ο Θεμιστοκλής ήταν ο πρώτος που προείδε την εξαιρετική θέση του Πειραιά με τα τρία φυσικά λιμάνια του, που θα έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στην ανάπτυξη του εμπορίου και στη ναυτική παντοδυναμία των Αθηναίων στη Μεσόγειο. Όταν το 493 π.χ. ανέλαβε άρχων, άρχισε τα πρώτα λιμενικά και οχυρωματικά έργα. Λίγο αργότερα τα σταμάτησε με αφορμή την επιδρομή των Περσών Δάτι και Αρταφέρνη. Μετά τη νίκη των Αθηναίων στον Μαραθώνα το 490 π.χ. προβλέποντας νέα κάθοδο των Περσών, έδωσε προτεραιότητα στη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων, όπου όπως είναι γνωστό με τον στόλο αυτό κατανίκησε τους Πέρσες στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.χ.

View original post 420 more words

Evening Mood In Zwingenberg

Posted: May 25, 2017 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Γυμνή αλήθεια

Αν μπορείς να δεις την αλήθεια
χωρίς να πληγώνεσαι,
τότε μπορείς να δεις
ότι το πάθος σου δεν είναι τίποτε άλλο
από ένα μακρινό φάντασμα
που μόνο παίζει μαζί σου.

Μη γίνει η θλίψη σου ένα ματωμένο γιασεμί∙
περήφανα συντρόφευε τη μοναξιά,
μαζί μ’ ένα τραγούδι που σούμεινε πιστό∙
θυμήσου,
κανένας τοίχος δεν είναι τόσο σκοτεινός,
όσο η φυλακισμένη σου καρδιά.

Από τη συλλογή Νυχτερινό πρελούδιο (1987) της Σοφίας Στρέζου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σοφία Στρέζου

View original post

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μίκης Θεοδωράκης, Βάρκα στο γιαλό
(τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Ρία Κούρτη / θεατρική παράσταση: Όμορφη πόλη (1963))

Στιγμές

εκείνη κι εκείνος

I

Δεν είχα παρά μόνο μιαν ευχή
Να με λυτρώσει η ζωή σε λιμανιών αιθρίες
Μα εσύ κρυφά πώς τρύπωσες
στης πλάνης μου τα επικίνδυνα
Ανεμοδούριο φτερούγισμα
Χαλκογραφίας θρόισμα
Ήλος

Πώς μου ξεγλίστρησες και σ’ έχασα
γλυκιά στιγμή που ήσουν
Πάνω που η θάλασσα
μας είχε σμίξει με το τώρα
Έφιππος
του κυμάτου τον αφρό αγκάλιασες
Και δεν ξυπνώ μήπως φανείς και πάλι.

II

Τα δυο σου πόδια όμορφα
στ’ αριστερό παράθυρό μου σκαλωμένα
σε τρυφερή συνομιλία υακίνθων
Της γλάστρας μου πουλιά και θαύματα
Λίγο απ’ το λιανό φουστάνι σου
που σκέρτσα ισιώνεις να φανεί
κι έφτασε ο πίνακας σ’ αποκορύφωμα φωτός
Θηλυκές οι πτυχές της αθωότητας με διασχίζουν
και μ’ ανεβάζουνε στις κορυφές του ανθρώπου

Άσε λυτή να πέσει η στιγμή στο πλαίσιο
ν’ αστράψουνε της γειτονιάς…

View original post 42 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Καρτελιάς, Το τραγούδι των Σειρήνων

Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης
Ενορχήστρωση:Irina Valentinova
Ποίηση:Κώστας Καρτελιάς
Τραγούδι:Μαρία Φαραντούρη
Δίσκος:Οδύσσεια (2007)

Φεύγω κρυφά
μια ζαβολιά μ’ έχει πληγώσει σαν τα παιδιά
τώρα που ο άνεμος φυσά ένα τραγούδι που δε λέει να τελειώσει
και σε μια θάλασσα με παίρνει μακριά

Είναι πολλές οι μουσικές να τις αντέξεις
όταν το πέλαγο βαλθεί να τραγουδά
χίλιες φωνές για να μη ξέρεις να διαλέξεις
κι ούτε κατάρτι να δεθείς ούτε σχοινιά

Θα πάω ψηλά με τα φτερά μου που θα ανοίξω
στου παραδείσου τα παράξενα νησιά
λύσ’ τα μαλλιά σου να σε δω να σε γνωρίσω
λύσ’ τα μαλλιά σου να σε δω στα σκοτεινά
λύσ’ τα μαλλιά σου να σε δω να σε γνωρίσω
μέσα στου κόσμου τ’ αδιέξοδα στενά
μέσα στου κόσμου την απέραντη ερημιά
λύσ’ τα μαλλιά σου για να ’ρθω να σου μιλήσω

Φεύγω κρυφά

View original post 27 more words

ANTHOLOGY OF NEOHELLENIC POETRY

Posted: May 24, 2017 by vequinox in Literature

Tolis Nikiforou

 

ΜΑΓΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ

 

 

Σ’ αγάπησα

σε σκονισμένες γειτονιές και εργοστάσια

στην άχρωμη επιφάνεια του μπετόν

 

πίσω από οδοφράγματα σ’ αγάπησα

σε συγκεντρώσεις απεργών

σε διαδηλώσεις φοιτητών

στους διαδρόμους των δικαστηρίων

 

σε μυστικές συνεδριάσεις της νύχτας

είναι γραμμένο τ’ όνομά σου

στις προκηρύξεις που μοιράσαμε

στις κόκκινες αφίσες που κολλήσαμε

και στα αρχεία των τμημάτων ασφαλείας

 

σ’ αγάπησα, σύντροφέ μου,

η μαγεμένη σου ψυχή είναι δική μου

η αγωνία μου σου ανήκει.

 

 

 

ENCHANTED SOUL

 

 

I fell in love with you

in the dirty neighborhood, in the factory

and on the colorless surface of cement

 

behind the street barricade

mixed in the strikes of the workers

during the student demonstrations

in the hallways of the courts

in secret meetings

in the darkness of the night

your name was written

in the fliers we distributed

on the red posters we put up on walls

and in the logs of the police force

 

I fell in love with you, my comrade

your enchanted soul is mine

my agony belongs to you

 

 

ANTHOLOGY of NEOHELLENIC POETRY, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, Canada, Autumn 2017