Archive for 25/02/2017

artville.

nie
Σήμερα θα ήθελα να μιλήσω για το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μίγγα, ”Έρως ανίατος”, το οποίο και διάβασα πρόσφατα. Με εξέπληξε ευχάριστα και μου κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο ως το τέλος. Πρώτα-πρώτα μου τράβηξε το ενδιαφέρον το εξώφυλλο, καθώς ήταν στα αγαπημένα μου χρώματα: κόκκινο, μαύρο και άσπρο και φυσικά, η περίληψη της υπόθεσης, όπως αναγραφόταν στο οπισθόφυλλο.

Πρωταγωνιστής, λοιπόν, στο μυθιστόρημα του Δ. Μίγγα είναι ο Νίκος Στεφανίδης, ένας καταξιωμένος μεσήλικας ηθοποιός με πάμπολλες θεατρικές επιτυχίες στο ενεργητικό του επάνω σε δύσκολους και σπουδαίους ρόλους τόσο του παγκόσμιου, όσο και του ελληνικού ρεπερτορίου. Μέσα από αναδρομές που γίνονται κατά τη διάρκεια της αφήγησης, είτε με την μορφή σκέψεων-αναμνήσεων του ίδιου του ήρωα, είτε μέσω των αναφορών που γίνονται από τον παντογνώστη αφηγητή, ο αναγνώστης πληροφορείται τη λαμπρή πορεία του Στεφανίδη, το πόσο αλαζονικός, ναρκισσιστής και παράφορος υπήρξε (κι εν μέρει εξακολουθεί να είναι), καθώς και τη δύναμη που είχε…

View original post 795 more words

Advertisements

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Αργοναύτες – πεζοναύτες

Μουσική: Στάμος Σέμσης
Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Δίσκος: Γενναίοι έρωτες (Lyra, 1997)

Αργοναύτες και αλήτες στον καύσωνα
έφυγαν με τα φεγγάρια, Ιάσονα

Κι οι θεοί μας στο κορμί μας
μ’ ένα σίδερο καυτό γράψανε
Αργοναύτες – πεζοναύτες
τον Ορφέα αραχτό σφάξανε

Οδυσσέα, τα μαλλιά σου Σάββατο
στης Αγια-Σοφιάς τα κόβουν το άβατο

Κι οι θεοί μας στο κορμί μας
μ’ ένα σίδερο καυτό γράψανε
Αργοναύτες – πεζοναύτες
τον Ορφέα αραχτό σφάξανε

View original post