Author Archive


The euro ‘family’ has shown it is capable of real cruelty‘ – Suzanne Moore

Angela Merkel and Jean-Claude Juncker seek to justify their Greek bailout deal, but what kind of family asset-strips one of its members in broad daylight?
The seemingly indestructible Angela Merkel can go without sleep, and still manage a half smile and speak about Greece’s wish to remain in “the euro family”. This may sound reasonable and pleasant. All families have their little local difficulties, don’t they? But they work through them. People see reason. When they are forced to.

By infantilising Greece, Germany resembles a child who closes its own eyes and thinks we can not see it. We can. The world is watching what is being done to Greece in the name of euro stability.

It sees a nation stripped of its dignity, its sovereignty, its future.

What kind of family, we might ask, does this to one of its own members? Even Der Spiegel online described the conditions that have been outlined as “a catalogue of cruelties”, but perhaps we should now put it another way, given Jean-Claude Juncker has denied that the Greek people have been humiliated. Juncker instead says that this deal is a typical “European” compromise. Yes, we see.

The machinations of financial institutions (the troika) have been exposed as much as the institutions themselves. Who runs these banks, and for whom? Twitter slogans talk of the three world wars: the first waged with guns, the second with tanks and this third world war waged by banks. Extreme? Well, there clearly is more than one way to take over a country.

The Eurozone and Germany want regime change in Greece, or at least to split Syriza. Alexis Tsipras has fought tooth and nail for something resembling the debt restructuring that even the International Monetary Fund acknowledges is needed. The incompetence of a succession of Greek governments and tax evasion within Greece is not in doubt. But the creditors of the euro family knew this as they upped their loans, and must now delude themselves that everything they have done has been for the best. It hasn’t, and now that same family will go in and asset-strip in broad daylight a country that can no longer afford basic medicines. In three days Greece is supposed to push through heaps of legislation on privatisation, tax and pensions so it can be even poorer.

There is to be no debt forgiveness in this family. Tsipras has to sell this to his people so the banks can reopen. His endurance has been remarkable, and more will be needed. The unsustainability of Greek debt, even if the country could achieve growth, remains. The words trust and confidence keep being used but by the wrong people. Trust is gone in this European project. François Hollande, ever the pseudo–mediator, may rattle on about the history and culture of Greece. Its value has actually been shown. Its value is purely symbolic. It is worth nothing.

The euro family has been exposed as a loan-sharking conglomerate that cares nothing for democracy. This family is abusive. This “bailout”, which will be sold as being a cruel-to-be-kind deal is nothing of the sort. It is simply being cruel to be cruel.

~ Suzzane Moore

Please note
By mistake, this article by Suzzane Moore (from the Guardian) was published at this blog as a page in 2015. We are now publishing it as a post as it was meant to be. Thank you.

Manolis is a featured poet at a literary event in Vancouver this Saturday.

You are kindly invited to

Poets and Writers of the New Millenium

Founder and host: Lucia Gorea

Saturday, February 11, 2012
3:30pm until 5:30pm

Featured poets:
Manolis Aligizakis
Alex Winstanley
Anita Aguirre-Nieveras
Ludwik Porc
Jessie Stainton

Followed by Open Mic

Free event. Refreshments.

See you Saturday!


28 Δεκεμβρίου, 2011
By Λακεδαίμων Αππελαίος

Υπάρχει κάτι που δεν αναφέρεται σε κανένα μνημόνιο. Σε καμιά ευρωσυνθήκη. Σε κανένα Μάαστριχτ. Που είναι παντελώς άγνωστο, ως έννοια, στους βρυξελικούς χαρτογιακάδες, στους “σιδερωμένους” χρηματιστές της Φρανκφούρτης, στα “καρχαριοειδή” της Wall Street. Η έννοια αυτή, είναι παντελώς άγνωστη και στους “απεδώ” εγχώριους τοποτηρητές και τσιράκια του πιο θλιβερού εφιαλτικού δωσιλογισμού. Δεν απαντά στο (αποκαλούμενο και) υπουργείο Εξωτερικών, στο μαυσωλείο που λέγεται Προεδρικό Μέγαρο, στην Αθηναϊκή Λέσχη, σε στοές και παραστοές, δεν απαντά γενικώς στα πολλά και ποικιλώνυμα κάστρα της εθνικής αφασίας, της ευρωλιγούρας, της τουρκοκαψούρας και της ευλύγιστης μέσης.

Αυτό το “κάτι” που θα θυμίσω ευθύς αμέσως, απέχει χιλιόμετρα από τις αθηναϊκές Φιλιππινέζες του πηλιογουσισμού, απέχει μίλια από τα διάτρητα κάστρα της διαπλοκής, απέχει παρασάγγας από την ανυπέρβλητη δυσωδία των υπονόμων της αθηναϊκής χωματερής, του μικροελλαδικού ενδοτισμού.

Αυτό το “κάτι” είναι τούτο που οι πρόγονοί μας αποκάλεσαν ΗΡΩΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Είναι αυτή η υπέροχη, και μοναδική, και ατόφια ελληνική, αλυσίδα θυσιών και αίματος, που ξεκινά από τον Κόρδο τον Αθηναίο. Που γνώριζε. Και όμως πήγε. Και έπεσε.

Και φεύγει η αλυσίδα και πάει στο Λεωνίδα και τις Θερμοπύλες…
Στον Λέοντα Σγουρό και τον Ακροκόρινθο…
Τον Παλαιολόγο και την Πόλη….
Τον Αθανάση Διάκο και την Αλαμάνα….
Τον δήμαρχο Λεμεσού Σώζο και το ηπειρώτικο Μπιζάνι…
Τον Δαβάκη και την Πίνδο…
Τον Κουρούπη και την Κερύνεια…
Τον Σολωμό πάνω στην παντιέρα της κατοχής, στη Δερύνεια…

Όλοι τούτοι, και χιλιάδες χιλιάδων, ανώνυμοι κι επώνυμοι, είχαν έναν κοινό: Ενώ έβλεπαν το τέλος, έμειναν. Κι έπεσαν. Και στα πληγωμένα, λογχισμένα, ματωμένα κορμιά τους, σμιλεύτηκε αυτό που λέμε ΗΡΩΙΚΗ ΗΘΙΚΗ . Άλλο ένα δώρο των Ελλήνων στους υπολοίπους.
Αυτοί οι “ωραίοι τρελοί” που έμειναν κι έπεσαν, ήταν το λιπαντικό που κινούσε, κινεί, και θα κινεί (η φύτρα πάντα θα βγάζει…) τα γρανάζια της Ιστορίας μας. Το λίπασμα που πάνω του άνθιζε το άνθος που λέμε ελευθερία.

Ωραίοι ως Έλληνες. Τρελοί ως Έλληνες. Συμπεριφορές ανεξήγητες, άντε άσκοπες, για τους “πολιτισμένους” του βορρά. Μη εξηγήσιμες στην λογική των καιρών μας, τώρα που τα μνημόνια μας πάνε για μνημόσυνα. Συμπεριφορές δυσνόητες στους νεοδωσίλογους, τους γερμανασφαλήτες, τους αμερικανολάγνους, τους ευρωμνημονιόπληκτους…
Υπέρ πατρίδος οι “ωραίοι τρελοί”, υπέρ παρτίδος οι μνημονιοφύλακες! Καθείς εφ’ ω ετάχθη….
“Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς”, που θα’ λεγε και τώρα αν ζούσε ο μεγάλος Θοδωράκης. Όχι ο Πάγκαλος! Ο άλλος, κείνος που μιλάμε ακόμη ελληνικά εξ’ αιτίας του και δεν λέμε στο γιο μας “φάε να μεγαλώσεις, να πάς φαντάρος Μουσταφά!”

Όλοι τούτοι οι “ωραίοι τρελοί”, οι εξαίσιοι και μοναδικοί, μας κοιτούν, μέσα από τις γρίλιες του πιο ηρωικού μας χθες! Μέσα από σκονισμένα βιβλία, ξεθωριασμένες μα πάντα θεσπέσιες εικόνες, περικυκλωμένοι από χρώματα και αρώματα, οι “τοις κείνων ρήμασι” μας θωρούν. Και περιμένουν…
Έτσι κι αλλιώς, καμιά επανάσταση ίσαμε τώρα, δεν έγινε από “λογικούς”.
Ο τόπος τούτος αντέχει στους καιρούς της τρέλας, ακριβώς γιατί βγάζει “τρελούς”. Εραστές του άπιαστου και του ωραίου. Μονομάχους των Ιδεών και των Θυσιών.

Χίλιες, χίλιες κι αμέτρητες φορές με τους “τρελούς” μας Λεωνίδες, τους μικρούς και μεγάλους, τους γνωστούς και άγνωστους. Γιατί τις Θερμοπύλες, ακολούθησαν και πάντα ακολουθούν, οι Σαλαμίνες…

Από factorx στις 16/12/2011

Πως το “κούρεμα” μπορεί να σώσει την Ελλάδα

Μία από τις εμμονές μας εδώ στο antinews, από την αρχή της επικοινωνιακής διαχείρισης της κρίσης, ήταν το θέμα του δικαίου που πρέπει να καλύπτει το δανεισμό της χώρας μας, ιδιαίτερα σε μία τόσο κρίσιμη περίοδο όπου η επιστροφή σε εθνικό ή άλλο νόμισμα είναι σχεδόν βεβαιότητα, αν δεν αλλάξει κάτι δομικό στον τρόπο σκέψης της κ. Μέρκελ και στη Γερμανική θεώρηση περί ευρωπαϊκής ένωσης.

Ο λόγος που επιμείναμε τόσο, για όσους δεν έτυχε να διαβάσουν κάποιες παλαιότερες δημοσιεύσεις, είναι ότι η επιλογή νομικού καθεστώτος είναι στρατηγικής συμμαχίας με προεκτάσεις σε θέματα δημόσιας περιουσίας και εθνικής κυριαρχίας.

Αν επιλεγεί το Αγγλικό δίκαιο και παράλληλα η Ελλάδα αναγκαστεί να καταφύγει σε ένα ασθενέστερο του ευρώ νόμισμα, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για πολλές γενιές, ενώ κατά πάσα πιθανότητα όλη η δημόσια περιουσία θα κατασχεθεί σε βάθος χρόνου από τους πιστωτές. Και αυτό γιατί η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει το δυσβάσταχτο χρέος μαζί με τους τόκους, σε ισχυρό ευρώ, ενώ οι πηγές εσόδων της θα είναι σε υποτιμημένο νόμισμα. Αν πάλι γίνει το θαύμα και η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ, το Αγγλικό δίκαιο σημαίνει ότι δεν θα μπορέσει να υπάρξει νέα αναδιάρθρωση με νομικά μέσα, παρά μόνο άτακτη χρεοκοπία, πράγμα που θα σήμαινε αυτόματα κατασχέσεις δημόσιας περιουσίας.

Αν επιλεγεί το ελληνικό δίκαιο, η Ελλάδα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο ριζοσπαστικές λύσεις, εφόσον βέβαια εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την ευρωζώνη:
• Να κουρέψει μεγαλειωδώς το χρέος της με μια απλή νομοθετική ρύθμιση, διατηρώντας την περιουσία του κράτους σε ασυλία και να αποπληρώσει το υπόλοιπο χρησιμοποιώντας τα συναλλαγματικά της αποθέματα
• Να αποπληρώσει κανονικά το χρέος τυπώνοντας νόμισμα, εφόσον κρίνει ότι μπορεί να διαχειριστεί τις πληθωριστικές επιπτώσεις.
Στην περίπτωση παραμονής στο ευρώ με ελληνικό δίκαιο στο δανεισμό της χώρας, το δάνειο αυτό θα μπορούσε να αναδιαρθρωθεί οποιαδήποτε στιγμή, χωρίς κίνδυνο απώλειας περιουσιακών στοιχείων.
Οι λύσεις αυτές μοιάζουν ως προς τις ουσιαστικές επιπτώσεις τους. Το πλεονέκτημα της δεύτερης λύσης είναι η αποφυγή πιστωτικού γεγονότος, πράγμα που επιτρέπει στο κράτος να δανείζεται απρόσκοπτα, είτε εσωτερικά (σε εθνικό νόμισμα), είτε εξωτερικά, σε ευρώ, δολάριο, γιεν κ.λπ.

Η πιο επίσημη διαβεβαίωση για την εμμονή του antinews, ήρθε ανέλπιστα από έναν ‘’εχθρό’’, τον κ. Άκερμαν, CEO της Deutsche Bank και πρόεδρο του IIF (αυτό είναι κάτι σαν την τοκογλυφική διεθνή), οργανισμού που χειρίζεται τις διαπραγματεύσεις του PSI για λογαριασμό των ιδιωτών ομολογιούχων (διαβάστε εδώ).
Ο κ. Άκερμαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν κολλήσει στο θέμα του δικαίου. Καθώς οι τράπεζες θεωρώντας βέβαιο ένα πιστωτικό γεγονός ή μια ηρωική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ή και τα δύο μαζί, επιθυμούν να είναι απόλυτα εξασφαλισμένες, ιδιαίτερα στο αγαπημένο τους κομμάτι, δηλαδή στην κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων.

Δεν γνωρίζουμε με ποιο καθεστώς έχουν δοθεί τα 110δις από το μηχανισμό στήριξης, αυτό είναι κάτι που μπορεί να μας διευκρινίσει ο κ. Παπακωνσταντίνου. Φρονούμε ότι δεν τόλμησε να κάνει κάτι τόσο χυδαίο εις βάρος της πατρίδας του και ότι το δάνειο, για τις δόσεις του οποίου ματώνει κάθε φορά ο Έλληνας εργαζόμενος, διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Συνεπώς ακόμα και σήμερα υπάρχει πεδίο διαπραγμάτευσης, πράγμα που αποτυπώνεται και στην πικραμένη μουτσούνα του αρχιτοκογλύφου, με τον πιο γλαφυρό τρόπο.
Όσο η κατάσταση αυτή βαδίζει προς ένα τέλμα, αρχίζουν να φανερώνονται και τα βαριά χαρτιά της κάθε πλευράς. Διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές μπορούμε με βεβαιότητα μα πούμε ότι τα ελληνικά χαρτιά είναι πανίσχυρα. Η χώρα μας έκανε μια αξιοζήλευτη επίπονη προσπάθεια να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ και δέχθηκε αδιαμαρτύρητα να γίνει το πειραματόζωο των χαρτογιακάδων όλης της υφηλίου.

Τώρα που τα πράγματα ζορίζουν και που η ίδια η ευρωπαϊκή ένωση πνέει τα λοίσθια, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την Ελλάδα για απομονωτισμό ή αφερεγγυότητα. Τα ψέματα τελειώνουν και πλησιάζει η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για την Ευρώπη. Τώρα είναι η ώρα που χρειαζόμαστε πατριωτική ηγεσία με καθαρή δημοκρατική εντολή.
Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία για τον Αντώνη Σαμαρά.
Πώς το λέει και ο Αρχαίος; Δις ιζ Πάρτα!

This entry was posted in Επισημαίνουμε. Bookmark the permalink.

Manolis’s translation work titled ‘Yannis Ritsos – Poems’ (Libros Libertad 2010) was selected as one of the five best of the year by a California reviewer.

‘A careful hand is needed to translate the poems of Yannis Ritsos, and Manolis is the ideal poet to undertake such an enormous task’, the reviewer at Black Sheep Dances says, drawing parallels between Ritsos and Manolis. View it here: