Posts Tagged ‘salt’

images

HADES

Hades looked at the barren earth and

with His strong hand He spread
the brown to the right and
to the left the red bloody

hills and downward roads
leading to the sea where
sweat and salt were balanced

when for a moment He stopped
to listen to the owl’s call

hour of wisdom incarnated
lines of people He pulled from
the earth’s bottom
chthonian climax
unorthodox couplings
an expert analyser he counted
the fingers and the phalli of men
eloquent contours of women
sea caves where future

generations were destined to dwell
labyrinthine quotations
asymmetrical widths
elliptical lengths and
a saddened August

looking for naked bodies
lying on the fiery seashore

ΧΑΡΟΣ

Κι ο Χάρος κοίταξε την άγονη γη

και με το στιβαρό Του χέρι έσπειρε
το καφετί προς τα δεξιά
και προς τ’ αριστερά το κόκκινο του αιμάτου

λοφίσκοι και κατηφοριές
να οδηγούν στη θάλασσα
ιδρώτας που αναμίχτηκε με την αλμύρα

όταν για μια στιγμή σταμάτησε
ν’ αφουκραστεί του γκιώνη κάλεσμα

ώρα που η σοφία ενσαρκώθηκε
σειρές ανθρώπων έσυρε
από τη γης τα έγκατα
χθόνιο κορύφωμα
κι ανορθόδοξες συζεύξεις
ειδικευμένος αναλυτής που μέτρησε
τα δάχτυλα και τους φαλλούς αντρών
καλλιγραφικές καμπύλες γυναικών
ανήλιαγιες σπηλιές που μέλλονταν

γεννιές μελλοντικές να κατοικήσουν
λαβυρίνθιες περικοπές
πλάτη ασσύμετρα
μήκη ελλειπτικά
κι ο λυπημένος Αύγουστος

να ψάχνει για γυμνά κορμιά
πάνω στη φλογισμένη ακρογιαλιά

~ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑ, συλλογή εν εξελίξει.
~SECOND ADVENT OF ZEUS, collection in progress.

Advertisements

Τά μάτια τους είναι κόκκινα απ’ τήν αγρύπνια,

μιά βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στά φρύδια τους

σάν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σέ δυό βουνά τό λιόγερμα.

Τό χέρι τους είναι κολλημένο στό ντουφέκι,

τό ντουφέκι είναι συνέχεια τού χεριού τους,

τό χέρι είναι συνέχεια τής ψυχής τους—

έχουν στά χείλη τους απάνου τό θυμό

κ’ έχουνε τόν καημό βαθιά-βαθιά στά μάτια τους

σάν ένα αστέρι σέ μιά γούβα αλάτι.

 

Όταν σφίγγουν τό χέρι ο ήλιος είναι βέβαιος γιά τόν κόσμο,

όταν χαμογελάνε ένα μικρό χελιδόνι φεύγει μές απ’ τ’ άγρια γένεια τους,

όταν κοιμούνται δώδεκα άστρα πέφτουν απ’ τίς άδειες τσέπες τους,

όατν σκοτώνονται η ζωή τραβάει τήν ανηφόρα

με σημαίες καί μέ τραμπούλα.

 

~Γιάννης Ρίτσος

 

Their eyes are red for lack of sleep

a deep wrinkle is wedged between their eyebrows

like a cypress between two mountains

at sundown

their hands are glued to their rifles

their rifles are extensions of their hands

their hands extensions of their souls –

they have anger on their lips

and grief deep within their eyes

like a star in a pothole of salt

 

When they clasp a hand the sun is certain

of the world

when they smile a small swallow flies away from

their rough beards

when they sleep twelve stars fall from their

empty pockets

when they are killed life

 

~Yannis Ritsos—Romiosini

Translated by Manolis Aligizakis