Posts Tagged ‘nature’

ΚΟΥΤΣΟΣ

Γέλασε η αύρα ανάμεσα
στην ανισότητα του βήματός του
της φύσης λάθος ανεπείδωτο
κουτσά τα βήματά του
έξω απ’ τη θάλασσα

μάτια γιομάτα καλοσύνη
αγίου ίριδες
λεβέντη κάλλος
όλης της Οικουμένης
η ισορροπία
στον ανισόρροπο βηματισμό του
έψαξε για δικαίωση
κι όλος ο πόνος του αλλιώτικου
άδοξα χόρεψε
στην έκφραση του άντρα
που κούτσαινε βγαίνοντας απ’ τη θάλασσα

στο βλέμμα του το νόημα της ανισότητας
γίνηκε θρίαμβος της νίκης του
κατα του άδικου χάους
η ανισοσκελής συνέπεια του ανείπωτου
ποίημα ανομοιοκατάληκτο
ερωτικό τραγούδι έλλειψης
γεμάτης πόνο στέγη θνητού
που εκλιπαρούσε για αντιστοιχία
στη συλλαβή του χαμογέλιου του
σε λέξη δημιουργική του θάρρους του

ποίημα ο κουτσός αδημιούργητο
έτοιμο για να ξεπηδήσει απ’ το νου
της μέρας την πληρότητα
να συμπληρώσει

Κύριε και Θεέ μου
μεθυσμένος ήσουν
όταν τον έσπειρες

Κύριε και Θεέ μου
ελέησόν μας και μην ξαναπιείς

LIMPING MAN

Breeze laughed amid
his limping footsteps
nature’s unforgiving mistake
struggled out of the sea

eyes full of kindness
irises of a saint
a brave man’s graceful stature
in his unbalanced steps
the balance of the Universe
searched for justice
pain of the different
in vain danced
in the expression of the man
who limped out of the light waves

in his glance the meaning of inequality
victorious triumph
against the unjust chaos
his unequal side result of the unsaid
unrhymed poem
erotic song of deficiency
a mortal’s hearth full of pain
that begged for analogy
in the syllable of his smile
in the word of his uplifting courage

the limping man an unwritten poem
ready to spring out of my mind
to complete the day’s
incompleteness

Lord, were you drunk
when you fathered him?

Lord, bless us and
don’t drink again!
“WORDS OF ABSENCE” to be released in Greece and Canada next spring.

 

Image

POEM

A poem I shall become—

said the solitaire rock—

the tree’s mysticism to idolize

its stamina in thrusting

its seed on my barren feet

quotient soil, my resilient company

turning into an exclamation point

sigh on the lips of visitors from

city where poems are hardly found and

rocks with trees such as mine

are impossible to be versed

 

ΠΟΙΗΜΑ

Το ποίημα θα γίνω—

είπε ο έρημος βράχος—

του δέντρου το μυστικισμό να προσκυνήσω

το σθένος του να σπέρνει στ’ άγονα πόδια μου

και στο λιγοστό χώμα το σπόρο του

ακαταμάχητη ευκαμψία που γίνεται

θαυμαστικό στα χείλη επισκεπτών

απ’ την πόλη που ποιήματα δύσκολα γράφονται

και βράχοι με δέντρα σαν και το δικό μου

είναι αδύνατο να γίνουν στίχοι

DEVOTION

Let my arms become a shelter where

the vulnerable will seek refuge—said

the red cedar—the tree of life, call me

in my shade let the birds sing even when

the axe nears my back and falling the mighty

canoe I shall become to travel river-bends

peaceful, tranquil and sοngs of tenderness

I want to hear from moist lips of people in love

ΑΦΟΣΙΩΣΗ

Αφήσετε τα χέρια μου να γίνουν καταφύγιο

να βρουν και θαλπωρή οι αδύναμοι του κόσμου—

ο κοκκινωπός κέδρος ανακοίνωσε—

δέντρο ζωής ας με καλέσουν που επιτρέπω

στα πουλιά να τραγουδούν στον ίσκιο μου

ακόμα κι όταν το τσεκούρι πλησιάζει

στη ράχη μου κι αν πέσω ένα κανώ θα γίνω

για να ταξιδέψω καμπύλες ποταμού και

ειρηνικούς ψαλμούς στοργής ν’ ακούσω

από υγρά χείλη ανθρώπων που αγαπούν

~ManolisAligizakis/Μανώλης Αλυγιζάκης