Posts Tagged ‘epic’

EROTOKRITOS_cover_Mar26.indd

EROTOKRITOS-HAND COPIED — ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ-ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ
Longhand lives — for $5,000 per copy
Poet and publisher Manolis Aligizakis has announced his most extraordinary book–a facsimile of his own handwritten version of Erotokritos, a romantic-epic poem composed by Vitzentzos Kornaros of Crete, a contemporary of William Shakespeare and Miguel de Cervantes. A limited edition of only 100 numbered and signed copies is available with guaranteed delivery to every corner of the earth.
This work is being touted as, “The only longhand book of its kind–a long poem 500 years old–transcribed by an 11-year-old boy.”
Το Χειρόγραφο βιβλίο Ερωτόκριτος διαθέσιμο για τους εκλεκτικούς συλλέκτες σπανίων βιβλίων έκδοση 100 αριθμημένων αντιτύπων — $ 5.000 το κάθε αντίτυπο. Ο ποιητής και εκδότης Μανώλης Αλυγιζάκης παρουσιάζει το πιο πρωτάκουστο βιβλίο — ένα χειρόγραφό του, πιστό αντίγραφο του ποιήματος Ερωτόκριτος, ένα ρομαντικό – επικό ποίημα γραμμένο από τον Κρήτα Βιτσέντζο Κορνάρο, σύγχρονο του Σαίξπηρ και του Θερβάντες.

Το βιβλίο διαφημίζεται σαν “το μοναδικό χειρόγραφο του είδους του — ένα μακροσκελές ποίημα 500 χρονών που αντιγράφτηκε από ένα παιδί έντεκα χρονών.”

~A beautiful review of my EROTOKRITOS written by AlanTwigg of BC Bookworld!

~Μια ωραιότατη κριτική παρουσίαση του Ερωτόκριτού μου από τον AlanTwigg εκδότη του λογοτεχνικού περιοδικού BC Bookworld!

http://bcbooklook.com/

Advertisements

athena_7

ATHENA

Athena smiled at me when I observed

that everything suited its place
nothing jutted out of position
but the palm tree
in sandy corners of the earth
that needed direction when
early in life I discovered
my secret love: the sea
dark blue and merciless
inviting and ardent punisher
of sins told and petrified

when the goddess chose
of to make my cenotaph and
to erect my statue that
spoke of greatness
true demagogue that I was
with the vague smile
upon my face

she then placed a wilted daffodil
and a fiery red carnation
over my heart
it was a sad day when
I drank water diaphanous to be
it was a diaphanous day
when I vanished
in the azure and
with my legs I strode freely
over my statue’s joy

ΑΘΗΝΑ

Κι η Αθηνά χαμογέλασε που πρόσεξα

πως όλα ταίριαζαν στην θέση τους
τίποτα πουθενά δεν προεξείχε
εκτός από το φοίνικα
σ’ αμμουδερές γωνιές της γης
που χρειαζόταν ρύθμιση
φρέσκος που ήμουν στη ζωή
κι έμαθα την κρυφή μου
αγάπη: θάλασσα
γαλανή κι αμείλικτη
δελεαστική κι αυστηρή τιμωρός
δηλωμένων αμαρτιών και ξεχασμένων

και διάλεξε η Αθηνά μαρμάρινο
το κενοτάφιο να στήσει
και τ’ άγαλμά μου να υψώσει
για τη μεγαλωσύνη
που θα δημαγωγεί
μ’ ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο
το προσωπό μου

κι έβαλε μαραμένο μανουσάκι
κι ένα γαρύφαλλο ολοκόκκινο
στο μέρος της καρδιάς μου

ήταν μια μέρα μελαγχολική
όταν ήπια νερό κι έγινα διάφανος
ήταν μια μέρα διάφανη
όταν εξαφανίστηκα
μες στο βαθύ γαλάζιο
και με τα πόδια μου υπερσκέλιζα
του άγάλματός μου τη χαρά

~ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑ, συλλογή εν εξελίξει.
~SECOND ADVENT OF ZEUS, collection in progress.

ubermensch cover

FIRST TOUCH

As we had almost learned the meaning of the bird’s chirp
the secret of the lion’s calling, to the heights of our primeval
gods we wished to reach, innocent blood that drenched
the virgin’s lips we kissed, lips that once we loved
to the point of grief, serious teachings upheld by stony
shoulders, guideposts we selected before we reached
the first village.
He stood on top of the hovel pitch black clouds encircled
the sky canopy, His voice but a thunder into our ears,
as though God sent, apocalypse re-enacted, the longer
you dwell in fear, He said, the longer you remain slaves.
His head was raised, as if to address someone equal to
Himself, in our veins the blood was boiling as He prepared
a new path for our clan and we had just started to understand
the meaning of this music.

ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ

Μόλις που μάθαμε τι πάει να πει τιτίβισμα πουλιού
και μυστικό στου λιονταριού το κάλεσμα, στο ύψος
των πανάρχαιων θεών μας αποζητήσαμε να φτάσουμε,
αίμα αγνό που έβαψε χείλη παρθένας εφιλήσαμε, χείλη
που κάποτες πολύ λατρέψαμε μέχρι στο σύνορο του πένθους
ώμοι πετρώδεις που υπεράσπισαν διδάγματα σπουδαία
γίναν σηματωροί μας όταν στο πρώτο χωριό φτάσαμε.
Σε μιας καλύβας τη σκεπή ανέβηκε, κατάμαυρα
τα σύννεφα που περιέβαλαν το θόλο του ουρανού
φωνή ίδια βροντή, θεόσταλτη, θα έλεγες, αναπαρίστανε
την αποκάλυψη, ‘όσο πιο πολύ φοβάστε’, είπε, ‘τόσο πιο πολύ
σκλάβοι θα μείνετε.’
Είχε σηκώσει το κεφάλι σαν να `θελε σε κάποιο
να μιλήσει ισάξιό του, το αίμα έβραζε στις φλέβες μας
που ετοίμαζε για την ομάδα μας νέα πορεία και μόλις
που καταλαβαίναμε τούτης της μουσικής το νόημα.

~UBERMENSCH, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2013

Akhilleus_Patroklos_Antikensammlung_Berlin_F2278

Achilles tending the wounded Patroclus

ILIAD The Iliad in Classical Attic; sometimes referred to as the Song of Ilion or Song of Ilium) is an ancient Greek epic poem in dactylic hexameter, traditionally attributed to Homer. Set during the Trojan War, the ten-year siege of the city of Troy (Ilium) by a coalition of Greek states, it tells of the battles and events during the weeks of a quarrel between King Agamemnon and the warrior Achilles. Although the story covers only a few weeks in the final year of the war, the Iliad mentions or alludes to many of the Greek legends about the siege; the earlier events, such as the gathering of warriors for the siege, the cause of the war, and related concerns tend to appear near the beginning. Then the epic narrative takes up events prophesied for the future, such as Achilles’ looming death and the sack of Troy, prefigured and alluded to more and more vividly, so that when it reaches an end, the poem has told a more or less complete tale of the Trojan War. The Iliad is paired with something of a sequel, the Odyssey, also attributed to Homer. Along with the Odyssey, the Iliad is among the oldest extant works of Western literature, and its written version is usually dated to around the eighth century BC. Recent statistical modelling based on language evolution has found it to date to 760–710 BC. In the modern vulgate (the standard accepted version), the Iliad contains 15,693 lines; it is written in Homeric Greek, a literary amalgam of Ionic Greek and other dialects.

Wrath_of_Achilles2

The Wrath of Achilles (1819), by Michel Drolling

ΙΛΙΑΔΑ Η Ιλιάδα (Ιλιάς) είναι ένα από τα ομηρικά έπη, μαζί με την Οδύσσεια και σώζεται ολόκληρη στις μέρες μας. Η σύνθεσή της, που κατά την παράδοση έγινε από τον Όμηρο, τοποθετείται στον 8ο αιώνα π.Χ. και βασίζεται στην παράδοση προφορικής σύνθεσης και απαγγελίας ηρωικών ποιημάτων που είχε αναπτυχθεί τους προηγούμενους αιώνες. Το ποίημα, που περιγράφει κάποια γεγονότα του δέκατου και τελευταίου χρόνου της πολιορκίας της Τροίας (Ιλίου) από τους Έλληνες (Αχαιοί ή Αργείοι ή Δαναοί στο έπος), είναι γραμμένο σε δακτυλικό (ή ηρωικό) εξάμετρο σε μια έντεχνη ποιητική γλώσσα και έχει 15.693 στίχους

Slays_Hector

Achilles Slays Hector, by Peter Paul Rubens (1630–35).

Ψάλε μου, θεά την οργή του Αχιλλέα, του γιου του Πηλέα, αυτή την καταραμένη οργή, που προξένεσε στους Αχαιούς αμέτρητες συμφορές κι έστειλε τις ατρόμητες ψυχές πολλών ηρώων στον Άδη, αφήνοντας τα σώματά τους βορά (τροφή) στα σκυλιά και στα όρνεα· αυτό ήταν το θέλημα του Δία από τότε που έπεσε μίσος για πρώτη φορά ανάμεσα στο βασιλιά γιο του Ατρέα και το θεόμορφο Αχιλλέα. Αρχή του ποιήματος είναι η μῆνις, η οργή του Αχιλλέα, μετά από διαφωνία με τον Αγαμέμνονα για τη διανομή των λαφύρων από τις μάχες, που οδηγεί στην αποχώρηση του Αχιλλέα από τις πολεμικές επιχειρήσεις. Στην Ιλιάδα περιλαμβάνονται τα γεγονότα που ακολουθούν την αποχώρηση του Αχιλλέα και οι επιτυχίες των Τρώων, η είσοδος του Πάτροκλου στον πόλεμο με τον οπλισμό του Αχιλλέα, ο θάνατος του Πάτροκλου, η επιστροφή του Αχιλλέα στη μάχη για εκδίκηση, ο θάνατος του Έκτορα και η βεβήλωσή του από τον Αχιλλέα. Τέλος, η παράδοση του νεκρού Έκτορα στους Τρώες για την ταφή του. Τα επεισόδια που έχουν προηγηθεί στα δέκα χρόνια του πολέμου, καθώς και η προϊστορία του πολέμου, περιλαμβάνονται στα Κύπρια έπη, ενώ τα γεγονότα μετά την ταφή του Έκτορα μέχρι και την άλωση της Τροίας περιέχονται στα επόμενα έργα του τρωικού κύκλου, Αιθιοπίς, Μικρά Ιλιάς, Ιλίου πέρσις. Από τα κύρια χαρακτηριστικά της Ιλιάδας πρέπει ν΄αναφερθεί η μεγάλη συμμετοχή των θεών στα δρώμενα με αποτέλεσμα το έπος να αποπνέει μεγάλη θρησκευτικότητα, αφού οι θεοί παρεμβαίνουν στις διαφωνίες των ισχυρών προσώπων. Ο Απόλλωνας υπακούοντας στον αδικημένο Χρύση και ο Δίας στον Αχιλλέα στέλουν λοιμό στους Αχαιούς. Πρέπει και οι δυο να ικανοποιηθούν. Οι ήρωες του έπους είναι αληθινοί άνθρωποι, αγαπούν την πατρίδα τους, είναι γενναίοι, έχουν υψηλό φρόνημα, είναι ευσεβείς, πολλές φορές είναι ορμητικοί και κάποτε ιδιοτελείς και στο έπακρο φιλόδοι. Αγαπούν τους οικείου τους, αγαπούν επίσης τις τιμές και τον πλούτο και δεν αρνούνται τις τέρψεις και τις απολαύσεις της ζωής. Καθένας απ΄ αυτούς έχει τη δική του προσωπικότητα και κάποιοι ιδιαίτερο γνώρισμα, όπως συμβαίνει με τον Αχιλλέα, τον Οδυσσεά, τον Αγαμέμνονα ή Νέστωρα. Σαφώς επίσης διαγράφονται από τον ποιητή και οι γυναικείες μορφές, όπως η Ελένη, η Εκάβη, η Ανδρομάχη κλπ. ~Wikipedia ~Wikipedia

307px-Izdubar images 2

Gilgamesh was a king of Uruk, Mesopotamia, who lived sometime between 2800 and 2500 BC. He is the main character in the Epic of Gilgamesh, an Akkadian poem that is considered the first great work of literature, and in earlier Sumerian poems. Gilgamesh is a demigod of superhuman strength who built the city walls of Uruk to defend his people and travelled to meet the sage Utnapishtim, who survived the Great Deluge. According to the Sumerian King List, Gilgamesh ruled his city for 126 years. In the Tummal Inscription, Gilgamesh and his son Urlugal rebuilt the sanctuary of the goddess Ninlil in Tummal, a sacred quarter in her city of Nippur.
The Epic of Gilgamesh is an epic poem from ancient Mesopotamia. Dating from the Third Dynasty of Ur (circa 2100 BC), it is often regarded as the first great work of literature. The literary history of Gilgamesh begins with five Sumerian poems about ‘Bilgamesh’ (Sumerian for ‘Gilgamesh’), king of Uruk. These independent stories were later used as source material for a combined epic. The first surviving version of this combined epic, known as the “Old Babylonian” version, dates to the 18th century BC and is titled after its incipit, Shūtur eli sharrī (“Surpassing All Other Kings”). Only a few tablets of it have survived. The later “Standard” version dates from the 13th to the 10th centuries BC and bears the incipit Sha naqba īmuru (“He who Saw the Deep”, in modern terms: “He who Sees the Unknown”). Approximately two thirds of this longer, twelve-tablet version have been recovered. Some of the best copies were discovered in the library ruins of the 7th-century BC Assyrian king Ashurbanipal.
The first half of the story discusses Gilgamesh, king of Uruk, and Enkidu, a wild man created by the gods to stop him oppressing the people of Uruk. After an initial fight, Gilgamesh and Enkidu become close friends. Together, they journey to the Cedar Mountain and defeat Humbaba, its monstrous guardian. Later they kill the Bull of Heaven, which the goddess Ishtar sends to punish Gilgamesh for spurning her advances. As a punishment for these actions, the gods sentence Enkidu to death.
In the second half of the epic, Gilgamesh’s distress at Enkidu’s death causes him to undertake a long and perilous journey to discover the secret of eternal life. He eventually learns that “Life, which you look for, you will never find. For when the gods created man, they let death be his share, and life withheld in their own hands”. However, because of his great building projects, his account of Siduri’s advice, and what the immortal man Utnapishtim told him about the Great Flood, Gilgamesh’s fame survived his death. His story has been translated into many languages, and in recent years has featured in works of popular fiction.
The Epic of Gilgamesh combines the power and tragedy of the Iliad with the wanderings and marvels of the Odyssey. It is a work of adventure, but is no less a meditation on some fundamental issues of human existence.

SumerCylinderSeal7IMAGES 3
Έπος του Γκιλγκαμές

Το Έπος του Γκιλγκαμές είναι ένα επικό ποίημα από την περιοχή της Βαβυλωνίας κι αποτελεί το αρχαιότερο γνωστό λογοτεχνικό έργο, και που ανάγεται σήμερα στην Ασσυρο-Βαβυλωνιακή φιλολογία. Πρόκειται για τη συλλογή θρύλων και ποιημάτων των Σουμερίων για τον Γκιλγκαμές, μυθικό ή/και ιστορικό πρόσωπο Βασιλέα ήρωα της Ουρούκ που θεωρείται ότι έζησε την 3η χιλιετία π.Χ. Το Έπος του Γκιλγκαμές, αποτελεί μια ποιητική παράδοση, στην αρχή προφορική, που μετά από κάποιους αιώνες απετέλεσε τον πυρήνα ενός ποιητικού κύκλου σε σουμερική γλώσσα. Οι μεταγενέστεροι ποιητές του Ακκάδ εμπνεύστηκαν ένα έπος όπου στη πληρέστερη μορφή του, (όπως έχει διασωθεί), περιείχε δώδεκα άσματα.
Το έπος αυτό περιλαμβάνει και τον περίφημο μύθο του Κατακλυσμού των Σουμερίων, με ήρωα τον Ουτναπιστίμ. Η βασική ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση φιλίας που αναπτύσσεται ανάμεσα στο βασιλιά Γκιλγκαμές και τον Ενκίντου, έναν ημιάγριο άνθρωπο που γίνεται φίλος του βασιλιά και μαζί αναλαμβάνουν ριψοκίνδυνες αποστολές, ενώ δίνει μεγάλη σημασία και στο συναίσθημα απώλειας που διακατέχει τον Γκιλγκαμές μετά το θάνατο του Ενκίντου.
Το Έπος του Γκιλγκαμές έχει παρουσιαστεί από πολλούς συγγραφείς είτε ως μετάφραση είτε ως μυθιστορηματική αφήγηση του πρωτότυπου κειμένου.
Η υποτιθέμενη περίοδος βασιλείας του Γκιλγκαμές πιστεύεται ότι ήταν περίπου το 2500 π.Χ., 400 χρόνια νωρίτερα από τις αρχαιότερες γραπτές πηγές. Ωστόσο, η ανακάλυψη αρχαιολογικών ευρημάτων που συνδέονται με το βασιλιά Άγκα της πόλης Κις, ο οποίος αναφέρεται μεσα στο έπος, αποτελούν ενδείξεις για το ότι ο Γκιλγκαμές ίσως να ήταν και ιστορικό πρόσωπο.
Η εντέκατη πινακίδα από το έπος του Γκιλγκαμές αναφέρεται στο μύθο του Κατακλυσμού, ο οποίος αντλεί τα περισσότερα στοιχεία από το Έπος του Ατραχάσις. Kάποιες φορές προσέθεταν και μια δωδέκατη πινακίδα στο υπόλοιπο έπος, που αποτελούσε τη συνέχεια της εντέκατης, αλλά σίγουρα ήταν μεταγενέστερη από τις υπόλοιπες, καθώς έχει διαφορετικό τρόπο γραφής και δεν ακολουθεί την αλληλουχία των υπόλοιπων πινακίδων.
Το Έπος του Γκιλγκαμές συνδυάζει τη δύναμη και τραγικότητα της Ιλιάδας με τα ταξίδια και τα θαύματα της Οδύσσειας. Είναι από τη μια πλευρά ένα περιπετειώδες ποίημα αλλά κι ένας διαλογισμός σε μερικά βασικά ανθρώπινα υπαρξιακά θέματα.

~Epic of Gilgamesh – Wikipedia, the free encyclopedia