Posts Tagged ‘eagle’

nostos and algos cover

ΑΕΤΟΣ

 

Μετά τη συνεστίαση κι αφού

για αίμα η δίψα όλων κορέστηκε

 

οι σπουργίτες ξυπνήσαν για να πάρουν

μερτικό απ’ το κόκκινο κι ο ήλιος εσηκώθηκε

 

να χαϊδέψει τον ορίζοντα, μα κείνος λουσμένος

στου μεθυσιού τη ζάλη, με μια βαθειά πληγή

 

στο στέρνο του που απαιτούσε προσοχή

 

είπε—

 

ξαπλώστε με εδώ, σιμά στη φωτιά

τα αιχμηρά του νύχια θέλω να γευτώ

 

και ξάφνου ένας αετός πέταξε στον αγέρα

κράζοντας τη νίκη του ενάντια στο ερπετό

 

 

EAGLE

 

After the all-night feast wound down

and all stomachs were satisfied

 

sparrows woke to claim their share

sun rose to caress its horizon

 

while he sat amid drunkenness with the

gouge of a deep wound calling attention

 

and said —

 

lay me here by the fire

and take off my clothes

 

I want to feel his sharp talons

 

and suddenly an eagle flew above

crying his victory over the serpent

Advertisements

!cid_178308138DCA4B20A98C2CCBFAB16FA0@userHP

ΚΥΚΝΟΣ

Ξεχαστήκαμε σ’ ἐκκλησιές ἀλειτούργητες
ἀπό τοῦ Λεονάρντο τά χρόνια.
Κρεμάσαμε στόν τοῖχο
τήν ἔμορφη πατρόνα τοῦ ρέμπελου
εἰκόνισμα μιᾶς ἀρχέγονης νιότης.
Σε λίμνες
σφηνωμένες στά γένια τῶν βράχων
εἴδαμε τήν ὄψη μας ξένη
νά σκιάζεται τό χαλικισμό τῶν ἀετῶν.
Αὐτό πού ἱστορήσαμε δέν ἦταν δικό μας.
Τούς τζοχανταραίους τῶν πρίνων
στά χαρακώματα κόκκινων λόφων
νά συντρίβουν τό δόρυ τοῦ χειμῶνα.
Τό χορό τῆς πρωίας
πού κρύφτηκε στά σπλάχνα τῆς ὀξυᾶς
καί στή συνοφρύωση τῆς ἀκίνητης πέτρας.
Ὁ δικός μας ἀγώνας
ὁ δικός μας καημός
θάφτηκε στήν ἄκρουγη κόρδα μιᾶς λύρας
πού σάν τήν ἀγγίξεις θά σπάσει.

SWAN

We lost ourselves in unconsecrated churches
since the days of Leonardo.
On the wall we hanged
the beautiful woman of the loiterer
icon of an ancient youth.
In lakes
wedged between the beard of rocks
we saw our strange features
afraid of the thunderous flapping of eagle wings.
What we recounted wasn’t ours.
Coppers of the holy oak
in the trenches of red hills
that shatter the lance of winter.
Morning dance
that hid in the viscera of the oak
and in the frowning of the motionless stone.
Our struggle
our grief
buried in the unstruck chord of a lyre
that will brake on your touch.

~Δημήτρη Λιαντίνη-Οι Ώρες των Άστρων/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Dimitris Liantinis-Hour of the Stars/Translated by Manolis Aligizakis