Posts Tagged ‘Constantine P. Cavafy: Poems’

Below are some of Cavafy’s poems in original Greek. View these poems in English Cavafy’s poems in English. Translation by Manolis

ΦΩΝΕΣ
ΚΕΡΙΑ
ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ
Η ΠΟΛΙΣ
ΙΘΑΚΗ
ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

ΦΩΝΕΣ

Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων πού πεθάναν, η εκείνων πού είναι
για μάς χαμένοι σάν τούς πεθαμένους

Κάποτε μές τα όνειρα μας ομιλούνε
κάποτε μές τη σκέψη τές ακούει το μυαλό

Καί μέ τόν ήχο των γιά μιά στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από τήν πρώτη ποίηση τής ζωής μας—
σά μουσική, τήν νύχτα, μακρινή, που σβύνει.

ΚΕΡΙΑ

Τού μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σά μιά σειρά κεράκια αναμένα—
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μιά θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων
τα πιο κοντά βγάζουν κανπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά

Δεν θέλω να τα βλέπω με λυπεί η μορφή των
και με λυπεί το πρώτο φώς των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ αναμένα μου κεριά

Δεν θέλω να γυρίσω να μήν διώ και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει
τι γρήγορα πού τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Τιμή σ εκείνους όπου στήν ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες
δίκαιοι κ ίσιοι σ όλες των τές πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ εσπλαχνία
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι φτωχοί, πάλ εις μικρόν γενναίοι
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε
πάντοτε τήν αλήθεια ομιλούντες
πλήν χωρίς μίσος για τούς ψευδομένους

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πώς ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος
κ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ

—Τι περιμένουμε στήν αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

—Γιατί μέσα στήν Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθονται οι Σύγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωϊ σηκώθη
και κάθεται στής πόλεως τήν πιό μεγάλη πύλη
στόν θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας τήν κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχτεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

—Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τές κόκκινες, τές κεντημένες τόγες
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια;
γιατί νά πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τούς βαρβάρους.

—Γιατί κ οι άξιοι ρήτορες δέν έρχονται σάν πάντα
να βγάλλουνε τούς λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
Κι αυτοί βαρυούντ’ εφράδειες και δημηγορίες

—Γιατί ν αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία;
κ η σύγχυσις; (Τα πρόσωπα τι σοβαρά πού εγίναν)
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί εφθάσαν απ τά σύνορα
και είπανε πως βάρβαροι πιά δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήταν μιά κάποια λύσις.

Η ΠΟΛΙΣ

Είπες ‘Θά πάγω σ άλλη γή, θα πάγω σ άλλη θάλασσα.
Μιά πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή
κ’ είν’ η καρδιά μου—σάν νεκρός—θαμένη.
Ο νούς μου ώς πότε μές στόν μαρασμό αυτόν θα μένει.
Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι άν δώ
ερείπια μαύρα τής ζωής μου βλέπω εδώ,
πού τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.’

Καινούργιους τόπους δεν θα βρείς, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στούς δρόμους θα γυρνάς
τούς ίδιους. Και στές γειτονιές τές ίδιες θα γερνάς
και μές στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στήν πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού—μην ελπίζεις—
δέν έχει πλοίο για σε, δέν έχει οδό.
Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στήν κώχη τούτη τήν μικρή, σ όλην τήν γή τήν χάλασες.

ΙΘΑΚΗ

Σα βγείς στόν πηγαιμό γιά τήν Ιθάκη,
νά εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τούς Λαιστρυγόνας καί τούς Κύκλωπας,
τόν θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στόν δρόμο σου ποτέ σου δέν θα βρείς,
άν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, άν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα καί το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας καί τούς Κύκλωπας,
τόν άγριο Ποσειδώνα δέν θα συναντήσεις,
άν δέν τούς κουβανείς μές στήν ψυχή σου,
άν η ψυχή σου δέν τούς στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
πού μέ τί ευχαρίστησι, μέ τί χαρά
θα μπαίνεις σέ λιμένες πρωτοειδωμένους
να σταματήσεις σ εμπορεία Φοινικικά,
καί τές καλές πραγμάτειες ν αποκτήσεις
σεντέφια καί κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους
καί ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής
όσο μπορείς πιό άφθονα ηδονικά μυρωδικά
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές νά πάς
να μάθεις καί να μάθεις απ τούς σπουδασμένους.

Πάντα στόν νού σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πιά ν’ αράξεις στο νησί
πλούσιος με όσα κέρδισες στόν δρόμο
μη προσδοκώντας πλούτη νε σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δέν θάβγαινες στόν δρόμο.
Αλλα δέν έχει να σε δώσει πιά.

Κι άν πτωχική τήν βρείς, η Ιθάκη δέν σε γέλασε.
Ετσι σοφός πού έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τί σημαίνουν.

ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ

Κι άν δέν μπορείς να κάμεις τήν ζωή σου όπως τήν θέλεις
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μήν τήν εξευτελίζεις
μές στήν πολλή συνάφεια τού κόσμου,
μές στές πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μήν τήν εξευτελίζεις πιαίνοντάς την
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στών σχέσεων καί των συναναστροφών
τήν καθημερινή ανοησία
ώς που να γίνει σά μιά ξένη φορτική.

View Cavafy’s poems in English. Translation by Manolis

Constantine P. Cavafy: Biographical Note
.