Posts Tagged ‘Υπόσχεση . Promise’


Το πιστοποιητικό γέννησης μου γράφει 4 Μαΐου 1972.
Όμως γεννήθηκα πραγματικά όταν άρχισα να γράφω.
Τι γράφω; Κάποιοι λένε ποίηση..
Μα εγώ λέω πως γράφω τους ψίθυρους της ψυχής μου,
περιμένοντας καρτερικά κάποιος να ακούσει και να καταλάβει.
Μέσα από αυτούς μαθαίνω να ανθίσταμαι σε κάθε ασχήμια..
Παίρνω δύναμη και ανάσα.
Ζωγραφίζω τον κόσμο μου μέσα από Ρίμες,
για να μπορώ να περπατάω, μέχρι να μάθω να πετάω..

Σπούδασα τουριστικά και έχω τρία όμορφα παιδιά

‘My birth certificate states that I was born May 4th 1972. I was actually born when I started to express myself through writing. What do I write? Some people call it poetry… I however say that I write about the whispers of my soul awaiting everyone to listen and understand. Through poetry I learn to protest against all evil and through poetry I become stronger and I really breathe: that’s my freedom. I paint my world through rhymes and these are my tools to walk, until my soul learns how to fly…
‘I have completed my university studies on business tourism and have three children.’

Poems by Calypso Diakidis
In Greek and English

Ερωτικοί ψίθυροι

Οι εραστές τα βράδια κοιμούνται χώρια
μα οι ανάσες τους στρώνουν το κρεβάτι του έρωτα
πάνω στην Σελήνη.
Σκορπίζεται το σώμα στην γη
μα σαν ανέβει η ανασαιμιά
άστρο και αγέρας γίνεται,
κάτω από το σεντόνι των συμπάντων.
Οι ψίθυροι γεννούν κόσμους
και όσα δάκρυα χαράς κυλούν
πέφτουν στην θάλασσα του Ποτέ
και γίνονται ρούχο ασημοστόλιστο
που ντύνει Αφροδίτες..

Οι εραστές τα βράδια κοιμούνται μόνοι τους
μα οι ανάσες τους
εκεί ψηλά
κεντούν Αιωνιότητες..

Love whispers

At night lovers sleep apart
while their breaths lay the bed of love
upon the moon’s surface.
The body spreads over the earth
and as the breath catches up
wind and stars are born
Under the sheet of the universe
whispers bear new worlds
and tears of joy are spilled
dropped in the sea of Never
to become a silver dress
that dresses Aphrodite

At night lovers sleep alone
while their breaths
up high
embroider eternity
..

Η Πόλη Eντός

Σαν πέσει το σκοτάδι…
η ψυχή διψά για την γνώση που στερήθηκε..
Τα παιδιά τραγουδούν την αλήθεια που γιατρεύει αρχαίες πληγές…
Άκου πόσο σοφά μέσα σου ψιθυρίζουν ξόρκια της ζωής.
Περά από το βέβαιο υπάρχει το υπαρκτό.
Περά από το μίσος υπάρχει ο Θεός.
Όσο και να ταξιδέψεις σε Ιθακες, εκείνες θα σου φωνάζουν τον δρόμο που άφησες ..
να πάρεις
Γύρνα και κοίτα την πόλη που καίγεται..
Μια στιγμή ακόμα..
Και ύστερα..
πέτα την ανάμνηση αυτή, μέσα στης λήθης το Ιερό
Να αγιάσει και να ξεχαστεί.
Να προσκυνάς κάθε που νυχτώνει.
Να περιφρονείς κάθε που φεγγοβόλα ο ουρανός
Να ζεις χωρίς την Πόλη δεν είναι δυνατόν..
Γιατί η Πόλη είσαι ΕΣΥ..

The City Within

As darkness falls …
the soul thirsts for the knowledge it was denied …
The children sing the truth that heals ancient wounds …
Listen how wise they whisper the incantations of life inside you
Beyond the certain the real exists
beyond hate God
And as much as you may travel to Ithacas,
they’ll cry out to you the destination you abandoned …
’go and travel back upon it’
Turn back and look at the burning city …
for one more moment…
and then …
Throw away that memory, in the Sanctuary of oblivion
that it may be blessed and then forgotten.
that you may kneel and pray at nightfall
that you may disregard all that glittering sky
that you may live without the City: is impossible
Because the City is YOU …
..

Στην άκρη του χρόνου

Πάγωσα!
Το χρόνο και την σκέψη..
Εφιάλτες και όνειρα πλέκουν μυστικά
το άγνωστο μου αύριο
Την οριογραμμή που χωρίζει το χτες από το σήμερα.
Μέσα ένα κενό δωμάτιο του μυαλού μου,
υπάρχει μια φωνή που λέει,
Φύγε..
Και ένα χέρι που κτίζει μια νέα φυλακή.

Πως μπορείς να χωρέσεις δύναμη και αδυναμία σε ένα τάφο
Πώς να σχίσεις ένα κομμάτι χαρτί με την ανάσα σου..
Στα δυο κομμένη και εγώ.
Το αβέβαιο παρελθόν μου και το βέβαιο μέλλον
αλλάζουν ιδιότητες συνεχώς.
Και στο παράδοξο τέλος που υπογράφω
τονίζω τα μαύρα γράμματα,
σημειωμένα με κόκκινη ευθεία γραμμή..

Έρχομαι,
ότι και να σαι.

At the edge of time

I froze
Time and thought …
Nightmares and Dreams secretly weave
my unknown tomorrow
the borderline that divides my yesterday from today
in an empty space of my mind,
the voice that says,
go ..
and the hand that builds a new jail.

How can you enclose both power and weakness in a tomb
How can you rip a piece of paper with your own breath …
I am also cut in two
between my uncertain past and my certain future
that change continuously.
and the end that I sign paradoxically
I emphasize the letters black
I underline them with a straight red line. ..

So here I Come,
whoever you are
..

Απουσία

Εκείνο που μισώ σ εμένα,
δεν είναι οι στιγμές που λυγίζω,
μα οι στιγμές που επιθυμώ.
Τις νύχτες που πέρασαν, ήμουν μαχήτρια.
Έδιωχνα τους Δαίμονες,με ένα χαμόγελο.

Δολοφονούσα την Οργή μου,
μην τυχόν και αποδράσει.
Δεν ανάσαινα,
να αφουγκραστώ τον φόβo μου.
Ανάμεσα στις φρίκες,γινόμουν κομμάτια.
Για να ενωθώ ξανά,
στο Σώμα που διψούσε,
στο Φύλλο
που λαχταρούσε τον Έρωτα,
στην Βροχή
που ξέπλενε τις Αμαρτίες μου..
Τίποτα δεν ήταν ικανό να με κάνει να θέλω να πεθάνω.

Τις στιγμές όμως που έχω ανάγκη μια αγκαλιά,
τότε…
αληθινά…
είμαι εκείνη που ονειρεύομαι να γίνω.
Αλλά και εκείνη..
που θέλω να σκοτώσω..

Absence

What I hate about me
is not the moments I succumb
but the moments I yearn.
During the nights that passed I was a fighter.
I drove away my Demons with a smile.

I murdered my anger,
that it wouldn’t escape.
I dared not breathe
that I couldn’t listen to my fears
Among the horrors, I was shattered
that I would reunite
within this thirsty body,
over the leaf that longed for love,
and in the Rain
that washed away my sins ..
Nothing could make me wish to depart from this life.

But during the moments when I desperately need a hug,
then …
truly …
I become the one who I want to be
But even her…
is the one I wish to destroy…
..

Υπόσχεση

Μετά θα φύγω..
Αφού ξαπλώσω πάνω στις σιωπές σου.
Τον ίσκιο σου αφού νιώσω να βυθίζετε μέσα στην προσμονή μου,
λαχτάρα αιώνων πεινασμένων.

Μετά θα φύγω.
Αφού δεχτώ το κέρασμα σου.
Φως να χύνεται ανάμεσα σε δυο λησμονημένα σύννεφα.
Σκοτάδι που τώρα βρήκε βωμό να στραγγαλίσει την ομίχλη..

Θα σε χορτάσω εκτεθειμένες στιγμές
αθέατων ερώτων,
Όπως ταιριάζει σε ανδρείους και τρελούς της ηδονής,
λεηλατώντας κάθε ελκτική δύναμη του θαύματος σου.
Αρχαίο δρώμενο ουσίας στον συν του Αιώνιου.

Promise

Then I shall leave
after I have lied over your silence.
after I feel your shadow diving in my yearning
the longing for hungry centuries

Then I shall leave
after I accept your offering
as light poured between two forgotten clouds
as darkness that has now found an altar to strangle the mist

I shall fill you with exposed moments
of invisible lust
just as it fits the brave seekers of pleasure
pillaging the magnetic power of your miracle
Ancient drama enacted in the substance of the Eternal
..

Advertisements