Posts Tagged ‘δάκρυ’

autumn leaves cover

ΝΤΟΥΛΑΠΑ

Όλη νύχτα άγρυνη

υποσχέθηκες να μην κλάψεις

ν’ αδειάσεις την ντουλάπα

τα ρούχα του να δώσεις

στούς φτωχούς

το κόκκινο πουκάμισό του

στην αγκαλιά σου τώρα έχεις

σφιχτά σαν το κορμί του

να κρατάς, τα χέρια του

τα δάχτυλα που τις καμπύλες

του κορμιού σου εχαϊδέψανε

μοναχικό δάκρυ κυλά

στο μέρος της καρδιάς του και

τρέχεις να το βάλεις στο πλυντήριο

αδύνατο πια να το δώσεις

έτσι με δάκρυ λεκιασμένο

 

CLOSET

All night long sleepless

you promised not to cry

to empty the closet

give his clothes to charity

his red shirt

you are holding now

tightly on your bosom

as though his body

his hands hanging of sleeves

his fingers that touched you

in secrets places

suddenly a lone tear

flops on the side of his heart

and you run to the washer

impossible to give it away

with such a teary stain

 

 

Των ματιών σου όμηρος γίνομαι

και στο μοναχικό σου εκείνο

δάκρυ φυλακισμένος είμαι

στου χειλιού σου το ελαφρό

τρεμούλιασμα που πια

να με κρατήσει δεν μπορεί

τ’ αντάρτη ρούχα ντύνομαι

και σιωπηλά όπως και σένα

που απορείς πως βρήκα έπαρκο

το θάρρος σαν νέος Ηρακλής

και ξεκινώ για άθλο τελευταίο

το χέρι και σηκώνω ολόϊσια

κι αντίο να σου πω για πάντα,

μην απορείς, το θάρρος

μου το δώρισε η απιστία σου