Archive for the ‘Poetry in two languages’ Category

10255262_707962025913052_1628846779_n

LYRA

Winds sharpen their teeth
onto the willingness of fruit
with their red lips
like next day’s dawn.
Boys raise their arms high up
to the rosy contour of the moon’s breast.

ΛΥΡΑ

Χαράζουν οἱ ἄνεμοι τά δόντια τους
στήν προθυμία τῶν καρπῶν
μέ τά χείλια τους κόκκινα
σάν τό ἑπόμενο ξημέρωμα.
Τ’ ἀγόρια σηκώνουν τά χέρια ψηλά
γιά τῆς σελήνης τό ροδοκάμπυλο στῆθος.

~Δημήτρη Λιαντίνη-Οι Ώρες των Άστρων/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Dimitris Liantinis-Hour of the Stars/Translated by Manolis Aligizakis

Tasos Livaditis_Vanilla

SILENT FACES

“Don’t go”, I say to him, but he had already started along with
the other convicts; he only left behind his hand that often held me
by the edge of the bridge; a sick horse was rotting away on the side
of the road and at night I would hear the weathervane helping it to
turn to the other side
I remembered the first night when we buried father — oh, how
I hated him for the role of the servant he played, opening our door
to the great darkness
forlornness and only the cracked walls made visible the horrible
silent faces we often pass by.
There I lived so lonely that I heard the other voices and when
night came the dead stole my blanket and lied outside the door
until the new day broke and the rooster’s call was crucified
over my body.

ΒΟΥΒΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

“Μή φεύγεις” του λέω, μα εκείνος είχε κιόλας ξεκινήσει με τους
άλλους καταδίκους, μου άφησε μόνο το χέρι του, που συχνά με
κράτησε στην άκρη της γέφυρας, ένα άρρωστο άλογο σάπιζε στην
άκρη του δρόμου, και τις νύχτες άκουγα τους ανεμοδείχτες που το
βοηθούσαν ν’ αλλάξει πλευρό,
θυμήθηκα το πρώτο βράδυ που θάψαμε τον πατέρα — πως τον
μισούσα γι’ αυτόν το βρόμικο ρόλο του υπηρέτη που έπαιξε, ανοί-
γοντας την πόρτα μας στο μεγάλο σκοτάδι,
ερημιά, και μόνο οι ραγισμένοι τοίχοι άφηναν να φαίνονται τα
φοβερά, βουβά πρόσωπα, που περνάμε κάποτε πλάι τους.
Εκεί έζησα τόσο μονάχος, που άκουσα τις άλλες φωνές, κι όταν
νύχτωνε, οι νεκροί μου κλέβαν την κουβέρτα και πλάγιαζαν έξω
απ’ την πόρτα, ώσπου ξημέρωνε και σταυρωνόταν πάνω μου το
λάλημα του πετεινού.

~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis
http://www.libroslibertad.ca
http://www.authormanolis.wordpress.com

!cid_FF0E7BB686D041B4A974EAF98AEB630F@userHP

SUBTERRANEAN ECHO

Deeply rooted in
its chthonian base
this Salish Sea succumbs to
the whim of winds, imbibers of logic
the Great Spirit’s indocile children
free in their roughness, calm
in their sleep and this sea, glaucous
as it has been, radiant as it has glowed
suffers not in its attachment to earthly
depths, crevasses of the mind and
insists to adorn the tip of the painter’s
brush with its brilliance

ΥΠΟΧΘΟΝΙΟΣ ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ

Βαθειά ριζωμένη στη γήϊνή της
βάση, αυτή η θάλασσα
υποκλείνεται στα τερτίπια
των αγέρηδων, μίμων της λογικής
του Μεγάλου Πνεύματος
ατίθασα παιδιά, λεύτερα μέσα
στη τραχύτητά τους, ήρεμα
στον ύπνο τους κι η θάλασσα τούτη
γλαυκή καθώς έχει υπάρξει
αντανακλούσα καθώς έχει γενεί
απροσκόλλητη σε γήϊνο βάθος
ή τις πτυχές του νου, επιμένει
με τη λάμψη της να διακοσμεί
του ζωγράφου το πινέλλο

~ΧΘΟΝΙΑ ΚΟΡΜΙΑ Κορμιά, συλλογή δημιουργούμενη.Πίνακες του Ken Kirkby, ποιήματα Μανώλη Αλυγιζάκη
~CHTHONIAN BODIES, collection in the process. Paintings by Ken Kirkby, poems by Manolis Aligizakis

vernal equinox

SUSPICION

She looks in your direction
from behind dark glasses
certain that she stares at you
at once you feel
embarrassed for your fat belly
and your gray beard you turn

your head the other way
as if to conceal how uncomfortable you are
being stared at by such a pretty blond

and you miss paying attention
to her faint smile resembling Mona Lisa’s
indeed she was gazing you
perhaps admiring your gray beard
or your straight posture
holding the handrail

of the Train rumbling along Kalithea

ΥΠΟΨΙΑ

Κοιτάζει προς τη μεριά σου
πίσω απ’ τα μαύρα γυαλιά
είσαι βέβαιος πως σε κοιτάζει
ξαφνικά αισθάνεσαι ντροπή
για τη μεγάλη σου κοιλιά
και για το γκρίζο σου το μούσι

και γυρίζεις το κεφάλι σου στην άλλη μεριά
σαν να θες να κρύψεις την αμηχανία σου
κάτω απ’ το βλέμμα τέτοιας όμορφης κοπέλλας

και χάνεις την ευκαιρία να διαπιστώσεις
το ανεπαίσθητο χαμόγελό της
σαν της Μόνα Λίζας
ναι, αληθινά, σε κοίταζε
ίσως να θαύμαζε τα γκρίζα σου μαλλιά
την ίσια σου κορμοστασιά
κρατώντας τη χειρολαβή του τρένου

στο δρόμο για την Καλλιθέα

~Εαρινή Ισημερία, ΕΝΕΚΕΝ, Θεσσαλονίκη, 2011
~Vernal Equinox, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2011
http://www.authormanolis.wordpress.com
http://www.ekstasiseditions.com
http://www.libroslibertad.ca

images of absence cover

ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Φύσηξε ο αγέρας
τα πεσμένα φύλλα
γέμισε θάνατο το πεζοδρόμιο
καθώς ο νους μου έτρεξε
στο χαμογέλιο σου
και ξάφνου είδα ένα χορό
μπροστά στα μάτια μου
παράξενο των φύλλων
ν’ αρχινά που λες ζωντάνεψαν
μέσα στη νέκρα τους
και σιγοτραγουδούσαν

τίποτα δεν πεθαίνει
ρυθμό μόνο αλλάζει
η ζωή και φόρεμα

CAMOUFLAGE

Wind blew
the fallen leaves
death took over
the sidewalk
and my mind
ran to your smile and
suddenly I saw a strange
dance before my eyes
the leaves had commenced
in the slumber
of their death
as if alive they sang

nothing dies
life only changes
its dress and rhythm

~IMAGES OF ABSENCE-ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2015