Archive for the ‘Elytis’ Category

Odysseus Elytis

Posted: 08/10/2016 by vequinox in Aligizakis Manolis, Elytis, Literature
Tags: , , ,

odysseus-alepoudelis-elytis

ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ

 

Ι

 

Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου

Στο μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.

Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί

Αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται

Ν’ αναγγέλω την αυγή από τα ψηλά του βράχια

Τα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο

Της σωστής μου καρδιάς. Δεν ξέρω πια τη νλυχτα.

 

Δεν ξέρω πια τα ονόματα ενός κόσμου που μ’ αρνιέται

Καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ’ άστρα

Η έχθρα μου είναι περιττή στους δρόμους τ’ ουρανού

Εξόν κι αν είναι τ’ όνειρο που με ξανακοιτάζει

Με δάξρυα να διαβαλινω της αθανασίας τη θάλασσα

Έσπερε κάτω απ’ την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου

Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν τη ξέρω πια.

 

 

SUN THE FIRST

 

I

 

I no more know the night horrible anonymity of death

in the inlet of my soul a fleet of stars moors

that you, guarding Hesperus, would shine next to the sky

light breeze of an island dreaming of me

pronouncing the dawn from its high rocks

my two eyes sail you along with the star

of my true heart: I no more know the night.

 

I no more know the names of a world that denies me

clearly I read the ostracons, the leaves, the stars

hatred is superfluous to me in the roads of the sky

unless it’s the dream looking at me again

in tears that I pass through the sea of immortality

oh Hesperus, under the contour of your golden fire

the night which is only night I no more know.

 

 

Translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

Advertisements

odysseus-alepoudelis-elytis

 

ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΙΙ

Παιχνίδια τα νερά

Στα σκιερά περάσματα

Λένε με τα φιλιά τους την αυγή

Που αρχίζει

Ορίζοντας —

 

Και τ’ αγριοπερίστερα ήχο

Δονούνε στη σπηλιά τους

Ξύπνημα γαλανό μες στην πηγή

Της μέρας

Ήλιος —

 

Δίνει ο μαίστρος το πανί

Στη θάλασσα

Τα χάδια των μαλλιών

Στην ξεγνοισιά του ονείρου του

Δροσιά —

 

Κύμα στο φως

Ξαναγεννάει τα μάτια

Όπου η Ζωή αρμενίζει προς

Τ’ αγνάντεμα

Ζωή —

 

FOR THE AEGEAN

II

 

 

Games of the water

in the shadowy passages

they speak of dawn with their kisses

where the horizon

begins —

 

and the wild doves echo

vibrates in their cave

glaucous waking in the spring

of day

sun —

 

the mistral bestows the sail

unto the sea

the caressing of hair

to its carefree dream

freshness —

 

wave in the light

rebirths the eyes

on which Life sails toward

the gazing

life —

 

~ Odysseus Elytis, translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

 

 

odysseus-alepoudelis-elytis

ΛΑΚΩΝΙΝΟΝ

 

Ο καημός του θανάτου τόσο με πυρπόλησε, που η λάμψη του επέστρεψε

στον ήλιο

κείνος με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της πέτρας και του

αιθέρος

λοιπόν, αυτός που γύρευα είμαι

ώ, λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο

χειμώνα ελάχιστε

η ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς

και στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ’ ένα μικρό τριζόνι κατακυρώνει

πάλι το νόμιμο του Ανέλπιστου.

 

 

LACONIC

 

The grief of death inflamed me so that my glow returned to the sun

it sends me now to the perfect syntax of stone and ether,

then, he whom I was seek, I am.

oh, cotton summer, wise autumn,

minimal winter,

life contributes its olive leaf mite

and in the night of fools with a small cricket again verifies the lawfulness of the Unhoped for.

 

~Έξι και μια Τύψεις για τον Ουρανό//μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Six and One Remorses for the Sky//translated by Manolis Aligizakis

www.manolisaligizakis.com

 

Της πατρίδας μου πάλι ομοιώθηκα – Ελύτης

Προσθήκη σχολίου
Στην εκπομπή αυτή ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης μιλά λίγο μετά τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1979). Η αφήγησή του ξεκινά με πληροφορίες για την καταγωγή του και τους τόπους όπου έζησε και τον επηρέασαν. Στη συνέχεια αναφέρεται στην επίδραση των θαλασσινών τοπίων και της αιγαιοπελαγίτικης αισθητικής στην ποίησή του και μιλά για τη σύνδεσή του με τον υπερρεαλισμό, αν και ποτέ δεν υπήρξε αμιγώς υπερρεαλιστής ποιητής. Διευκρινίζει πώς αντιλαμβάνεται την «ελληνικότητα» και τη «διαφάνεια», έννοιες κεντρικές στην ποίησή του, ενώ ιδιαίτερη μνεία επιφυλάσσει στον Διονύσιο Σολωμό, στην ποιητική παράδοση του οποίου θεωρεί ότι ανήκει.

Αναφερόμενος στο μείζον έργο του «Άξιον εστί», εξηγεί τον τρόπο που εργάστηκε για να δημιουργήσει μια ποιητική σύνθεση με αναλογίες χριστιανικής λειτουργίας, αλλά με θεματολογία που θα σχετιζόταν με τη σύγχρονη Ελλάδα και το δράμα της. Παραθέτει επίσης την εμπειρία του στο αλβανικό μέτωπο και πώς αυτή μετουσιώθηκε σε ποίηση στο «Άξιον εστί». Τέλος αναφέρεται στη σχέση του με τους νέους και ση φωνή που τους έδωσε για να εκφραστούν μέσω της ηρωίδας του ομώνυμου έργου του «Μαρία Νεφέλη». Στη διάρκεια της εκπομπής το έργο του ποιητή σχολιάζουνο ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ και ο μεταφραστής ΚΙΜΩΝ ΦΡΑΪΑΡ.

_______________
Πηγή: e-rodios.blogspot.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

elyths

ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ // THE LITTLE CYCLADES

ΤΑ ΕΛΛΗΝΑΚΙΑ

Τον Μάρτη περικάλεσα
και τον μικρό Νοέμβρη
τον Αύγουστο τον φεγγερό
κακό να μη μας έβρει

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
είμαστε δυο Ελληνάκια
μες τα γαλάζια πέλαγα
και στ’ άσπρα συννεφάκια

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά
κι η αγάπη μας μεγάλη
που άν τη χωρέσουμε απ’τη μια
περσεύει από την άλλη

Κύματα σύρετε ζερβά
κι εσείς τα σύννεφα δεξιά
Φάληρο με Πειραιά
μια γαλανή σημαία

 

THE LITTLE GREEKS

March I begged and then
I begged the little November
I begged the moonlit August
that evil never finds us

Because we’re little children
two little Greeks we are
Amid the azure pelagos
and the small white clouds

Because we’re little children
and our love is so great
that if we fit it on one side
it overflows the other

Waves pull to the left
and clouds to the right
Pireus and Phaleron
a banner blue and white.

~Odysseus Elytis, translated by Manolis Aligizakis

 

 

s