Übermensch, poetry by Manolis Aligizakis

Posted: 23/03/2023 by vequinox in Literature


     Ήταν ακόμα νωρίς όταν μας υποδέχτηκε ο νεκροθάφτης

κι επειδή ήμασταν πολλοί υποσχέθηκε να μας βαλσαμώσει

έναν-έναν έστω κι αν αυτό έπαιρνε χρόνια και ξέραμε πως

έπρεπε να ξεκινήσει απ’ την αρχή: απ’ τον Αδάμ και την Εύα

και φυσικά το φίδι δίχως τα φαρμακερά του δόντια.

      Ήταν η ώρα που η ζωή αποκτούσε σπουδαιότητα λίγο

πριν παρουσιαστεί η ζήλεια και το αλάτι του κορμιού που

έδενε κόμπους στο νήμα της αλληλεγγύης κι ο Υπεράνθρωπος

συμβούλεψε ν’ αρχίσουμε μ’ ένα τραγούδι προς τιμήν των νεκρών

του Τρωϊκού πολέμου αλλά το φως  στο δρόμο ήταν τόσο έντονο

που οι φωνές μας παράξενα ακούγονταν όταν άνοιξε

την αγκαλιά Του κι αφού φίλησε το μέτωπο του πρώτου νεκρού

είπε: ‘Αυτό το κουφάρι είναι ο Υπεράνθρωπος του μέλλοντος’.


It was still early in the day when the undertaker

received us yet since we’re a large crowd he promised

to embalm us one by one even if this would take years

and we knew he had to start from the very beginning,

with Adam and Eve and of course the serpent without

its poison fangs.

It was time just before jealousy appeared when life

regained its importance and the body’s salt

tied knots on the thread of compassion when

Übermensch advised us to start with a song to honour

the Trojan war heroes but the light in the street

was so bright our voices sounded strange. Then

He opened his arms and after kissing the forehead

of our first dead He said: ‘this corpse will be

the future Übermensch.



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s