Archive for 05/03/2023


Indeed one can give to others

and not give anything at all,

and wickedness may take

and not lose anything from others.

The same way that on Easter Day

the priest gives light from his big candle

freely, since it costs him nothing, 

but if it wasted candle drips,

one after another, three and then four,

common sense would soon instruct

the priest to ask for alms

even were his wife the only

one allowed to share his light

as I do now with this short poem,

so joyous and ironic

which I gladly gift to you

and to everyone who cherishes

these few words of mine

and claims that this was made for me,

and may whoever like these lines do so in health.

Therefore I welcome everyone

and, with the Bishop’s blessing

and my mind made up,

I hear, indeed, I order

monks and priests,

single and married women,

nuns and anchorites

young and pretty girls,

old women with undergarments,

all of them, I insist

may claim my gift.


Tall plane trees, muscly fresh bodies.

The shade isn’t to hide someone.

Brave light, brave shade

useless bravery, to face what?

Simplicity inhales the air.

People sit under the trees,

they eat on small wooden tables, they talk,

they don’t suspect the gigantic shape over them, the size

that regulates their innocent gestures. Towards evening

someone sang (perhaps drunk) the plane trees, in a silent

procession, moved to the direction of the horizon.

At that moment the space emptied and the server

with the white apron appeared far away in the reddish dusk

holding reverently the tray with the empty glasses.

To Koskino

Βόμβος μεσονυχτιού στο σιδηροδρομικό σταθμό
Φώτα των αμαξοστοιχιών που εναλλάσσονται με τη λεπτή βροχή
Το κορίτσι από την Πάτρα που μιλούσε στον πληθυντικό
Μες στο μπορντέλο το κατάφορτο από αξιωματικούς
Δίκες καταχραστών κλειστά δωμάτια επαρχιακών ξενοδοχείων
Μια παλινδρόμηση ερωτική σε πρότυπα εφηβικά
Μεγάφωνα χαρτιά στο καφενείο άνθρωποι νυσταγμένοι
Κι η λησμονημένη Ρεζεντά να στροβιλίζει σ’ ένα φωνογράφο
Μοιάζαν με μια συνομωσία που στρέφονταν ενάντιά σου
Φύλλα ενός χιλιοδιαβασμένου βιβλίου που ξαναγυρίζουν
Μέρες μιας άλλης ζωής χωρίς δικαίωση

*Από τη συλλογή “Σε πρώτο πρόσωπο”. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο “εν όλω συγκομιδή”, εκδ. Άγρα, 2006.

View original post