Archive for 02/12/2022

Poem by Odysseus Elytis

SUN THE FIRST

I

I don’t know the night horrible anonymity of death

a fleet of stars moor in the inlet of my soul

that you, guarding Hesperus, may shine next to the sky

light breeze of an island dreaming of me

pronouncing the dawn from its high rocks  

my two eyes sail you in an embrace with the star

of my true heart: I don’t know the night anymore

I don’t know the name of a world that denies me

clearly I read the ostracons the leaves the stars

hatred is superfluous to me in the roads of the sky

unless it is the dream looking at me again

in tears that I pass through the sea of immortality

oh Hesperus, under the contour of your golden fire

the night which is only night I don’t know anymore.

Για τον ζωγράφο Μπασιάκo

Posted: 02/12/2022 by vequinox in Literature

To Koskino

Μαριάνθη Μαρκοπούλου*

Ας πω εδώ για τον ζωγράφο Μπασιάκo. Υπήρξε μια εποχή που σταμάτησε να γράφει, πήρε πινέλα και μπογιές, κι ό,τι έβρισκε πεταμένο στους δρόμους, τάβλες, σανίδια, τελάρα, χαρτόνια, τα μάζευε και τα ζωγράφιζε. Και όλο αυτό κάποτε το έφτιαξα μια ιστορία, ένα διηγηματάκι, του το διάβασα και του άρεσε∙ να μου το αφιερώσεις μου είπε, εννοείται του είπα, αλλά απέμεινε έτσι, ημιτελές, αλλά με την αφιέρωση επάνω.

Τέλος πάντων, η ιστορία μιλάει για μια γαλάζια μονοκατοικία από αυτές τις μικρές με το μωσαϊκό στο πάτωμα και γύψινα στα ταβάνια, με τη εξωτερική σιδερένια σκάλα σαν ελατήριο, που ξέμεινε ακατοίκητη σε μια γειτονιά με νεόδμητα. Μια φάλτσα νότα. Και ήρθε η ώρα της και αυτηνής, είναι η μέρα της κατεδάφισης, ο εργολάβος είναι ήδη εκεί, περιμένει, τα συνεργεία τον έχουν στήσει, αρχίζει να τριγυρνάει μέσα, ντενεκέδια και εφημερίδες κάτω από τα πόδια του, και για πρώτη φορά o εργολάβος…

View original post 1,384 more words

ΕΛΛΑΣ

Στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα κατά την ανασκαφή υπό την επίβλεψη του κ. Παύλου Τριανταφυλλίδη.

View original post 484 more words