Yannis Ritsos-Poems, Selected Books

Posted: 20/11/2022 by vequinox in Literature


Η Ελένη/Helen

Καμιά φορά, πιάνεται το τσουβάλι σε μια πρόκα στη σκάλα
ή στο γάντζο μιας άγκυρας κάτω στο λιμάνι, γίνεται μια τρύπα,
ξεχύνεται το αλεύρι — ένα ανόητο ποτάμι. Το τσουβάλι αδειάζει.
Το αλεύρι το μαζεύουν οι φτωχοί με τις φούχτες τους, να φτιάξουν
τίποτα πίτες ή κουρκούτι. Το τσουβάλι σωριάζεται. Κάποιος
το σηκώνει απ’ τις δυο κάτω γωνιές του· το τινάζει στον αέρα·
ένα σύννεφο άσπρη σκόνη τον τυλίγει· ασπρίζουν τα μαλλιά του·
ασπρίζουν προπάντων τα φρύδια του. Οι άλλοι τον κοιτάζουν.
Τίποτα δεν καταλαβαίνουν· περιμένουν ν’ ανοίξει το στόμα, να μιλήσει.
Αυτός δε μιλάει. Διπλώνει το τσουβάλι στα τέσσερα· φεύγει
έτσι άσπρος, ανεξήγητος, αμίλητος, σα μεταμφιεσμένος
σαν ένας λάγνος γυμνός σκεπασμένος μ’ ένα σεντόνι,
ή σαν πανούργος νεκρός, αναστημένος μες στα σάβανά του.

Sometimes a sack catches a nail on the stair

or on the prong of an anchor down in the harbor a hole is


the flour spills out – a foolish river The sack empties itself

The poor gather the flour in handfuls to bake

some pies or batter The sack collapses Someone

picks it up lifting from two corners He shakes it out in the air

a cloud of white dust engulfs him his hair becomes white

more so his eyebrows The others look at him

they don’t understand anything They wait for him to open

his mouth to talk

He doesn’t He folds the sack in four he leaves

as he is white inexplicable speechless as if disguised

like a lustful naked man covered with a sheet

or like a cunning dead man resurrected in his shroud


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s