Archive for 15/11/2022

Manolis

elyths

ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Α

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος
που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός
καθώς εχιόνιζε απ’ το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας
κι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες.

Εκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου
και μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη κι ουρανό
που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε
μα όλος ο κόπος τ’ ουρανού
όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα
πρωί, στα πόδια του βουνού.

Τώρα, σαν από στεναγμό Θεού ένας ίσκιος μεγαλώνει.

Τώρα η αγωνία σκυφτή με χέρια κοκαλιάρικα
πιάνει και σβύνει ένα ένα τα λουλούδια επάνω της
μες στις χαράδρες όπου τα νερά σταμάτησαν
από λιμό χαράς κείτουνται τα τραγούδια
βράχοι καλόγεροι με κρύα μαλλιά
κόβουνε σιωπηλοί της ερημιάς τον άρτο.

Χειμώνας μπαίνει ώς το μυαλό. Κάτι κακό
θ’ ανάψει. Αγριεύει η τρίχα του αλογόβουνου

τα όρνια μοιράζουνται ψηλά τις…

View original post 168 more words

George Seferis-Collected Poems

Posted: 15/11/2022 by vequinox in Literature

Manolis

George Seferis-Collected Poems

ΗΛΥΠΗΜΕΝΗ

Στην πέτρα της υπομονής
κάθισες προς το βράδυ
με του ματιού σου το μαυράδι
δείχνοντας πως πονείς·

κι είχες στα χείλια τη γραμμὴ
που είναι γυμνὴ και τρέμει
σαν η ψυχὴ γίνεται ανέμη
και δέουνται οι λυγμοί·

κι είχες στο νου σου το σκοπὸ
που ξεκινά το δάκρυ
κι ήσουν κορμὶ που απὸ την άκρη
γυρίζει στον καρπό·

μα της καρδιάς σου ο σπαραγμὸς
δε βόγκηξε κι εγίνη
το νόημα που στον κόσμο δίνει
έναστρος ουρανός.

The Sorrowful Girl

On the stone of patience

you sat at dusk

with the black of your eye

showing how you hurt;

and on your lips you had a line,

naked and shivering

as the soul spins

and sobs plead;

and in your mind the tune

that starts a tear

and you were a body that from its edge

returns to its fruit;

but your heart’s anguish

didn’t sob…

View original post 14 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Αποβιωτήριο

Όταν ανακοινώνεις θάνατο
οι άντρες παίρνουν τον πόνο αγκαζέ
κι έτσι βαρύς που είναι
–αν πιο καλά κοιτάξεις–
ίσως να διακρίνεις το λύγισμά τους·
κι όταν τα διαδικαστικά τελειώσουν,
τον κρύβουν στην κωλότσεπη
μαζί με την ταυτότητα
την άχρηστη πλέον του νεκρού.

Από τη συλλογή Βραχνή βροχή (2021) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

View original post

ΕΛΛΑΣ

Η αρχαία θρακική κλιμακωτή πυραμίδα του KovilΗ αρχαία θρακική κλιμακωτή πυραμίδα του Kovil.

Γράφει o Γιώργος Λεκάκης

• Σύγχρονη της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας της Αιγύπτου! • Δεν είναι η μόνη στην περιοχή! • Με πατητήρια για ιερό κρασί!

View original post 1,093 more words