Archive for 01/11/2022

Wheat Ears-Selected Poems

Posted: 01/11/2022 by vequinox in Literature

Comrade

His exquisite aura

only the few who met him

could recognize

walking next to me

in the busy path of the park

new mother tenderly pushed

the stroller with her baby

who cried as if singing

a future tune, sun warmed

the mother’s dress

loosened freely falling and

covering her baby bump

two months after childbirth

breeze blew softly on her

face and the stroller’s curtain

my buddy and I were having

our regular afternoon stroll when

suddenly a four year old boy

stopped his bicycle in front of us

as if he wanted to say something

and my comrade who, a fate’s wish

you could say, let his glance dive

deep in the eyes of the boy

no word was uttered

neither from my buddy

nor from the four year old

who mesmerized looked at him

magnetized by his eyes

from which tears stared flowing

and I, upon seeing his tears, wondered

what happened when my friend,

guessing my thought, stopped

touched my hand and said

one day even this innocence

will be defiled by the system

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Posted: 01/11/2022 by vequinox in Literature

Slaughterhouses

The defendant was a skinny, dirty waiter, “why you spat

in the cognac?” they asked him, “I had to survive too”

he said; they had also brought a pseudo witness, covered

from top to bottom, “asshole”, I said, “I recognize you:

you’re the one who didn’t let me go up the stairs.”

“better” he said “because what you could had done if

you met him in the stairway?” and the strange man again

stood outside the slaughterhouse, “just tell it all” people

yelled at him and he started narrating about a visit and

how his hat fell on the stairs in front of everyone, “they

were all laughing” he continued, “but soon as I bent

to grab the hat I saw the feet of the Lord,”

     and when they brought the new men at midnight, let it

be, I thought to myself, don’t tell them anything,

they’ll have to figure it out on their own.

Τόλης Νικηφόρου, ικέτης

Posted: 01/11/2022 by vequinox in Literature

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

ικέτης

παιδικές φωνές ζωγραφίζουν ποιήματα
στον αέρα
μπαλόνια έρωτα αιωρούνται αβέβαια
στις θηλές σου
η μέρα ξεδιπλώνει καινούριο το ρούχο της
στο φως
όμως αύριο ο κόσμος τελειώνει
ο φαλλός
σιντριβάνι της ζωής που στέρεψε
και σαν ατσάλινος κροταλίας ορθώνει
το πυρηνικό του κεφάλι

ικέτης δέομαι στα τέσσερά σου χρόνια
με τα δάκρυα ενός ερημίτη
που δεν γνώρισε άλλο θεό

Από τη συλλογή Ο πλοηγός του απείρου (1986) του Τόλη Νικηφόρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τόλης Νικηφόρου

View original post

ΕΛΛΑΣ

«Δεν παύει να μας εκπλήσσει ο Πετράς», λέει η δρ. Μεταξία Τσιποπούλου, επίτιμη διευθύντρια του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, επικεφαλής των συστηματικών ανασκαφών που διεξάγονται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου τα τελευταία 18 χρόνια στο μινωικό νεκροταφείο και συνολικά 39 χρόνια στην περιοχή του ανακτόρου και των τριών οικισμών του Πετρά Σητείας στην Κρήτη.


View original post 970 more words

To Koskino

Κάποια παιδιά διέλυσαν
την φωλιά μας
δυο και τρεις φορές τη διέλυσαν
χαλώντας την εύτακτη ζωή μας.

Συνεχίσαμε ακατάπαυστα
δυο και τρεις φορές
χτίζοντας από την αρχή
την βομβαρδισμένη χώρα μας.

Προστάτη των αδυνάμων
ένα σου ζητούμε και μη μας
λοιδορείς γι΄ αυτό.
Ένα εφιάλτη να τους χαρίσεις
να επισκιάσει τον αθώο τους ύπνο.

Ένα εφιάλτη, για μια μοναδική φορά
όπου τα σπίτια τους θα γκρεμίζονται.
Μόνο αυτό σου ζητάμε.
Κάνε να νιώσουν αυτό που νιώθουμε.

View original post