Archive for 06/10/2022

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume II

ΦΑΙΔΡΑ/PHAEDRA

(Απόσπασμα-Excerpt XΙ)


Εδώ
είσαι ο αφέντης, με τους δούλους σου, με τα σκυλιά σου, τ’ άλογά σου,
τ’ αγάλματα των θεών σου. Η άνεσή σου με πνίγει.
Ούτε κι εγώ δεν ανοίγω το ψυγείο. Όταν στρώνω το τραπέζι
θαρρώ πως σκεπάζω έναν νεκρό μ’ ένα άσπρο σεντόνι· πως δεν έχω
δικαίωμα μήτε στον νεκρό μου μήτε στο σεντόνι.
Τούτο το σπίτι
είναι γεμάτο απ’ τον ίσκιο σου. Το σπίτι είναι σώμα, — το αγγίζω, με αγγίζει,
κολλάει απάνω μου, τις νύχτες ιδίως. Οι φλόγες των λύχνων
μού γλείφουν τους μηρούς, τη μέση· αργοπορούν με μικρά ρίγη
κάτω απ’ τ’ αριστερό μου αυτί· μου δαγκώνουν τις ρώγες·
το σάλιο τους λάμπει, με καίει, με δροσίζει, με δείχνει.

Here you are the master with your servants, your dogs, horses,

statues of your gods. Your comfort chokes me.
I, too, don’t dare open a fridge. When I prepare the table I feel

as if I cover a dead person with a white sheet, that I don’t have

a call on my dead nor the sheet.

This house is filled by your shadow. The house is a body —

I touch it, it touches me, gets glued on me, especially during

the nights. The flames of the oil lamps lick my thighs, my waist.

They delay under my ear creating soft shivers; they bite

my nipples; their saliva shines, burns me, freshens me,

exposes me.

Übermensch, poetry by Manolis Aligizakis

Posted: 06/10/2022 by vequinox in Literature

Ανακάλυψη

     Ναι, το ξέραμε πως ο προδότης πάντα κρυβόταν μέσα

στον ίσκιο του μισογκρεμισμένου τοίχου, στου πιστολιού

σκανδάλη το δάχτυλό του έτοιμο δικαιοσύνη ν’ αποδώσει

όπως την περιγράφανε αρχέγονα βιβλία, άλογη λογική

που μέλλονταν να αποτύχει κι εμείς πιο κοντά ζούσαμε

στην ανωνυμία και στους αρχαίους όρκους κάποτε

που δώσαμε, όταν ο επισκέπτης μας φώναξε ‘αδέρφια’

κι ήταν σαν ρόδα ν’ άνθισαν μέσα στην παγωνιά Δεκέμβρη

κι ήταν αυτό σαν μαζική μεταρσιακή ενέργεια που

περίεργα κοιτάξαμε ένα γύρω, οποιοσδήποτε μπορούσε

λοιπόν σε μια λέξη ή μες στου γείτονα τον κήπο

να βρει το μυστικό της ανθρωπότητας.

Discovery

Yes, we knew it: the traitor always lurked in

the shadow of the half standing wall with his grip

on the revolver’s trigger ready to spread justice

described in the primeval book, illogical logic doomed

to fail and we lived tightly close to the anonymity of

our ancient oaths, given once, when the visitor called us

brothers and it was as if roses bloomed in the frost

of December, as if collective rapture of energy had

spread on our faces since one could still discover

the secret of humanity in a word or in the neighbor’s

garden.

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Ενότητα Είσοδος κινδύνου (1975-1980)]

Οι θεοί

Εμπρός στρατιώτες μου
Φώναξε ο Στρατηγός
Κι ο θεός είναι μαζί μας
Εμπρός λεβέντες μου
Και μάλιστα γρήγορα
Γιατί κι αυτοί οι απέναντι
Έχουν τον δικό τους θεό.

Από την ποιητική τριλογία (1972-1980) Χειροκροτήστε (1980) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post

ΕΛΛΑΣ

Γιώργος Ξυλούρης και ο Αυστραλός ντράμερ Τζιμ ΓουάιτΜε αφορμή μια ταινία μικρού μήκους, που παρουσιάζει σε ζωντανή εκτέλεση κρητικό συρτό από το λαουτάρη Γιώργο Ξυλούρη και τον Αυστραλό ντράμερ Τζιμ Γουάιτ, αμερικανικά ΜΜΕ, όπως το περιοδικό «Νιου Γιόρκερ», αναφέρονται στους δυο σπουδαίους καλλιτέχνες, οι οποίοι θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους άλμπουμ τον Οκτώβριο.

View original post 274 more words