Archive for 29/09/2022

Poem by Tasos Livaditis

ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε

      τις κουρτίνες

γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών. Τί κάναμε στη ζωή μας;

      Ποιοί είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;

Καιρό τώρα δε χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει

      αιώνες να φανεί. Ά, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα

που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου

την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα

       χτες ή ένα αύριο

όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας

γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυν-

      ση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση

κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν

      ν’ αγαπήσουν.

΄Ωσπου στο τέλος δε μένει παρά μια θολή ανάμνηση απ’ το παρελ-

       θόν (πότε ζήσαμε;)

και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και

       κανείς δε θα μας θυμηθεί.

NOVEMBER WIND

But now night has come. Let us close the door and let us pull

       the curtains

because it’s time for revelations. What have we accomplished

       in our lives? Who are we? Why you and not I?

For a long time no one has knocked on our door and the mail man

      hasn’t come in a while. Ah, the November wind has blown

      so many letters, so many poems away.

      And if I’ve lost my life it was

for insignificant things: a word or a key, yesterday or

      a tomorrow

however my nights are filled by the fragrance of violets

because I remember so many friends who left without leaving

      an address, so many words without response

and I think music is the grief of those who never found the time

      to love.

Until finally nothing remains from the past but a foggy memory

      (when did we live?)

and every time spring comes I cry because in a while we’ll die

      and no one will ever remember us.

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Ενότητα Είσοδος κινδύνου (1975-1980)]

Ανθρωπιστές

Δώστε ψωμί
Στους πεινασμένους
Φωνάζουν οι ανθρωπιστές
Και γυρίζουν
Απ’ την άλλη μεριά
Να στήσουν καβγά
Για την κακοψημένη
Μπριζόλα.

Από την ποιητική τριλογία (1972-1980) Χειροκροτήστε (1980) του Αργύρη Μαρνέρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αργύρης Μαρνέρος

View original post

ΕΛΛΑΣ

ΘεσσαλονίκηΈνας ανεκτίμητος αρχαιολογικός θησαυρός, μια πόλη κάτω από την πόλη ήρθε στο φως στη διάρκεια των αρχαιολογικών ανασκαφών που γίνονται στο πλαίσιο της κατασκευής του μετρό Θεσσαλονίκης. Εδώ και έξι χρόνια είναι σε εξέλιξη η μεγαλύτερη έρευνα στην ιστορία της Θεσσαλονίκης, η οποία αποκάλυψε μέχρι σήμερα 135.000 ευρήματα (εκ των οποίων τα 104.492 κινητά) σε έκταση 35 στρμ. με δαπάνη 82 εκατ. ευρώ.

View original post 2,485 more words