Archive for 05/08/2022

Constantine P. Cavafy – Poems

Posted: 05/08/2022 by vequinox in Literature

ΔΥΟ ΝΕΟΙ 23 ΚΑΙ 24 ΕΤΩΝ

Απ’ τές δεκάμισυ ήτανε στό καφενείον,

καί τόν περίμενε σέ λίγο νά φανεί.

Πήγαν μεσάνυχτα—καί τόν περίμενεν ακόμη.

Πήγεν η ώρα μιάμισυ  είχε αδειάσει

τό καφενείον ολοτελώς σχεδόν.

Βαρέθηκεν εφημερίδες νά διαβάζει

μηχανικώς. Απ’ τά έρημα, τά τρία σελίνια του

έμεινε μόνο ένα  τόση ώρα πού περίμενε

ξόδιασε τ’ άλλα σέ καφέδες καί κονιάκ.

Κάπνισεν όλα του τά σιγαρέτα.

Τόν εξαντλούσε η τόση αναμονή. Γιατί

κιόλας μονάχος όπως ήταν γιά ώρες, άρχισαν

νά τόν καταλαμβάνουν σκέψεις οχληρές

τής παραστρατημένης του ζωής.

Μά σάν είδε τόν φίλο του νά μπαίνει—ευθύς

η κούρασις, η ανία, η σκέψεις φύγανε.

Ο φίλος του έφερε μιά ανέλπιστη είδησι.

Είχε κερδίσει στό χαρτοπαικτείον εξήντα λίρες.

Τά έμορφά τους πρόσωπα, τά εξαίσιά τους νειάτα

η αισθητική αγάπη πού είχαν μεταξύ τους

δροσίσθηκαν, ζωντάνεψαν, τονώθηκαν

απ’ τές εξήντα λίρες τού χαρτοπαικτείου.

Κι όλο χαρά καί δύναμις, αίσθημα κι ωραιότης

πήγαν—όχι στά σπίτια τών τιμίων οικογενειών τους

(όπου, άλλωστε, μήτε τούς θέλαν πιά)

σ’ ένα γνωστό τους, καί λίαν ειδικό,

σπίτι τής διαφθοράς πήγανε καί ζητήσαν

δωμάτιον ύπνου, κι ακριβά πιοτά, καί ξαναήπιαν.

Καί σάν σωθήκαν τ’ ακριβά πιοτά

καί σάν πλησίαζε η ώρα τέσσερες,

στόν έρωτα δοθήκαν ευτυχείς.

TWO YOUNG MEN TWENTY THREE

TO TWENTY FOUR YEARS OLD

He had been in the café since ten-thirty,

and was expecting him to show up anytime.

Midnight came—and he still waited.

One-thirty in the morning; and the cafe

was almost completely empty.

He got tired of reading newspapers

mechanically. From his three solitary shillings

he only had one left: he waited so long

he spent all the rest on coffees and cognacs.

He had smoked all his cigarettes.

All this waiting exhausted him. Because

he had been alone for hours, he began to

to be overwhelmed by disturbing thoughts

of his morally corrupt life.

But as he saw his friend coming in— at once

the tiredness, the boredom, the thoughts vanished.

His friend brought unexpected news.

He had won sixty pounds gambling.

Their handsome faces, their exquisite youth,

the sensual love they felt for each other

were refreshed, revived, invigorated

by the sixty pounds from the gambling house.

And full of joy and strength, feeling and beauty

they went—not to the homes of their honorable families

(where they were not welcomed anyway):

they went to a well known to them very special

and friendly house of vice, and asked for a room,

and ordered expensive drinks, and they drank again.

And when the expensive drinks were gone,

and it was almost four in the morning

they gave themselves happily to love.

What Is Karma and How Does It Work? Part 1

Posted: 05/08/2022 by vequinox in Literature

Be Inspired..!!

The term “karma” is often used with great casualness, with little understanding of its profundity. People dismissively say “it’s my karma,” suggesting that their destiny or fate is merely the luck or bad fortune of the draw. This use of the term suggests a lack of personal power or responsibility for being at both the cause and the effect of what occurs in one’s life. Using the phrase “it’s my karma” suggests victimhood, and karma is anything but victimhood.

Here is what karma is

  • Karma never implies judgement, punishment or reward. The word “karma” is Sanskrit for “action” and it refers to the law of actions and their effects. Karma is a neutral law of the universe, like gravity; it is never suggestive of any kind of punishment or reward.
  • There is no “instant karma”. Most of the events of this life have their origination in actions we created in…

View original post 148 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Επί της ουσίας (13)

Ήδη, η σκιά του δανειστή με τη στριγκιά φωνή της
σου υπαγορεύει τη δουλειά που σου αναλογεί:
ούτε ανακατασκευή των προσευχητηρίων
ούτε θεμέλιοι λίθοι του κενού∙
μόνο ν’ ανοίξεις διαφυγές στα μεσοτοίχια
και να εφαρμόσεις τις ασκήσεις επί χάρτου.

— Παραδοξότητες, θα πεις. Πάλι παραδοξότητες
και στατικές υπερβολές των εργολάβων.
Κατευνασμός της Σίβυλλας, θα πεις,
που αδημονεί για δράματα
κι αποφθεγματικές παρανοήσεις.

Ό,τι κι αν πεις,
υπάρχει περισσότερη αλήθεια στα ελαττώματα
παρά στις αρετές των υλικών σου∙
και οι ποιητικές σου επωδοί
δεν είναι παρά η μίζα που συμφώνησες
με τους προμηθευτές της συντεχνίας.

— Λάθος προσέγγιση, θα αντεπιτεθείς.
Το τίμημα της θέσης μου επάνω στη σκηνή
είναι ο τράχηλος του αμνού κάτω απ’ την κάμα,
η τσίκνα που ανυψώνεται,
για να ειπωθεί θυσία η θυσία∙
και θα ’μαι ευχαριστημένος αν ποτέ συντελεστεί
η πράξη όπου ο ρόλος μου θα ’ναι μια μόνη ατάκα:

«Είμαι το…

View original post 500 more words