Alejandra Pizarnik, Πέντε ποιήματα

Posted: 27/06/2022 by vequinox in Literature

To Koskino

ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ

Το είναι μου μεστωμένο από χαρά άσπρων πλοίων.
Το είναι μου τσακίζει αισθήματα.
Εγώ η ίδια κάτω από τις αναμνήσεις των ματιών σου.
Θέλω να εξαλείψω τον κνησμό των βλεφάρων σου.
Θέλω να ξεφύγω από την ανησυχία των χειλιών σου.
Γιατί η φαντασμαγορική σου όψη εξευγενίζει τους δείκτες των ωρών;

*Από την ενότητα “Ένα σημάδι στη σκιά σου” (1955).

*

ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΜΟΥ

να συγκεντρώνεις πόθους σ΄ αγνώμονα φυτά
να αναφέρεις τον δικό σου
μ’ αντάξια τόλμη
και τότε θα ‘ρθουν δέκα άλογα
να ρίξουν την ουρά στον μαύρο άνεμο
να λικνίσουν τα φύλλα
τις νοτισμένες τους χαίτες
και θα ‘ρθει ο γνώμονας
να στρογγυλέψει τους στίχους.

*

ΚΑΤΙ

νύχτα που φεύγεις
δώσε μου το χέρι

έργο ταραγμένου αγγέλου
οι μέρες αυτοκτονούν

γιατί;

νύχτα που φεύγεις
καληνύχτα

*

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ

Πρέπει να σωθεί ο άνεμος
τα πουλιά πυρπολούν τον άνεμο
στην κόμη της μοναχικής γυναίκας
που επιστρέφει από…

View original post 65 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s