Archive for 11/06/2022

To Koskino

Ελένη Βελέντζα, Hoodo / Χόδο

Τα μωρά των σπηλαίων κι οι φωνές των γερόντων
ανταλλάσσουν αιθέριες τις βέρες τους
προ των πυλών καθημερνών δραστηριοτήτων.

Αποφεύγω. Χόδο, τ΄όνομά σου
από την μέρα που με δίδαξες
να το προφέρω.

Μου είναι ξένος,
και την άλλοτε ευχερή γλώσσα μου νέκρωσε
ο τρόπος που τα πράγματα ακούγονται ως έχουν.

Τα μωρά των σπηλαίων
οι φωνές των γερόντων.

Χόδο,
δεν φταις

Βάλια Γκέντσου, Ιλύς η Παροικούσα

Τρομερό να επιστρέφεις σε σπίτι
διψαλέα σπασμένο
(των ονομάτων ίχνος ξεκρέμαστο)
ένας μεσόκοπος ήλιος καλούτσικος
την αιώνια διεμβόλισε σκόνη
-Η μάνα φιδογυρίζει βελόνες

Γιατί γύρισες; Αλλά, ήσουν τόσον τρωτή

Τα μάτια γίνονται πείνα
στων ποταμών τις εκβολές
θα ξεπλυθεί άραγε το ουρλιαχτό
μιας νύχτας μαστροπού;
Η γυναίκα σηκώνεται
Μισόγυμνη προβάλλει στην εκπνοή της
Φλύαρη ακούγεται μακρινή

Άννα Γρίβα, Σκλάβα

Ο κύριός σου σε κατέχει ολόκληρη.
Απ΄ τα μαλλιά μέχρι τα νύχια των ποδιών σου.
Σε αγγίζει τις…

View original post 87 more words