Archive for 16/05/2022

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

Posted: 16/05/2022 by vequinox in Literature

Tasos Livaditis-Poems, Volume II

POEMS 1958-1964

ΠΟΙΗΜΑ

Θυμάμαι όταν βγήκα απ’ τη φυλακή. Το κουρεμένο κεφάλι

μου στρογγυλό κι άδειο σαν την υδρόγειο. «Όχι, δεν πει-

νάω» έλεγα στους φίλους που με προσκαλούσαν στο τραπέζι

τους, ενώ την ίδια ώρα, άρπαζα κρυφά μια φούχτα κόλλυβα,

απόνα πιάτο ακουμπισμένο στη ραπτομηχανή. Που βέβαια,

τάτρωγα ύστερα, στην τουαλέττα. Έτσι χόρταινα στη ζωή μου:

με νεκρούς, ταπεινώσεις, ποιήματα, χρονολογίες από παλιές

καταστροφές κι οράματα από αυριανές επαναστάσεις. Και συ-

χνά, για να εκδικηθώ τους άλλους, πούχαν τη βλακεία να πι-

στεύουνε σε μένα, έκανα διάφορες ποταπότητες και προστυ-

χιές: δεν επέστρεφα τα χρέη μου, έκλαιγα μπροστά στους

άλλους ή μιλούσα ατέλειωτα στις κομματικές συνγκεντρώσεις.

Γιατί, αλήθεια, ξέχασα να πω, ότι από καιρό ήμουνα

δοσμένος σε μια μεγάλη υπόθεση — τόσο μεγάλη, θέ μου, που

νάχει τόπο ακόμα και για τους πιο ηλίθιους. Δεν μπορώ

όμως να μην ομολογήσω, πως οι άνθρωποι μου πρόσφεραν

πολλά: απιστίες οι γυναίκες, συμβουλές οι τρελλοί, απίθανα

όνειρα οι σύντροφοι, κάπως βέβαια όλα αυτά φθαρμένα απ’ τη

χρήση και το χρόνο. Μα η απληστία μου, σαν ένα πελώριο

κύμα, τάλουζε όλα, και τα ξανάβρισκα σαν μόλις κομμένα από

τον κόρφο του Θεού. Κι οι μέρες μου, θριαμβευτικές, στηρί-

ζαν τον υπέροχο, στέρεο αγκώνα τους πάνω στο νερό της

ματαιότητας. Τέλος, για να μην τα πολυλογώ, αφού έζησα όλο

το μαρτύριο της ελπίδας, έφτασα στο πιο απάνθρωπο έγκλη-

μα: να πιστέψω στους ανθρώπους.

Τότε, λοιπόν, γιατί απαγορεύεται σ’ έναν επαναστάτη,

ν’ αυτοκτονήσει;

Poem

I remember when I got out of prison my shaved head,

was round and empty like the globe. No, “I’m not hungry”

I’d say to friends who would invite me for dinner, while

at the same time I’d grab a handful of goodies from

the confession tray left by the sewing machine, which,

of course, later, I ate in the bathroom. Thus I lived my life;

with the dead, humiliation, poems, dates of old disasters

and visions of future revolutions. Indeed often, in order

to take revenge on those who stupidly believed in me, I

committed small sins and perversions. I never returned

borrowed money, I cried in front of others, I endlessly

talked in various political gatherings, since, I forgot to

mention that I was dedicated to another great mission,

so great, God, that had room even for the idiots.

However I can’t but mention that people helped me a lot:

women graced me with their infidelity, crazy people with

their advice, comrades with impossible dreams although

most of these were worn out by the passing of time. But

my greediness covered everything like a gigantic wave

and I had to re-discover them as if they were cut off from

the bosom of the Lord. And my most triumphant days 

steadied their exquisite, strong elbow onto the water

of futility. Finally, to make the long story short, after

I experienced the whole ordeal of hope, I reached

the most abominable conclusion: to believe in man.


Therefore, why is forbidden for a revolutionary

to commit suicide?

Daily Dose of Bhagwad Gita

Posted: 16/05/2022 by vequinox in Literature

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 1 – Verse 2

Chapter 1 – Observing the Armies on the Battlefield of Kuruksetra

Text 2 – “Sañjaya said: O King, after looking over the army arranged in military formation by the sons of Pāṇḍu, King Duryodhana went to his teacher and spoke the following words.”

Purport – “Dhṛtarāṣṭra was blind from birth. Unfortunately, he was also bereft of spiritual vision…

View original post 191 more words

To Koskino

ΙΧΝΗ

Και είπα πέρασε κι η αποψινή μέρα
έφερε τη σκιερή κι άκαρδη νύχτα

Το σκοτάδι που κρύβει μέσα του το φως
Τις αντανακλάσεις τις ανταύγειες της ζωής μας

Της ζωής μας
που άλλοτε ρυθμικά σαν ήχος σταγόνας
και άλλοτε σα παρόρμηση καταρράκτη χτυπά

Αποτύπωμα στης ψυχής μας
τον χάρτινο τοίχο το πέρασμά της

*

ΣΤΟΥ ΑΝΘΟΥ ΤΗΝ ΑΚΡΗ

Εκεί που όλα θαμπώνουν
που το φως χάνεται στο μαύρο σκοτάδι
που θαρρείς η ηλιαχτίδα δε φτάνει ως εδώ

Στο σημείο μηδέν
όπου μπροστά μας ανοίγεται το ζοφερό μετά
και κλείνει κάθε χαραμάδας φως

Εκεί κάπου απ’ τ’ όνειρο ξεπηδά η σκέψη σου,
ένας τρελός χορός
μια ζωγραφιά που τα μάτια αιχμαλώτισε

Εκεί κάπου αναγεννάται η ελπίδα
από όσα χάθηκαν στις στάχτες του κόσμου,
ανθού ακρούλα ξεμυτίζει δειλά

View original post