Archive for 17/01/2022

Nostos and Algos, by Manolis Aligizakis

Posted: 17/01/2022 by vequinox in Literature

Εικόνα

Σαν πανάρχαιη ποθημένη αμαρτία

το κορμί σου

που λαχταρώ

να ξαναχαϊδέψω

λάμπει στη θύμηση μου

σαν κείνη την πρώτη φορά

κάτω απ’τον ίσκιο της ελιάς

που απαλά ψιθίριζε

ναι, ναι

Image

Like an ancient

repeatedly hymned sin

your body that I crave

to re-explore

gleams in my mind

like that first time

under the shade of the olive tree

whispering softly

yes, yes

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μίκης Θεοδωράκης, Ματωμένο φεγγάρι (ορχηστρικό) (δίσκος: Χρυσοπράσινο φύλλο (1966))

[Μέρος Α’]

Τεσσάρων χρόνων

Κοιτάζει το φεγγάρι απ’ το παράθυρο.
Μάταια προσπαθεί να το αγκαλιάσει.
Κι όμως φαίνεται να ’ναι πλάι της.
Απλώνει το χέρι.
Σηκώνεται στις μύτες των ποδιών.
Βγαίνει έξω στην αυλή
προς το πηγάδι.
Το φεγγάρι έχει τώρα έναν αδελφό
που επιπλέει χορεύοντας
στο νερό του πηγαδιού.
Αρπάζει τον κουβά,
μαζεύει το φεγγάρι
και με λαχτάρα το σφαλίζει
καλύπτοντάς το
με τα δυο μικρά της χέρια.

Από τη συλλογή Ένα Πράσινο Θολό (1996) του Γιάννη Ποδιναρά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Γιάννης Ποδιναράς

View original post

ΕΛΛΑΣ

τάφος του ΚάλβουΟ τάφος του Κάλβου παρουσιάζει σήμερα μεγάλη φθορά.

«Ας μη μου δώση η μοίρα μου
εις ξένην γην τον τάφον
είναι γλυκύς ο θάνατος
μόνον όταν κοιμώμεθα
εις την πατρίδα»

View original post 522 more words