Ασημίνα Λαμπράκου, Τρία ποιήματα

Posted: 28/11/2021 by vequinox in Literature

To Koskino

ΘΕΛΩ ΝΑ μ’ αγαπά
Αποκολλώ λοιπόν τα μάτια μου
Και φυτεύω χρώματα τον κήπο
Αποσπώ ένα μέλος μου
Κι ο σκύλος σηκώνει το βάρος του
Συνθλίβω τα οστέινα των δοντιών μου
Και ο λαιμός ντύνεται μαργαριτάρια
Ξενυχιάζω τα χέρια μου
Κι η νεκρή μάννα φοράει νύχια ξανά

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΣΠΡΟ βουνό πίσω μου
και κιτρινισμένα φύλλα πάνω στα ξεραμένα βότσαλα
η γάτα σοδομεί με ένα ψόφιο κοράκι
Στ’ ανοιχτό πέλαγο ο άνεμος που φέρνει σκόνη
Ερημιά Ερημιά
Ο άνεμος περνά μέσα από τα αφτιά μου
σκάει στο βράχο δίπλα μου
γλείφει το σώμα του
τον ερωτεύεται του κλέβει τη φωνή
Υπάρχει ένας θόρυβος μέσα στη σιωπή τού επικείμενου
Αυτός με σπρώχνει εδώ στην άκρη αυτής της θάλασσας
Να πάρω
Να πάρω για να δώσω
Να δώσω για να πάρω να δίνω
Ο γλάρος κλέβει το επικείμενο
Το κοράκι το τρώει
Ο άνεμος το επιστρέφει στα κύματα
Η γάτα κλαίει
Εγώ…

View original post 118 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s