Archive for 24/11/2021

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Ημερολόγια Εξορίας//Exile Diaries

29 Νοεμβρίου

Δελτάρι λογοκριμένα. Χιόνι.

Θυμάμαι ένα ζευγάρι αρβύλες

γεμάτες χιόνι.

Θέλω να δώσω στα πράγματα ένα νόημα

που δεν έχουν.

Ένας άνθρωπος με τα γένεια του

ένα τραπέζι

όχι δέντρο.

Το πόμολο της πόρτας είταν ζεστό


σαν ένα χέρι.

Όμως κι εκείνη και την άλλη νύχτα

είταν το ίδο βραδύγλωσσο φεγγάρι.

Υπάρχει λέγαμε καιρός για το λάθος

για τη μετάνοια.

Φτάνει ναρθούν πιο γερά δέντρα.

Όχι, όχι

κλείστε τα παντζούρια.

Δεν είναι πια να λέμε ψέμματα.

29th of November

Censored ID papers. Snow.

I remember a pair of boots

full of snow.

I want to give meaning

to the meaningless things.

A man with his beard

a table

not a single tree.

The door handle was once

warm like a hand

however, that night and

the other, the moon stuttered.

We said there was time

for the mistake and regret

as long as stronger trees appeared.

No, no

close the window shutters

it’s not time for lies.

Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 24/11/2021 by vequinox in Literature




Τα φιλιά εγκαταλείπουν έντρομα το σώμα του

νιώθοντας το θάνατο να πλησιάζει

σαν τα κοπάδια τα ποντίκια

που αφήνουν το πλοίο λίγο πριν βουλιάξει.

Με κουρασμένη κίνηση ετοιμοθάνατου

διώχνει απ’ το,πρόσωπο του τα φιλιά

που σαν μύγες συνωθούνται στα ρουθούνια και στο στόμα

που σαν τις μαύρες μύγες μυρίζονται το θάνατο.

Τα φιλιά έτσι μπηχτήκαν και ριζώσαν στο κορμί του

που και μετά το θάνατο του

μένουν εκεί και μεγαλώνουν

σαν τα νύχια.


His body is abandoned by the frightened kisses

which feel the approaching death

like a group of rats abandon

a ship just before it sinks.

He erases the kisses from his face

with the movement of a moribund

like flies that crowd his nose and mouth;

black flies that smell death.

Kisses got into his body and grew roots

that will remain there and

will grow like nails

after his death.