Red in Black, poetry by Manolis Aligizakis

Posted: 22/11/2021 by vequinox in Literature


Είχε τη δική του ιδιόμορφη αύρα

που μόνο λίγοι διέκριναν

όταν τον συναντούσαν

βηματίζαμε δίπλα δίπλα

στον πολυσύχναστο δρόμο του πάρκου

μια μάνα έσπρωχνε με τρυφερότητα

το καροτσάκι με το μωρό της

που ακουγόταν σαν να τραγουδούσε

κάποιο μελλοντικό σκοπό

κι ο ήλιος ζέσταινε το φόρεμα της μαμάς

πλατύ κι ευρύχωρο που κάλυπτε

το εξογκωμένο σώμα

λίγους μήνες μετά τη γέννα

κι ο αγέρας απαλά φυσούσε

τα πρόσωπα της και το αιθέριο

κουρτινάκι του καροτσιού

καθώς πηγαίναμε συντροφικά

στον συνιθισμένο απογευματινό μας περίπατο

τότε που ξάφνου ένα τετράχρονο παιδί

σταμάτησε το ποδήλατο του μπροστά μας

σαν να `θελε κάτι να μας πει

κι ο σύντροφος λες και το `φερε η μοίρα

βύθισε τα μάτια του στου παιδιού

δίχως καμμιά λέξη να ειπωθεί

ούτε απ’ τον εκλεκτό μου φίλο

μήτε κι απ’ το τετράχρονο

που μόνο τον κοίταξε λες

κι είχε μαγνητιστεί απ’ τη ματιά του

απ’ όπου δάκρια έτρεχαν σιωπηλά

εγώ βλέποντας τα αναρωτήθηκα

τί να `χε συμβεί, κι ο σύντροφος

σαν να μάντεψε τη σκέψη μου

με σταμάτησε, έπιασε το χέρι μου

κι είπε

κι αυτή την αθωότητα το σύστημα

κάποια μέρα θα τη βεβηλώσει


He had an exquisite aura

that only a few of the ones

who met him could recognize

we’re walking side by side

in the busy path of the park

a new mother was pushing tenderly

the stroller with her baby

who was crying as if singing

a future tune, the sun was

warming the dress of the mother

loose and freely falling over her

as if to cover her baby bump

a couple of months after childbirth

the breeze blew as softly

on her face and the curtain of the stroller

as my buddy and I walked side by side

on our regular afternoon stroll

when suddenly a four year old boy

stopped his bicycle in front of us

as if he wanted to say something

and my comrade, a fate’s wish

you could say, let his glance dive

deep in the eyes of the boy

no word was uttered

neither from my buddy

nor from the four year old boy

who only stared at my friend

as if magnetized by his eyes

from which tears stared flowing

and I, upon seeing his tears, wondered

what could had happened when my friend,

guessing my wonder, stopped,

he took my hand and said

one day even this innocence

will be defiled by the system

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s