Archive for 03/11/2021

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Ημερολόγια Εξορίας//Exile Diaries

28 Νοεμβρίου

Η τράπουλα χωρίς αριθμούς.

Ο φάντης ξαρμάτωτος.

Οι ντάμες μασώντας ναφθαλίνη.

Φύγαμε πίσω από μια λέξη.

Η αντιστροφή

δεν είταν τίποτα άλλο

από ένα πανωφόρι κουμπωμένο ως το λαιμό.

28th of November

Deck of cards with no numbers

the unarmed Jack

the Queens chew naphtha

we left a word behind

the inversion

nothing but

an overcoat buttoned to the neck.

Tasos Livaditis-Selected Poems

Posted: 03/11/2021 by vequinox in Literature


     Αν κάποτε γράψω τη βιογραφία μου, δε θα παραλείψω ν’

αναφέρω το μίσος μου για τα βαφεία — είναι μνησίκακα και

τα τελευταία παιδικά ρούχα τα έστειλαν πίσω χωρίς φτερά,

αρρωστήσαμε τότε βαριά κι όταν σηκωθήκαμε, νιώθαμε αμήχανοι

και ξένοι, σαν κάποιους που εξαφανίστηκαν για χρόνια κι όταν

επιστρέφουν δικαιολογούνται ότι ο κήπος ήταν λίγο μακριά —

πού είχαν πάει; Άγνωστο.

      Μόνο η μητέρα έκλαιγε τώρα πιο συχνά.


     If I’ll write my biography someday, I won’t forget to report my

hatred for dye houses — they are spiteful and when they returned

the last children’s cloths and without wings we got quite ill and

when we recovered we felt awkward and strange like the ones who

have disappeared for years and when they return they make excuses

that the garden was far away — where had they gone? Unknown.

     Only now mother cries more often.

George Seferis-Collected Poems

Posted: 03/11/2021 by vequinox in Literature





με το λιωμένο μολύβι του κλείδωνα

το λαμπύρισμα του καλοκαιρινού πελάγου,

η γύμνια ολόκληρης της ζωής

και το πέρασμα και το σταμάτημα και το πλάγιασμα

           και το τίναγμα

τα χείλια το χαϊδεμένο δέρας,

όλα γυρεύουν να καούν.

Όπως το πεύκο καταμεσήμερα

κυριευμένο απ’το ρετσίνι

βιάζεται να γεννήσει φλόγα

και δε βαστά πια την παιδωμή —

φώναξε τα παιδιά να μαζέψουν τη στάχτη

και να τη σπείρουν.

Ό,τι πέρασε πέρασε σωστά.

Κι εκείνα ακόμη που δεν πέρασαν

πρέπει να καούν

τούτο το μεσημέρι που καρφώθηκε ο ήλιος

στην καρδιά του εκατόφυλλου ρόδου.



with the melted lead of St John’s festivity,

with the brilliance of summer pelagos,

all the nakedness of life,

and the going beyond and the staying put,

the leaning down and the upsurge,

the lips, the caressed skin,

they all long to be burned.

Like the pine at high noon

overcome by resin

in haste to produce flame

and can’t endure the struggle anymore—

call the children to gather the ash

and spread it.

Everything that has passed, has passed as it was fit.

And even what hasn’t passed yet

must burn

this high noon when the sun is nailed

in the heart of the one hundred-petalled rose.


Ο Αριστοτέλης (Αρχαία Στάγειρα, 384 π.Χ. – Αρχαία Χαλκίδα, 322 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και επιστήμονας που γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής, στην Μακεδονία. Σε ηλικία 17 ετών εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην Αθήνα, όπου παραμένει έως τα 37 του έτη

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Η ταξινόμηση των σχέσεων σε ισότιμες και σε ανισότιμες-ανισοβαρείς συνεπάγεται και τον αντίστοιχο διαχωρισμό στις αρχές του δικαίου που θα τις πλαισιώσει. Τις ανισότιμες σχέσεις τις ορίζει το αναλογικό δίκαιο και τις ισότιμες το αριθμητικό.

View original post 2,263 more words