Archive for 18/10/2021

Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 18/10/2021 by vequinox in Literature

Titos Patrikios-Selected Poems, translated by Manolis Aligizakis

ΑΝΤΙΔΙΚΙΕΣ

ΟΙ ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ

Οι τσιγγάνοι μένουν δίπλα στο νεκροταφείο,

δίχως άλογα, ζυμωμένοι

μ’ αυτό το χώμα που δε θέλουν.

Οι κηδείες περνάνε μπροστά απ’ τα τσαντίρια τους

τα δέντρα δείχνουν τον ίδιο ουρανό

κι η ρεματιά όπου σμίγουν ένας σκουπιδότοπος.

Τί γίναν οι κιθάρες, το ποτάμι, ο καβαλάρης;

Κάτι αστράφτει, δυο μαχαίρια, δυο κορμιά

σφυρίζει ο χωροφύλακας — όχι, δεν είναι τίποτα.

Σήμερα οι τσιγγάνοι

έχουν κανονικές ταυτότητες.

Τα βράδια γύρο απ’ το μαγκάλι

οι τσιγγάνοι κουβεντιάζουν στη γλώσσα τους

πώς πήγε η μέρα, τί ζητήσαν, τί πουλήσανε

κι οι νεκροί που κρυώνυον μες στους τάφους

δεν τους καταλαβαίνουν.

Οι νεκροί μιλάνε τη γλώσσα των νεκρών

ζητάνε κάποιος να τους πει τη μοίρα τους

κανείς δεν τους καταλαβαίνει.

Τί γίναν οι κιθάρες, το ποτάμι, ο καβαλάρης;

Καθένας μας ζητάει κάτι

μιλώντας στη δική του γλώσσα.

GYPSIES

The gypsies live next to the cemetery,

with no horses, moulded

with this soil which they don’t desire.

Funeral processions pass by their tents

the trees point to the same sky

and the creek where they meet is a rubbish dump.

What happened to the guitars

the river, the horse rider?

Something flashes, two knives, two bodies

the cop whistles — no, it’s nothing.

The gypsies have regular ID papers these days.

They talk their language around

the heating bucket every evening:

how was the day, what they bought,

what they sold and the dead

in their graves don’t understand them.

The dead speak the language of the dead

they want someone to tell their future

no one understands them.

What happened to the guitars,

the river, the horse rider?

Each of us wants something

while we speak our own language.

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume ΙII

Ημερολόγια Εξορίας//Exile Diaries

24 Νοεμβρίου 1948//24 of November 1948

Πέτρινη μέρα, πέτρινα λόγια.

Κάμπιες ανηφορίζουν στον τοίχο.

Ένα σαλιγκάρι, κουβαλάει το σπίτι του

βγαίνει απ’ την πόρτα του

μπορεί να σταθεί, μπορεί να φύωει.

Όλα είναι όπως είναι.

Δεν είναι τίποτα.

Το τίποτα δεν είναι μαλακό.

Είναι πέτρινο.

Όλα ξεχάστηκαν πριν ειπωθούν.

Κι η σιωπή καταφύγιο.

Το σκαμνί έχει την υπομονή του.’Ερχεται βροχή

πλένει τα κεραμίδια των πουλιών

παίρνει πάνω της το βάρος του αμίλητου.

Η οδοντόβουρτσα είναι λυπημένη

σαν όλα τα πράγματα.

Εμείς κάνουμε πως δε βλέπουμε.

Ανάβουμε τη λάμπα.

24th of November 1948

Stony day, stony words;

caterpillars climb up the wall;

a snail carries its home

goes out of its door;

it can stay, it can leave.

Everything is the way they are.

Nothing exists

the nothing isn’t soft

it’s stony.

Everything is forgotten before said

silence isn’t a refuge.

The stool has its patience.

Rain comes,

washes the roof tiles

under which the birds roost,

takes along the weight of the unsaid;

the toothbrush is sad

like everything else.

We pretend we don’t see it;

we light the lamp.

ΕΛΛΑΣ

Για πολλούς αιώνες, η θηλυκή πλευρά της Θεότητας έχει σκόπιμα παραμεληθεί και καταπιεστεί. Αυτή η καταπίεση έχει όχι μόνο ληστέψει και λεηλατήσει την αληθινή δύναμη της γυναίκας, αλλά έχει συγχρόνως αλυσσοδέσει και παρεκκλίνει τον άνδρα μέσα σε ένα κύκλο φόβων και αυτοκαταστροφής. Για ολόκληρες εποχές, η αρσενική και πατριαρχική μορφή μιας τεχνοκρατικής ορθολογιστικής κοινωνίας έχει καταπιέσει τον μυστικισμό και την  μαγεία της Μητέρας Φύσης, της θηλυκής αντίληψης της ζωής.

View original post 1,952 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Αυτός ο κόσμος

Αυτός ο κόσμος που διαβαίνει αλαφιασμένος
Σε ποιο κυνήγι να ’χει εμπλακεί
Τι να φοβάται
Τι να ψάχνει
Άνθρωποι που πάνε βιαστικοί
Χωρίς χαμόγελο
Χωρίς βλέμμα
Κι όλο τρέχουν, όλο τρέχουν
Κι οι δρόμοι κλείνουν
Κάτω από τρύπιες πατούσες
Κι οι δρόμοι χάνονται
Αφήνοντας το βήμα μετέωρο.

Από τη συλλογή Ο δρόμος (2006) της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

View original post