George Seferis-Collected Poems

Posted: 18/09/2021 by vequinox in Literature




Η λεύκα στο μιρκό περβόλι

η ανάσα να μετρά τις ώρες σου

μέρα και νύχτα,

κλεψύδρα που γεμίζει ο ουρανός.

Στη δύναμη του φεγγαριού τα φ΄θλλα της

σέρνουν μαύρα πατήματα στον άσπρο τοίχο.

Στο σύνορο είναι λιγοστά τα πεύκα

έπειτα μάρμαρα και φωταψίες

κι άνθρωποι καθώς είναι πλασμένοι οι άνθρωποι.

Ο κότσυφας όμως τιτιβίζει

σαν έρχεται να πιει

κι ακούς καμιά φορά φωνή της δεκοχτούρας.

Στο μικρό περβόλι δέκα δρασκελιές

μπορείς να ιδείς το φως του ήλιου

να πέφτει σε δυο κόκκινα γαρούφαλλα

σε μια ελιά και λίγο αγιόκλημα.

Δέξου ποιος είσαι.

                            Το ποίημα

μην το καταποντίζεις στα βαθιά πλατάνια

θρέψε το με το χώμα και το βράχο που έχεις.

Τα περισσότερα —

σκάψε στον ίδιο τόπο να τα βρεις.


The poplar in the little orchard

its breath counts your hours

day and night;

clepsydra filled by the sky.

In the moonlight’s strength its leaves

create black footprints on the white wall.

Along the border a few pine trees and

then marble and beams of light

and people the way people are created.

Yet the blackbird sings

as it comes to drink

and sometimes you hear the voice of a pigeon.

In the little orchard just ten yards

you can see the light of the sun falling on two red carnations

on an olive tree and a bit on the honeysuckle.

Accept who you are. Don’t

drown the poem in the deep plane trees

nourish it with the soil and the rock you have.

The rest of them—

dig in the same place and you may find them.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s