Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 05/09/2021 by vequinox in Literature




Άνθισες με τον ήλιο που κάποτε θα βασιλέψει

και συντηρούμαι με τον ήλιο που ως τώρα δεν ανάτειλε.

Ανάμεσα μας ετοιμάζεται το σκοτάδι.

Στο στέρνο σου χειρονομεί ακόμα η θάλασσα

στα χείλη σου παγιδεύεται η ώρα

το δειλινό κουρνιάζει μες στα πόδια σου

ο άνεμος σβήνει και ξαναγράφει το φουστάνι σου.

Μες στον αμμουδερό μας χώρο

πέτρωσε το αρνητικό σου εκμαγείο.


You bloomed under the sun that will go down someday

and I sustain myself under the sun that hasn’t risen yet.

Darkness is taking the space between us.

The sea still gesticulates in your chest

time has been trapped in your lips

twilight perches among your legs

the wind fades away and rewrites your dress.

Your negative mold petrified

on our sandy space. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s