Archive for 19/07/2021

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Exile Diaries

17 Νοεμβρίου

Ανάψαμε φωτιά με κάτι ξερόκλαδα,

ζεστάναμε νερό, πλυθήκαμε ολόγυμνοι

έξω στον αέρα. Φυσούσε. Κρυώναμε. Γελούσαμε.

Δεν ήταν ίσως απ’ το κρύο. Αργότερα

απόμεινε μια πίκρα. Σίγουρα οι γάτες μου

έξω απ’ το κλειδωμ΄’ενο σπίτι, θ’ ανεβαίνουν στα παράθυρα,

θα ξύνουν τα παντζούρια. Και να μη μπορείς

να τους γράψεις δυο λόγια, να τους εξηγήσεις,

να μη νομίζουν πως τις ξέχασες. Να μη μπορείς.

17th of November

We started a fire using some dry twigs; boiled

some water; we washed ourselves, naked, outside

in the open. The wind was blowing. We were cold.

We were laughing, perhaps not from being cold.

Only bitterness was left at the end. My cats, outside

the locked house, would certainly climb up the window

to scratch the shutters. And you can’t write anything

to them, to explain, so they don’t think you forgot

of them. You can’t.

Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 19/07/2021 by vequinox in Literature




Στα μάτια σου κατεβαίνουν κοπάδια τ’ άστρα νε ξεδιψάσουν

στα μαλλιά σου εποθλώνεται ο άνεμος

ο λαιμός σου είναι από μέταλλο του φεγγαριού

τα στήθια σου δυο μαχαίρια που καρφώνουν τη σιωπή

το στόμα σου ανυπόταχτη τροχιά του ήλιου

τα δόντια σου μέρες μικρού καλοκαιριού

ύστερα από τα πρωτοβρόχια.

Μες στο βαθύ πηγάδι της φωνής σου

ψάχνουμε για το μυστικό σου.


Flocks of stars descend into your eyes

to quench their thirst, the wind heals in your hair

your neck is made of moon steel

your breasts two knives that stab silence

your mouth insubordinate orbit of the sun

your teeth days of a short summer

after the first rains.

We search for your secret

in the deep water well of your voice.

Tasos Livaditis-Selected Poems

Posted: 19/07/2021 by vequinox in Literature

ΠΟΛΛΑ χρόνια πέρασαν. Μάχες χαμένες κι άλλες που τις κερδί-


χωρίς ποτέ να το μάθουμε, και πάντα η λησμονιά και τα φύλλα

       που έπεφταν.

Αλλά θα `ρθει μια μέρα που θα κλείσουμε ειρήνη με το όνειρο,

αιώνια κυνηγημένοι — ώσπου τη νύχτα ήταν αδύνατο να μην τους


Κι αχ, μόνο μ’ αυτό ζήσαμε, μ’ αυτό που δε θα βρει κανείς ποτέ

μέσα στις ιστορίες μας.

MANY years went by. Battles we lost and others that we


without ever being informed of it and always forgetfulness

     and the falling leaves.

However a day will come when we’ll make peace with

     the dream

we the forever persecuted — until at night it was impossible not

     to forgive them.

And, ah, only with this we’ve lived, what one will never find

     in our stories.


Άποψη της έκθεσης στην αυλή του Αρχαιολογικού Μουσείου Βέροιας

Το αρχαιολογικό πάρκο της Νεκρόπολης των Αιγών και της Βασιλικής ταφικής Συστάδας «των Τημενιδών» -μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO- εγκαινίασε το Σάββατο 17 Ιουλίου, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη.

View original post 468 more words