Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

Posted: 29/06/2021 by vequinox in Literature

EXILE DIARIES

1 Νοεμβρίου 1948

Η καταχνιά έχει μαύρες φτερούγες σαν τις κάργιες

δεν έχει καθόλου μάτια

ψάχνει με την τυφλότητα της τα μάτια μας, τις τσέπες μας

όπως η γριά χαρτορρίχτρα την παλάμη μας.

Τίποτα δεν μπορούμε πια να κρύψουμε.

Εδώ τα πράγματα βγαίνουν τα μέσα έξω

όπως μια λερωμένη κάλτσα που τη βγάζουμε πριν απ’ τον ύπνο

κι όλα τα πόδια είναι γυμνά και τα πρόσωπα το ίδιο.

Μέρα με τη μέρα όλοι μιλάμε πια στον ενικό.

Κάθε ίσκιος έχει το σχήμα του θυμήσου

μα ο ίσκιος απ’ το άφαντο χέρι της μητέρας

παίρνει το σχήμα κάθε φωνής που δεν σου αντιστέκεται

γίνεται το φλυτζάνι ο καφές, ένα κομμάτι ψωμί, το θερμόμετρο

ακόμα κι η ξυριστική μηχανή πλάϊ στο κύπελλο μες στο μικρό καθρέφτη.

Οι λάμπες του θαλάμου είναι δύο.

Παστρεύουμε μ’εφημερίδες τα γυαλιά τους

τόνα εσύ τ’ άλλο εγώ — είμαστε της υπηρεσίας σήμερα.

Οι κινήσεις μας είναι όμοιες σχεδόν.

Δεν κοιταζόμαστε.

Χαιρόμαστε αυτή την ομοιότητα.

Κοιτάμε απ’ το παράθυρο τον ουρανό χαμένο στην ομίχλη.

Όλα τα πράγματα λοιπόν έχουν την έκφραση του πάντα.

1st of November

The fog, like the jackdaws, has black wings,

no eyes

it searches our eyes, our pockets with its blindness

like the old card reader reads our palms.

We can’t hide anything anymore

here things appear from the inside out

like a dirty sock we take off before we go to sleep

and all the feet are naked same as the faces.

Day by day we all address each other in singular*

Each shadow has the shape of remembrance

yet the shadow of a mother’s lost hand

assumes the shape of a voice that doesn’t resist you,

becomes a cup of coffee, a piece of bread,

          the thermometer

even the shaving razor next to the cup in the small

          mirror.

The ward has two light bulbs.

We cover each light bulb with newspapers

you cover one I do the other: we’re on duty tonight.

Our movements almost the same,

we don’t look at each other;

we like that sameness;

through the window we look at the sky lost in the fog;

everything assumes the expression of totality.

*

addressing one in singular relates to friendliness

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s