Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 29/06/2021 by vequinox in Literature



Και μ’ όλες τις αναστολές που πήραν τα όνειρα μας

πάντα θα σκέφτομαι μιαν υψικάμινο, πολύξερη

με χιλιάδες εργάτες να της καθαρίζουν τα δόντια

να την ταϊζουν σίδερο και κάρβουνο.

Μιαν υψικάμινο που θα καπνίζει

όσο δεν καπνίσαμε όλα τα τελευταία χρόνια,

που δεν θα κόβει το τσιγάρο της στα δυο,

που δεν θ’ αφήνει τη λαχτάρα στη μέση,

κι όλο θα βγάζει ατσάλι

να δένονται οι μεγάλες σκαλωσιές

που παν να φτάσουνε τον ουρανό.


After many postponements of our dreams

I’d always think of a smelting, knowledgeable furnace

with thousands of workers cleaning its teeth,

feeding it steel and coal.

A smelting furnace that will smoke as much

as we haven’t smoked the last few years,

that won’t cut its cigarettes in half

that won’t stop its craving half way

that will produce enough rebar

to tie together all the great scaffolds

that will reach up to the sky.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s