Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume I

Posted: 16/06/2021 by vequinox in Literature

YANNIS RITSOS-POEMS, Selected Books, Volume I



Μη φύγεις. Μείνε λίγο ακόμα. Έχω τόσον καιρό να μιλήσω.
Κανείς δεν έρχεται πια να με δει. Βιαστήκαν όλοι να φύγουν.
Το ’δα στα μάτια τους — βιαζόνταν όλοι να πεθάνω. Δεν κυλάει ο χρόνος.
Οι δούλες με μισούν. Ακούω τις νύχτες να μου ανοίγουν τα συρτάρια,
να παίρνουν τις δαντέλες, τα κοσμήματα, τα χρυσά τάλαντα· — ποιός ξέρει
αν θα μ’ αφήσαν κάνα φόρεμα της προκοπής για μια ώρα ανάγκης
και κάνα ζευγάρι παπούτσια. Τα κλειδιά μού τα πήραν κι εκείνα
κάτω απ’ το μαξιλάρι μου· — δε σάλεψα διόλου· έκανα πως κοιμόμουν —
έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα τα παίρναν· — ας μην ξέρουν τουλάχιστο πως ξέρω.

Τί θα γινόμουν αν δεν είχα κι αυτές; «Υπομονή, υπομονή», λέω·
«υπομονή», — κι είναι κι αυτό σαν μια ελάχιστη νίκη, την ώρα
που αυτές διαβάζουν τις παλιές επιστολές των θαυμαστών μου
ή τα ποιήματα που μου ’χαν αφιερώσει μεγάλοι ποιητές· — τα διαβάζουν
με ηλίθιο στόμφο και με λάθη πολλά στην προφορά, στους τονισμούς, στο μέτρο
και στο συλλαβισμό· — δεν τις διορθώνω. Κάνω πως δεν ακούω. Άλλοτε πάλι
σχεδιάζουν με το μαύρο κραγιόν των φρυδιών μου μεγάλα μουστάκια
στα αγάλματά μου, ή τους φορούν στο κεφάλι ένα παμπάλαιο κράνος
ή το δοχείο της νυκτός. Τις κοιτάζω γαλήνια. Αυτές θυμώνουν.

Don’t go Stay a little longer I haven’t talked for so long

No one comes to see me anymore They all left in a hurry

I saw it in their eyes – they were in a hurry for me to die Time

            doesn’t pass

The servants hate me At night I hear them opening

            my drawers

taking the lacy things the jewels the gold talons –

           who knows

whether they would leave me a good dress for the necessary


or a single pair of shoes They even took my keys from

under my pillow – I didn’t move at all I pretended I was

           asleep –

one way or another they would have taken them – I just don’t

want them to know that I know

What would I do if I didn’t have them? “Patience patience” I say

 “patience” – and even that’s a small victory when

they read my old letters from admirers or the poems

that famous poets dedicated to me – they read them

with stupid emphasis and mispronunciation

          the accents the meter

and the syllabification – I don’t try to correct them I pretend I don’t

          hear Other times

they draw big mustaches with my eyebrow black crayon on

          my statues

or they place an ancient helmet or the night chamber pot

on their heads I look at them calmly They get angry

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s