Tasos Livaditis-Poems/translated by Manolis Aligizakis

Posted: 14/06/2021 by vequinox in Literature

ΑΙΩΝΙΑ κυνηγημένοι, διωγμένοι από παντού, και μόνο το τραγούδι

      μας, καμιά φορά, θλιμμένο

μαρτυρούσε το δρόμο, ή άλλοτε για να ξεφύγουμε, σε θρύλους, όπως

      σε σιωπηλή γυναίκα,

γέρναμε, ή γινόμαστε απλοί, τόσο που μας έχαναν.

Κι αλήθεια, κατά πού πέφτει η βασιλεία

και μόνος ο καθένας μας θ’ ακούσει το ράγισμα ενός άστρου

αργά τη νύχτα.

FOREVER hunted from everywhere exiled and only our song

     sometimes saddened

spoke of our path or at other times it helped us escape; we took

     refuge in myths as if with a silent woman

or we turned simple-minded, so simple they would lose us.

And truly, where is the kingdom

where each of us on his own will listen to the crack of a star

late in the night. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s