Yannis Ritsos-Poems, volume I

Posted: 21/05/2021 by vequinox in Literature



Ω, ναι, γελάω καμιά φορά, κι ακούω το γέλιο μου βραχνό ν’ ανεβαίνει
όχι απ’ το στήθος πια, πολύ πιο κάτω, απ’ τα πόδια· πιο κάτω,
μέσ’ απ’ τη γης. Και γελάω. Πώς ήταν δίχως νόημα όλα,
δίχως σκοπό και διάρκεια και ουσία — πλούτη, πόλεμοι, δόξες και φθόνοι,
κοσμήματα και η ίδια η ομορφιά μου.
Τί ανόητοι θρύλοι,
κύκνοι και Τροίες και έρωτες κι ανδραγαθίες.
Συνάντησα πάλι
σε πένθιμα, νυχτερινά συμπόσια τους παλιούς εραστές μου, με άσπρα γένια,
με άσπρα μαλλιά, με κοιλιές ογκωμένες, σα να ’ταν
έγκυοι κιόλας απ’ το θάνατό τους, να καταβροχθίζουν με μια ξένη βουλιμία
τα ψημένα τραγιά, χωρίς να κοιτάζουν τη σπάλα —τί να κοιτάξουν;—
μια επίπεδη σκιά τη γέμιζε όλη με ελάχιστες άσπρες κηλίδες.

Εγώ, όπως ξέρεις, διατηρούσα ακόμη την παλιά ομορφιά μου
σαν από θαύμα (αλλά και με βαφές, με βότανα και με πομάδες,
χυμούς λεμονιών κι αγγουρόνερο). Τρόμαζα μόνο να βλέπω στη μορφή τους
το πέρασμα και των δικών μου χρόνων. Έσφιγγα τότε τους μυώνες της κοιλιάς μου,
έσφιγγα μ’ ένα ψεύτικο χαμόγελο τα μάγουλά μου, σάμπως
να στέριωνα μ’ ένα φτενό δοκάρι δυο ετοιμόρροπους τοίχους.

Ah yes sometimes I laugh and I hear my hoarse laughter


not from my chest anymore but much lower from my feet

even lower from the earth And I laugh that everything was

so pointless purposeless ephemeral and meaningless – wealth

           glories wars and

jealousies jewels and my own beauty

           What silly legends

swans Troys loves and gallantries

            I met again

in mournful night feasts my old lovers with white


with white hair with bulging bellies as if they were

already pregnant with their death to devour with strange


the roasted goats without looking into the shoulder blade – what

            would they look for? –

a leveled shadow had filled all of it with just a few white stains

And I as you know I still had my former beauty

as if by a miracle (but also with tints herbs and salves

lemon juice and cucumber water) Though I was just terrified

            to see in their faces

the passing of my own years At times like that I tightened

            my belly muscles

I tightened my cheeks with a false smile as if

steadying up two crumbling walls with a thin beam

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s