Archive for 19/05/2021

Titos Patrikios-Selected Poems

Posted: 19/05/2021 by vequinox in Literature

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΙΙΙ

                                             Ο Ελαιώνας

Τότε μας λέγανε:

«Για σας είναι τα χρόνια που θα `ρθούν

τέλειωσαν πια οι πόλεμοι.»

Κι εγώ απορούσα και θλιβόμουν.

Έτσι λοιπόν θα μεγαλώσουμε

δίχως μάχες, δίχως νίκες;

Δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε νίκη

έξω απ’ τον  πόλεμο

ούτε πόλεμος που να μην νικήσουμε.

Έπειτα φύσηξε ένας δυνατός άνεμος.

Μες στην κουβέρτα με το σκοτωμένο

κάποιος έβαλε κι ένα κομμένο πόδι

με την αρβύλα ακόμα φορεμένη

ανοίξαμε το λάκκο στην Παιδική Χαρά

οι όλμοι είχαν για λίγο σταματήσει

στο πέρα σταυροδρόμι φαίνονταν τα τανκς.

Τον ξαναείδα στον ελαιώνα έξω από τη Λάρυμνα

φορούσε την κόκκινη κουβέρτα χιαστί

 από τη θάλασσα έιχαν μεγάλη υπεροχή πυρός.

«Καλύψου» του φώναξε ο καινούργιος καπετάνιος,

¨»θα μας πάρεις στο λαιμό σου»

«Πάψε ρε. Τι τους φοβάσαι;» Απάντησε.

Με την υποχώρηση είχε χαλαρώσει η πειθαρχεία.
Και τώρα ακόμα αν σκάψεις λίγο

θα βγούν οι γάζες, οι επίδεσμοι

αργούν να λυώσουν οι νεκροί.

Μολεύτηκαν τα πηγάδια, όταν βρέχει

το νερό κατεβάζει στο ρέμα

σκουριασμένους κάλυκες και κομμάτια

από χακί και πράσινα χιτώνια.

EXERCISES

III

                                   The olive grove

They were telling us,

‘the future years are for you;

the wars are over.’

And I was surprised and sad.

How could we grow

without battles and victories?

We couldn’t think of victory

without a war

nor a war that we wouldn’t win.

Then a cold wind started blowing.

In the blanket with the cadaver

someone put a severed leg

still in its boot.

We dug a pit in the playground,

the mortars had stopped for a while,

tanks were visible at the opposite

road intersection.

I met him again in the olive grove

outside Larymna;

he wore a red blanket crossed

over his shoulders; they had

the upper hand when firing from the sea.

‘Take cover’, the young captain yelled at him

‘you put us all at risk.’

‘Stop talking, why you’re afraid of them?’

he answered.

Rules had relaxed with the retreat.

And if you dug a little today

you could discover the gauzes,

bandages: cadavers take a long time

to discompose.

The water wells have been contaminated

when it rains rivers bring along

rusted shells and pieces

of chaki shirts and green jackets.

To Koskino

Δεν σκέφτομαι τον θεό
παρά μόνο όταν τρώω αγριάδα
γιατί ο θεός
έφτειαξε την αγριάδα κατ’ εικόνα του
η οποία είναι ένα μαντήλι
Αρκεί μια σταγόνα νερού
που πέφτει από ένα σύννεφο τόσο αρχαίο όσο ο Ιούλιος Καισαρ
για να σχιστεί ο πάγος από πάνω μέχρι κάτω
σαν ένα πορτοκάλι
το οποίο έχει γίνει κατ’ εικόνα της αδελφής μου
Εντός παρενθέσεως
η αδελφή μου δεν κηρύττει ποτέ το θείον έλεος
διότι είναι θεϊκή
θεϊκή σού λέω
θεϊκή σαν μια μύγα πάνω σε ένα δέντρο με ενενήντα μέτρα διάμετρο
θεϊκή σαν ένα πιατάκι από μαρμαρυγία
θεϊκή σαν ένας ιπποπόταμος τεσσάρων αιώνων
θεϊκή σαν ένας μεθύστακας πάνω στο Λευκό Όρος
θεϊκή σαν εμένα
που είμαι ο αδελφός της από καιρού εις καιρόν
Μια μέρα θα σου πω
τι πρέπει να κάνεις με ένα φίδι
Σήμερα
δώστο σε μια εικοσιπεντάχρονη γυναίκα
κατά προτίμηση ξανθιά
και θα δεις δυο φίδια
Δώσε τα δυο φίδια…

View original post 31 more words

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ασήμωσα την ψυχή μου

Σαν να ’μουνα κι εγώ φυλακισμένος με τη μάνα μου,
έσφιγγα στις παλάμες μου τα σίδερα απ’ το παραθύρι
(μαθητευόμενος δεσμώτης) που ’βλεπε κατά Χασάν Κατή μεριά,
κατά τον δρόμο των ξενιτεμένων.

Οι φυλακές στηθήκαν άρον άρον στο περήφανο κονάκι
του Σαχίν Μπέη, παλιού πασά του κάστρου,
καθώς πληθαίνανε των ηττημένων οι «συνοδοιπόροι»,
χρόνια μετά τον χαλασμό απέναντι στο Βίτσι.
Και τα παράθυρα οι Κουδαραίοι τα χτίζαν χαμηλά, λίγο πιο
πάνω απ’ τα μιντέρια, γύρω γύρω, όπου ξαπλώνανε το βράδυ
μαύρον ύπνον οι κρατούμενοι, έτσι που κι ένα παιδαρέλι
να μπορεί ανεβαίνοντας να ιδεί τους «νικητές» απέξω.

Ασήμωσα την ψυχή μου κάτω απ’ τα λίγα που σωθήκαν τότες,
απέναντι στο Βίτσι, χρυσά και πορφυρά περιδέραια του Οκτώβρη.

Στο Campus λάφυρα λογής ριγμένα, μετά την άγρια επίθεση
των άστολων. Θυμάμαι κείνα τα ξανθά μαλλιά, μια τούφα
φυτρωμένη στα ραγισμένα ματογυάλια, όταν μας σέρνανε σκαλί σκαλί
κατά την…

View original post 231 more words

ΕΛΛΑΣ

Να τους πάρουν πάλι με τις πέτρες.

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, Ευρωπέοι αλεξιπτωτιστές, έτσι ονομάζεται ο σύλλογος, θα βρεθούν στην Κρήτη για να τιμήσουν τους πεσόντες Γερμανούς ναζί – αλεξιπτωτιστές του 1941.


View original post 482 more words