Tasos Livaditis-Poems

Posted: 10/05/2021 by vequinox in Literature

ΑΠΟ ΜΙΑ φυλή που χάθηκε είμαστε, βάρβαρες εισβολές

       μας σκόρπισαν,

αλλά τα βράδια θα μας αναγνώριζε κανείς, λιγοστούς, καθισμένους

       πάντα παράμερα,

με φτωχά λόγια για τη συμπόνια ή τη διαδοχή

κι όταν, καμιά φορά, μπαίναμε στις πολιτείες, ένα φλάουτο ακου-

      γόταν στη στοά

που είχαν καταφύγει οι επικηρυγμένοι, ενώ οι τυφλοί πήγαιναν

      τώρα βιαστικοί

ακουμπώντας στη σκόνη που άφησε πίσω το πέρασμα τους.

WE DESCENDED from an old race that vanished, barbarian

     invaders scattered us

but at night one could recognize us, the few of us, as we sat

     always on side streets

talking humble words about compassion or succession

and when sometimes we entered the city a flute would be

     heard in the stoa

where the outlaws had taken shelter while now the blind

     walked in a fast pace

and followed the dust that our passing had left behind.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s