Archive for 08/05/2021

George Seferis-Collected Poems

Posted: 08/05/2021 by vequinox in Literature

Mythistorema

Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας
πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών
στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρὰ που κλαίνε
χωρὶς να μπορούν να ξεχαστούν ούτε με τα χελιδονόψαρα
ούτε με τ᾿ άστρα που δηλώνουν στην άκρη τα κατάρτια.
Τριμμένες απὸ τους δίσκους των φωνογράφων
δεμένες άθελα μ᾿ ανύπαρχτα προσκυνήματα
μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις απὸ ξένες γλώσσες.

Μα τι γυρεύουν οἱ ψυχές μας ταξιδεύοντας
πάνω στα σαπισμένα θαλάσσια ξύλα
απὸ λιμάνι σε λιμάνι;

Μετακινώντας τσακισμένες πέτρες, ανασαίνοντας
τη δροσιὰ του πεύκου πιο δύσκολα κάθε μέρα,
κολυμπώντας στα νερὰ τούτης της θάλασσας
κι εκείνης της θάλασσας,
χωρὶς αφὴ
χωρὶς ανθρώπους
μέσα σε μία πατρίδα που δεν είναι πια δική μας
ούτε δική σας.

Το ξέραμε πως ήταν ωραία τα νησιὰ
κάπου εδώ τριγύρω που ψηλαφούμε
λίγο πιο χαμηλὰ ή λίγο πιο ψηλὰ
ένα ελάχιστο διάστημα.

VIII

But what are they after, our souls, traveling

on the decks of decayed ships

crowded with pallid women and crying babies

incapable of forgetting themselves either with the flying fish

or the stars pointed by the tips of the masts.

Rubbed by gramophone records

unwillingly dedicated to inexistent pilgrimages

murmuring broken thoughts from foreign languages.

But what are they after, our souls, traveling

         on rotten ships

from harbour to harbour?

Shifting broken stones, breathing

the coolness of pine with greater difficulty each day

swimming in the waters of this sea

           and that sea

without a sense of touch

without people

in a homeland that is no longer ours

nor yours.

We knew that the islands were beautiful

somewhere, perhaps around here, where we grope

a bit lower or slightly higher

a very tiny space.

Autumn Leaves

Posted: 08/05/2021 by vequinox in Literature

ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ

Μυστήρια οι αχτίνες του ήλιου κρύψαν

απ’ τα μάτια μου τις γάμπες της κοπέλλας

που κάθονταν στο τραπεζάκι

του μικρού καφέ απέναντι μου

κατά τη διάρκεια της απογευματινής μου πρέζας:

ένα τσιγάρο, αναπώληση, δυο γαρίδες,

δυο ελιές και φοβερό το τέλος ανθρώπου

στα χέρια άλλου ανθρώπου

ξάφνου άλλο είδος θανάτου που οι γάμπες

της κοπέλλας ανοίχτηκαν λιγάκι κι εγώ

αγωνίστηκα να επιζήσω ανάμεσα

στον αναστεναγμό και στο από θαυμασμό

ορθάνοιχτο μου στόμα.

DISCOVERY

Mysteriously the sunrays had hid from my eyes

the legs of the girl sitting opposite me: table

of the little cafe during my afternoon fix

a cigarette, some reminiscing

two olives, two fried shrimps and

terrible death of a man in the hands of another man

suddenly the other kind of death

when the girl opened her legs slightly

and I tried to survive between

my admiration and my mouth gaping in awe

rabirius

The Skyline of Frankfurt, Germany
The Skyline of Frankfurt (Post Processing with Affinity Photo)

Since Adobe introduced the Creative Cloud I have been looking to replace Photoshop and Lightroom. I don’t mind subscriptions when it comes to newspapers or streaming services because you pay for content, but a subscription for software is basically like renting it. This might be fine if you only need it for a period of time, like renting a car on vacation that you won’t need anymore when you travel back home. But software usually is something that you continue to use.

When Creative Cloud was introduced I already tested some software and found Capture One as the perfect replacement for Lightroom. But I didn’t really find anything to replace Photoshop. Certainly there was Gimp, but I was missing too many features that I constantly use in Photoshop. When Affinity Photo was introduced I was testing it very early on. But…

View original post 797 more words

Walking through the Rain.

Posted: 08/05/2021 by vequinox in Literature

lemanshots - Fine Pictures and Digital Art

Designed and created by Josephine R. Unglaub.

View original post

To Koskino

Ο Άλεν Γκίνσμπεργκ πεθαίνει
Είναι σ’ όλες τις εφημερίδες
Είναι στις βραδινές ειδήσεις
Ένας σπουδαίος ποιητής πεθαίνει
Η φωνή του όμως
δεν θα πεθάνει
Η φωνή του στον τόπο αυτό
Κάτω Χαμηλά στο Μανχάτταν
πεθαίνει
στο δικό του κρεβάτι
Και δεν μπορείς τίποτα
απολύτως να κάνεις
Πεθαίνει έναν θάνατον ίδιον με κάθε άλλον
Πεθαίνει του ποιητή τον θάνατο
Κρατάει ένα τηλέφωνο στο χέρι
και τηλεφωνάει στους πάντες
απ’ το κρεβάτι του Χαμηλά στο Μανχάτταν
Στον κόσμο ένα γύρο
αργά τη νύχτα
χτυπάει το τηλέφωνο
«Εδώ ο Άλεν»
λέει η φωνή
«Ο Άλεν Γκίνσμπεργκ σας τηλεφωνεί»
Πόσες φορές την έχουν ακούσει
όλα αυτά τα πολλά και ένδοξα χρόνια
Δεν χρειάζεται να πεί: ο Γκίνσμπεργκ
Σε όλον τον κόσμο
στον κόσμο των ποιητών
υπάρχει μόνο ένας Άλεν
«Ήθελα να σας το πώ» λέει
Τους λέει τι συμβαίνει
τι είναι αυτό που
τον ζώνει
Ο Θάνατος ο σκοτεινός εραστής
τον αλώνει
Η φωνή…

View original post 134 more words