Yannis Ritsos-Poems

Posted: 06/05/2021 by vequinox in Literature

ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Θέλω να σου δείξω αυτά τα ρόδινα σύννεφα μέσα στη νύχτα.

Μα εσύ δε βλέπεις. Είναι νύχτα—τί να δεις;

Λοιπόν, μου μένει να κοιτάξω με τα μάτια σου, είπε,

για να μην είμαι μόνος, να μην είσαι μόνος. Κι αλήθεια,

δεν είναι τίποτα προς τα εκεί όπου σου έδειχνα.

Τ’ αστέρια μόνο στριμωγμένα μες στη νύχτα, κουρασμένα

σαν τους εκδρομείς που γυρνάνε μ’ ένα φορτηγό

μετανιωμένοι, νυσταγμένοι, δίχως να τραγουδάνε,

με τ’ αγριολούλουδα μαραμένα στις ιδρωμένες παλάμες τους.

Μα εγώ θα επιμείνω να δω και να σου δείξω, είπε,

γιατί αν δε δεις κ’ εσύ θάναι σα να μην είδα—

θα επιμείνω τουλάχιστο να μη βλέπω με τα μάτια σου

κ’ ίσως μια μέρα, απ’ άλλο δρόμο, να συναντηθούμε.

PERHAPS SOMEDAY

I want to show you these rosy clouds in the night.

But you can’t see. It is night – what can you see?

Then, I can see through your eyes, he said,

that I won’t be alone, that you won’t be alone And truly,

there is nothing to the direction I pointed.

Only stars crowded together in the night, tired

like people on a picnic who come back on a truck

regretful, sleepy, nobody singing,

with wilted wildflowers in their sweaty palms.

But I shall insist in seeing and showing you, he said,

because if you don’t see it is as if I didn’t see –

I shall insist at least not seeing with your eyes –

and perhaps someday, from different directions, we shall meet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s