Tasos Livaditis-Selected Poems

Posted: 03/05/2021 by vequinox in Literature


     Πώς τόλμησα, αλήθεια, να πιστέψω ότι μπορούσα να ξεφύγω

εγώ, που δεν ήμουν παρά ένας άνθρωπος, εφήμερη κατοικία του

φόβου, και πίσω απ’ το πέπλο στέκουν οι θεοί σιωπηλοί, ίσως κι

αυτοί τρομαγμένοι, “τί ονειρεύεσαι;” ρωτούσα συχνά κι η κουκου-

βάγια ακουγόταν μακριά καθώς σκοτείνιαζε, ενώ κάποιος έκλαιγε

έξω στην πόρτα, γιατί οι άλλες ζωές που δε θα γνωρίσουμε είναι

εδώ και μας παραμερίζουν, σαν το μεγάλον ίσκιο των ζητιάνων

πάνω στον τοίχο, ενώ οι ίδιοι απλώνουν το χέρι πιο κει, ισχνοί κι

αβέβαιοι, έτσι που πια δεν ξέρεις ποια είναι η αληθινή τους



     How did I truly dare to believe that I could escape I, that I

was just a man, temporary dwelling of fear and behind the peplum

the gods stood silently perhaps even they were in fear “what

do you dream of?” I would often ask and at dusk the owl was

heard far away while someone cried outside the door because

the lives we’ll never live are here and they push us aside like the

big shadow of beggars on the wall while they stretch their arms

further, thin and uncertain, as if you couldn’t know which is

their true existence.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s